AELIX POINT OF VIEW
Nagising ako sa sunod-sunod na tunog ng cellphone ko.
Napakunot ang noo ko habang dahan-dahang minumulat ang mga mata ko. Mabigat ang ulo ko at parang may kumakabog sa loob nito.
Inabot ko ang cellphone sa tabi ko nang hindi pa ganap na nakaka-recover sa hilo.
Laurence ang tumatawag.
“f**k…” bulong ko bago sinagot ang tawag.
“What?” paos kong bungad.
“Hoy! Gising ka na ba?” masiglang tanong niya sa kabilang linya.
Napapikit ako sandali at hinilot ang sentido ko.
“Ngayon pa lang…” sagot ko, halatang bagong gising.
“Good! Dahil ngayon ang kasal ko,” sabi niya na parang excited na bata. “Magsisimula mamayang ala-una ng hapon. At huwag mong kalimutan best man kita.”
Napabuntong-hininga ako.
“Yeah, I know…”
“At huwag ka nang mag-alala sa susuotin mo,” dagdag pa
