Monica’s Point of View
BUONG ARAW akong tahimik sa kinauupuan ko habang nakikinig doon sa speaker na nakatayo sa stage. Kanina pa nagsisimula ang orientation at halos nakatutok ang mata ng mga estudyante roon sa nagsasalita.
Gustuhin ko man na mag-focus sa sinasabi ng speaker, hindi ko iyon magawa dahil manaka-nakang tumitingin ako sa katabi ko na si Kent.
Tahimik lang siya roon sa upuan niya. Kanina pa siya hindi nagsasalita. Sobrang seryoso rin ng mukha niya. Gusto ko sana siyang kausapin upang pasalamatan ulit siya sa nangyari roon sa palengke, pero inuunahan na ako ng takot at kaba.
Sinubukan ko na lang na makinig sa nagsasalita roon sa stage. Pero hindi ko talaga maiwasan na mapatingin sa kanya. Napansin ko rin na may ibang mga babaeng estudyante ang nagbubulungan habang nakatingi
