Monica’s Point of View
SA DINAMI-DAMING tao na dapat kong ma-encounter ngayon ay bakit si Kent pa. Nakakapagtaka lang kung bakit lagi ko siyang nakikita ngayon. Bakit niya ako pinasakay sa sasakyan niya? Bakit niya ako pinahiram ng jacket niya?
Ang daming katanungan na pumapasok sa isipan ko. Hindi ko iyon maisagot. Hindi ko iyon maipaliwanag. Bakit parang biglang nagkaroon kami ng closure ni Kent out of nowhere? Sabi ko nga, hindi ko alam. Sinubukan kong gisingin ang sarili ko kung nananaginip ba ako, pero hindi eh. Totoong-totoo na nangyayari ito.
Habang bumibiyahe ang sasakyan, sobrang tahimik naming dalawa sa likod. Walang nagsasalita, walang nag-iimikan. Mas niyakap ko pa ang sarili ko gamit ang dalawang braso ko dahil sa lamig. Kahit na nakatakip na sa katawan ko ang jacket na pin
