“Tao po! Mang Octavio! ‘Ka Valdez!” sigaw ko.
Mabilis kaming sumilong sa batalan ng malaking bahay kubo. Bumaba ako kay Ace, ganoon rin si Sir Kai. Sabay naming tinali ang aming mga kabayo. Napapahawi ako sa buhok kong dumidikit na sa aking noo dahil sa basang dulot ng ulan.
“Mang Octavio! Kuya Abel! Halil!” sigaw ko ulit.
Umiling sa akin ang basang si Sir Kai. “Wala na sigurong tao, Rina. Aren’t they busy for my stinking celebration?”
“P-P-Pero may tao naman ho siguro!” sigaw ko sa malakas na hangin at ulan.
Niyakap ko ang sarili. Nangangatal na ang mga labi ko sa tindi ng lamig. Bundok kasi ito, at asumado na, na kapag umulan ay talagang malamig. Isa pa, hindi ko alam kung kita ba ang aking panloob sa manipis na blusang suot ko.
“Let’s go inside and find out,” tan
