CHAPTER 23
MATAPOS kong banggitin ang salitang iyon ay tila nawalan ng buhay ang mukha ni Jake. Tila hindi siya makapaniwala sa narinig na sagot mula sa 'kin. Napaawang pa nga ang mga labi niya at lumaylay din maging ang mga balikat na para bang pinanghinaan siya. Ilang segundo pa siyang nasa gano'ng posisyon nang minabuti ko ng alisin ang mga kamay niya na nakahawak sa beywang ko at saka ako umatras at naupo sa gilid ng kama. Nakasunod naman ang mga mata niya sa 'kin subalit wala ni isa mang salita ang namutawi sa bibig niya. Para siyang nagiisip ng sasabihin. Gano'n pa man ay tinapunan ko pa rin siya ng tipid na ngiti at saka ako humugot ng malalim na buntong-hininga. "When I was abroad, I tough myself how to forget you, everything about us actually. And, I'm so sorry, pero kasi, w-wala na rin
- Writer
