Part 58: Extra Eye
Tahimik ang loob ng sasakyan habang binabaybay namin ni Adrian ang kahabaan ng EDSA. Sanay ako sa ganitong biyahe—madalas kaming dalawa lang, si Adrian ang nagmamaneho, ako’y nakatingin lang sa labas. Pero ngayong gabi, iba ang bigat ng hangin. Ramdam ko ang madalas na pagsulyap niya sa akin mula sa gilid ng mata. Hindi niya sinasabi, pero alam kong may napapansin siya. Siguro ang paraan ng pagkakakapit ko sa upuan, o ang hindi ko mapakaling mga daliri na panay ang tapik sa hita ko. “Dave,” basag niya sa katahimikan. “Parang ang tahimik mo nitong mga araw. May iniisip ka ba?” Mabilis akong ngumiti, pilit na pinagaan ang boses ko. “Pagod lang siguro. Baka epekto pa rin ng gamot.” Tumango siya, pero hindi iyon ang uri ng tango na naniniwala. Kita ko sa panga niyang mahigpit na nakasara,
- Writer
