INIT SA PAGITAN NILANG DALAWA

CHAPTER FIVE

SA BANYO ay walang tigil ang paghinga ng mabilis ni Adriano. Paano ba naman may babaeng kanina pa pinagsasawaan ang kanyang sandata. Para itong uhaw na uhaw. Nalulunod siya sa sarap.

“Ohhhhhh! Ang laki!” Ungol pa ng babae. Hindi ito magkandamayaw. Halos pumasok ang kabuuan niya sa bibig nito.

Sinabunutan ito ni Adriano at mabilis na idiniin sa p*********i niya. Kulang na lamang ay mabilaukan ito pero malapit na siya sa kasukdulan. Gusto niya ng ilabas ang kanina pang pinipigilang init. Nakasandal siya sa banyo ng bar at patuloy na nagpapaligaya. Pakiramdam niya ay nasa langit siya sa sarap.

“f**k! Ohhhhhh! Harder baby!” Sigaw niya. “s**t! Tang ina! I'm c*****g!” Ungol niya ng malakas at sinundan yun ng malakas na pagragasa ng kanyang katas at lahat yun ay sa bibig ng babae niya inilabas.

Napasinghap siya sa sarap.

“Ang sarap! Sana hindi ito ang huli,” ani pa ng babae na inayos ang sarili at nagpunas ng mukha. Nakangiti pa ito sa kanya ng matamis. “Hindi ko alam na ganyan pala kahaba at kalaki yan. Kaya pala.”

“Anong kaya pala?” Kunot noo niyang tanong sa babae pagkatapos maghugas at inayos ang suot.

“Kaya pala lahat gustong mapalapit sa’yo,” mapang-asar na saad ng babae habang inaayos ang buhok niya sa harap ng salamin. “Ayaw mo bang hingin ang pangalan ko?”

Bahagyang napangisi si Adriano habang inaayos ang relo niya.

“Hindi ko ugali ang magtanong ng pangalan,” malamig ngunit kumpiyansang sagot niya.

Napatawa ang babae.

“Arrogant,” bulong nito. “Pero bagay sa’yo.”

Lumapit ito at marahang inayos ang kwelyo ng polo ng mayor na tila gusto pang pahabain ang gabi nilang dalawa.

Ngunit sanay na si Adriano sa ganoong klaseng babae. Mga madaling mahulog. Mga mabilis ma-attach. Kaya walang emosyon niyang inalis ang kamay nito sa dibdib niya.

“That’s enough.”

Bahagyang natigilan ang babae ngunit agad ding ngumiti na tila sanay na sa ganoong treatment mula sa kanya. Ngunit bago pa muling magsalita ang babae, biglang bumukas ang pintuan ng banyo.

Agad napalingon si Adriano. At doon siya bahagyang natigilan. Isang babae ang dahan-dahang pumasok sa loob. Mukhang sanay na ito na may nakikitang ganito—tipong may naaabutan sa banyo.

Nakadamit ito ng simpleng fitted black dress na lalong nagpalutang sa maputi nitong balat. Mahaba ang buhok nito na bahagyang kulot sa dulo habang elegante itong naglalakad gamit ang high heels.

Napakaganda nito. Hindi vulgar. Hindi rin trying hard.

Kundi iyong tipo ng babae na kahit tahimik lamang ay automatic na napapalingon ang mga tao. Tahimik lamang itong tumingin kay Adriano mula ulo hanggang paa bago bahagyang ngumiti.

“Well…” mahina nitong saad. “So the rumors are true.”

Bahagyang nagsalubong ang kilay ni Adriano. Hindi niya kilala ang babae. Sigurado siya roon.

“Excuse me?” malamig niyang tanong.

Lumapit ang babae sa lababo at tila walang pakialam na naglabas ng lipstick mula sa bag nito.

“You’re Mayor Adriano Morello, right?” tanong nito habang nakatingin sa salamin. “The famous womanizer mayor.”

Napangisi ng bahagya si Adriano.

“At least honest ang rumors.”

Napatawa ang babae. “I saw you downstairs earlier,” dagdag nito. “Actually… halos lahat yata sa bar nakatingin sa’yo.”

Muling natahimik ang babaeng kasama ni Adriano kanina. Halatang nailang ito sa presence ng bagong dating.

Samantalang ang mysterious woman naman ay tila natural lang ang confidence. Pagkatapos ay dahan-dahan nitong isinara ang lipstick bago tumingin diretso kay Adriano.

“But I didn’t expect na mas gwapo ka pala sa personal.”

Bahagyang tumaas ang kilay ng mayor. Sanay siya sa flirtation. Pero kakaiba ang babae sa harapan niya. Hindi desperada. Hindi rin trying hard seduce him. Parang simpleng nag-eenjoy lang ito sa paglaro sa kanya.

“And you are?” tanong ni Adriano.

Ngumiti ang babae bago marahang lumapit.

“Relax, Mayor,” bulong nito. “Hindi ako katulad ng mga babaeng naghahabol sa’yo.”

Pagkatapos ay dumaan ito sa tabi niya, bahagyang dumidikit ang balikat nila. At bago tuluyang lumabas ng banyo, sandali itong lumingon.

“But maybe next time…” mapang-akit nitong saad, “you should lock the door.”

At tuluyan itong naglakad palabas.

Tahimik na naiwan si Adriano habang nakatitig sa pintuang kakasara lamang.

Pagkalabas ni Mayor Adriano Morello ng banyo ay agad niyang inayos ang manggas ng mamahaling polo niya habang malamig ang matang sinusuyod ang buong bar.

Maliwanag ang kristal na chandelier sa gitna ng high-end lounge habang mahinang jazz music ang umaalingawngaw sa paligid. Puro kilalang negosyante, pulitiko, celebrities, at mga anak ng old rich families ang naroon.

At sa lugar na iyon, hindi ordinaryong babae ang mga kasama ng mayayamang lalaki. Most of them were high-end escorts. Mga babaeng hindi lang maganda kundi edukada, elegante, at marunong makisabay sa mundo ng elite society.

Tahimik na naglakad si Adriano papunta sa bar counter habang hinahanap ng tingin ang misteryosong babaeng pumasok kanina sa banyo. Hindi niya maintindihan kung bakit siya interesado rito. Hindi naman siya nauubusan ng babae.

Sa katunayan, karamihan pa nga ay kusa ng lumalapit sa kanya dahil sikat siyang mayor at kilalang Morello sa buong siyudad. Pero kakaiba ang babaeng iyon.

Hindi ito nagpumilit magpakilala. Hindi rin ito nagmukhang impressed sa kapangyarihan niya.

At higit sa lahat… Hindi ito tumingin sa kanya na parang tropeo.

“Mayor Morello.”

Napalingon siya nang tawagin ng bartender.

“Looking for someone?”

Walang emosyon na inilapag ni Adriano ang makapal na bundle ng pera sa counter.

“The woman in black dress earlier.”

Sandaling natahimik ang bartender bago bahagyang ngumiti.

“Ah… her.”

Napansin agad iyon ni Adriano.

“You know her?”

“I know everyone important in this place, Mayor.”

Tumalim ang tingin niya. “Who is she?”

Ngunit sa halip na agad sumagot, napatingin muna ang bartender sa second floor VIP section ng bar, sa isang exclusive area para lamang sa pinakamayayamang kliyente. Pagkatapos ay bahagya itong napangisi.

“You can’t afford her.”

Natawa nang mahina si Adriano.

“Do you even know who I am?”

“Yes po,” kalmado nitong sagot. “That’s exactly why I said it.”

Bahagyang nagsalubong ang kilay ng mayor. At bago pa siya makapagsalita, biglang bumukas ang elevator mula sa VIP floor.

Dahan-dahang lumabas ang babaeng kanina niyang hinahanap. Natahimik si Adriano. Nakasuot na ito ngayon ng eleganteng silver dress na mas lalong nagpalutang sa makinis nitong balat. Nakalugay ang mahaba nitong buhok habang elegante itong naglalakad na tila sanay na sanay sa atensyon ng lahat. Kasunod nito ang isang kilalang billionaire businessman na halos hindi maalis ang tingin rito.

Ngunit ang mas lalong ikinagulat ni Adriano… Ay ang paraan ng pagtrato ng mga tao sa babae. Maging ang manager ng bar ay personal na yumuko rito nang dumaan ito. Parang hindi simpleng escort lamang.

At nang magtama ang tingin nila… Bahagyang ngumiti ang babae. Parang alam nitong kanina pa siya hinahanap ni Adriano.

Then she walked straight toward him.

“You were looking for me, Mayor?”

Bahagyang napangisi si Adriano habang nakatitig dito.

“So you’re famous here.”

Napatawa ng mahina ang babae bago sumimsim ng wine.

“Something like that.”

“And your name?”

Tahimik muna itong tumitig sa kanya bago dahan-dahang inilapag ang wine glass sa counter.

“Maxine.”

“Just Maxine?”

“That depends,” mapang-akit nitong sagot habang nakatitig diretso sa mga mata niya. “Do you plan on remembering me tomorrow?”

Bahagyang natawa si Adriano. Interesting.

Hindi ito katulad ng ibang babae na agad nagpapa-cute o nagpapapansin sa kanya. Maxine looked calm. Confident and dangerous.

At habang mas tinititigan niya ito… Mas lalo siyang naaakit. Ngunit maya-maya’y may napansin si Adriano.

Sa pulso ni Maxine ay may manipis na diamond bracelet na may nakaukit na simbolo. Simbolo ng pamilya Dela Costa.

Isa sa pinakamakapangyarihang pamilya.

At pangunahing kalaban ng pamilya Morello sa negosyo at politika.