CHAPTER 22
HINDI pa rin ako makakilos habang nakakulong sa mga bisig ni Jake. Pangingilabot ang siyang nararamdaman ko at tila bagang may kung anong bolta-boltahing kuryente ang dumadaloy sa sistema ko. Hindi ko alam, pero, kahit anong pagsikil ko sa nararamdaman ko sa kanya ay sadyang tinatraydor ako nito at hindi ko siya maalis-alis sa puso ko. Para bang nakadikit na siya sa kaluluwa ko at hindi ko iyon maipaliwanag. Ganito ba talaga ang pakiramdam ng pinag-isa ng diyos? 'Yon bang, kahit na marami ng bagay ang pinagdaanan ninyo, madami ng sakit ang nadanasan niyo, hahanap-hanapin mo pa rin 'yong taong ibinigay sa 'yo? 'Yon bang para na siyang nakatali na sa mundo mo, eh.. At, hindi ko din ikinakaila na gumaan ang pakiramdam ko nang maramdaman ko uli siya.. "I'm so sorry for all the pain that I
- Writer
