John’s Point of View
ALAS SINGKO na ng hapon nang sabay kaming umuwi ni Monica galing SJU. Pagod na pagod kami ng hapong iyon. Pero kahit na pagod ako, masaya naman ako kasi kasama ko ulit siya.
“Una na ako,” paalam ni Monica sa akin nang nasa tapat na kami ng boarding house niya.
Nginitian ko lang siya’t tumango ng ulo. “Sabay tayo kakain mamaya?” tanong ko pa bago siya makapasok sa gate.
Umaktong nag-isip muna siya bago sumagot. “May pagkain ka naman sa boarding house niyo, ’di ba? Siguro hindi na lang muna kasi napagod ako kanina, eh,” matamlay niyang sagot dahil sa kapaguran.
Naiintindihan ko naman siya kaya hindi ko na siya pinilit pa. Sa hitsura pa lang niya ay pagod na pagod na siya. Kaya hinayaan ko na lang ang desisyon niyang iyon. “Okay, sige. Bukas ulit? Sabay tayo pumaso
