Chapter 23
1344 Words
Shaynne's POV
Day 4
"How did she become a hero," tanong ko kay Prof habang itinuturo ang larawan ni Miranda.
Nang maka-uwi kami galing sa bahay ng mga Alonzo ay si Prof agad ang hinanap ko. Muntik na silang hindi nagtagumpay sa misyon nila dahil sa ayaw lumabas ni Miranda sa kusina. Kaya naman walang choice si Black kung hindi mag-disguise na kusinero para makapasok sa loob.
Isang malaking palaisipan pa rin sa akin kung bakit binansagang bayani. Ang taong isang tulad niya adik at sugarol ay hindi karapat-dapat na maging bayani. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit.
Nasa kusina kami ngayon habang umiinom ng kape. Ibinaba niya ang hawak na folder at tumingin sa akin. Seryoso ang ekspresyon ng mukha niya na nakatingin sa akin.
"She saved 13 people from a burning place," wika ni Professor.
"She did?" nagdududang tanong ko.
How can a junkie like her save other person's life?
"It just happened that she was running away from her family dahil sa kinuha niya ang inipong pera para sa pagpapagamot ng tatay niya. Pumasok siya sa isang warehouse kung saan maraming nagtatrabaho. She accidentally caused a fire when she tried to light her cigarette and that's it, when she tried to leave the place people saw her and follow her, that's how she becomes a hero," paliwanag ni Prof.
I scoffed as I think the idea is absurd. Dahil lang sa makasariling pag-iisip niya na nakahanap siya ng labasan ay naging bayani na siya? Ano'ng klaseng pag-iisip ang mayroon ang mga tao?
"After that day, she lives with the fame and power of being a hero," dagdag pa ni Prof bago muling nagbasa. Nakahalumbaba ako habang napapaisip. Muli akong napatingin kay Prof na tahimik na nagbabasa.
"How about you Prof?" tanong ko.
"What about me?" kunot noong tanong niya nang hindi pa rin tinatanggal ang tingin sa binabasa.
"Why did you decided on doing this? You must have a big reason to do this," tanong ko. Napansin ko naman na tila natigilan siya sa tanong kong iyon. Sandali niya akong pinasadahan ng tingin bago ibinababa ang hawak na folder.
"Why does it matter to you?" tanong niya.
I shrugged as I leaned on my chair and make myself comfortable. "I'm just curious. Kasi alam mo ang rason kung bakit kami sumali sa grupo mo, pero hindi namin alam ang rason mo para bumuo ng grupo na ganito," saad ko.
Nanatili ang mg amata niya sa akin, ang dating nakangiting mukha nito ay seryosong-seryoso na tila hindi mo ito puwedeng asarin dahil paniguradong tulad ng aso na kapag napuno na ay nangangagat na ito.
"I just doing what police can't do, give the proper justice," sagot niya sa akin saka uminom sa kape. Napatitig naman ako sa kaniya dahil sa sinabi niya. Sino ka ba talaga Professor Gray? Ano'ng nangyari sa 'yo para magawa mo ang bagay na ito.
Magtatanong pa sana ako ng pumasok si White sa loob at may ibinigay kay Prof. Sandali pa nila iyong binasa kaya naman umiral kuryusidad awwko at lumapit sa kanila. Ito ay impormasyon tungkol kay Miranda at ang lugar kung saan nila isinasagawa ang pagsusugal at pag-da-drugs.
"Tawagin niyo ang ibang kasama niyo, may gagawin tayo," saad niya sa amin saka tumayo. Sumunod naman kami ni White at tinipon ang kasamahan namin. Sinigurado naming sarado ang lahat ng bintana at pinto. Nagtipon kaming lahat sa sala habang hinihintay si Prof na matapos sa pagsusulat niya sa maliit na blackboard. Idinikit niya roon ang lugar kung saan nakapuwesto ang bahay nito at ang restaurant na pagmamay-ari pala nito. Simula nang mamatay ang may-ari ay sa kaniya na ibinigay ang restaurant. Walang anak at asawa ang may-ari at siya ang malapit rito kaya ng bigla itong namatay ay sa kaniya napunta ang mana.
Matapos magsulat ni Prof ay humarap siya sa amin.
"Where gonna be raiding the place, tonight at 7 pm ay magkakaroon sila ng sugal sa restaurant. We should took the opportunity to caught them off guard and after that, tomorrow, we're going to reveal the dirty doings of Alonzo to inflict fear at them para gumawa sila ng bagay na mahuhuli sila sa akto," paliwanag niya.
"Magiging hadlang si Gomez sa plano nating iyan Prof," saad ni Tatay Lime.
"That's why I'll send one of you to Bataan to find his family, we need to make Gomez leave his job, he's innocent kaya hindi dapat siya madamay rito," saad niya saka ibinigay sa amin ang papel kung saan nakalagay ang address ng bahay ni Gomez sa Bataan.
Naghanda na kami ng para sa gagawin namin ngayong gabi.
"Take this." Napatingin naman ako sa baril na nakalahad sa harap ko. Nilingon ko ang taong nagbigay nito sa akin, seryoso siyang nakatingin sa akin. It was Black.
"Is this necessary?" tanong ko pero agad ko namang tinanggap. Nilagyan ko ito ng silencer dahil hindi naman secluded na lugar ang restaurant ni Miranda.
"It's a raid, we can't raid a place using a knife only," pambabara niya sa akin. Naparolyo naman ang mata ko dahil do'n at agad na inipit ang baril sa likod ng pantalon ko saka isinuot ang jacket na ibinigay sa amin. Kung sa tutuusin ay pareho kaming lahat ng jacket na suot. Lahat din kami ay naka-combat shoes at itim na pang-ibaba.
Sinuot ko na ang itim na mask para maitago ang kalahati ng mukha namin. Tanging mata na lang ang makikita sa mukha namin. Itinali ko ang buhok ko sa likod saka isinuot ang hood ng jacket. Sumakay na kaming lahat sa sa sasakyan, naiwan si Prof at si White para mag-monitor.
Si Tatay Lime ang nagmaneho ng kotse patungo sa lugar, wala na masyadong tao sa labas at sarado na ang restaurant. Umikot kami para dumaan sa kitchen. Nagtipon kaming lahat sa pinto at nagbilang ng 3, agad naming binuksan ang pinto at agad na itinutok ang baril sa mga taong naa sa kusina at nagluluto ng pagkain para sa mga guest.
"Dapa! Walang mag-iingay!" babala ni Aqua isa-isang niyang itinali ang mga iyon at inilagay sa sulok. Nilagyan din namin ng duck tape ang mga bibig nila. "Kung susundin niyo kami at hindi mag-iingay ay makakalabas kayo ng buo rito," pananakot ni Aqua bago tumayo at pumwestong muli.
Dahan-dahan naming binuksan ang pinto at nakitang abala sila sa kaniya-kaniya nilang ginagawa. Binuksan namin ito at nagtago sa ilalim ng counter.
"Hindi ko makita si Miranda," saad ni Black sa ear piece na suot niya.
"She's at the VIP room at the second floor," saad ni White. Nagtinginan naman kami sa isa't-isa at tumango.
"On 3," saad ni Black habang hawak namin ang mga baril namin. Pumuwesto naman si Tatay Lime sa switch ng ilaw.
"3...2...1!" Agad na in-off ni Tatay Lime ang ilaw na siyang ikinabahala ng mga tao sa loob. Agad kaming umakyat sa second floor. Pumuwesto na rin si Teal sa fire exit para masiguradong hindi sila makakalabas. Sina Tatay Lime naman ay pumuwesto sa entrance. Habang si Aqua ay nakapuwesto sa mga tao. Nanatili sa counter si Black.
Isa sa mga training namin ang ang kumilos sa madilim kaya hindi na bago sa amin ang ganito. Marunong kaming makiramdam sa paligid namin lalong-lalo na kapag wala kaming nakikita. Bumukas ang ilaw sa counter at agad na napatingin ang mga tao sa gawi ni Black.
"Good evening, ladies and gentlemen. I wanted everyone to hush their voice as I am trying to delay a message," saad ni Black sa malakas na boses, sapat na para marinig ng lahat ng naririto.
Nakaabang lang ako sa pinto ng VIP room pero tanaw ko pa rin ang nangyayari sa baba. Soundproof ang VIP room ng restaurant na ito kaya wala silang kamalay-malay sa nangyayari sa ibaba.
"I suggest you not to use your phone to stop us using our weapons, if you understand what I mean," saad ni Black. Agad namang kinumpiska ni Aqua ang mga cellphone ng mga taong naroon at nilagay ito sa isang malaking aluminum pot na nakuha niya sa kusina.
"Now, let's start," saad ni Black.
- Writer
