Heiley's POV.
"Jenny, buti naman at nagising ka na. Pinag-alala mo ako ng sobra."
Nabaling ang tingin ko sa aking gilid. Bakas sa mukha ni Hazel ang pag-aalala.
Pilit akong bumangon kahit na masama ang pakiramdam ko. Kailangan kong makausap si Christian at puntahan si Adrian.
"Teka Jenny, hindi pa magaling ang mga sugat mo." Pigil sa akin ni Hazel.
"Ako si Heiley, hindi ako si Jenny Hazel. Alam kong mahirap intindihin, pero bumalik na lahat ng memorya ko," naiiyak kong sabi sa kaniya.
Kita ko naman sa mukha niya ang pagkalito.
"Paano nangyaring ikaw si Heiley? Hindi ba't negative ang result?"
"May mali eh, alam kong may mali doon sa naging resulta. Nabangga na ako noon ng kotse at iyon ang dahilan kung bakit nawala ang mahahalagang ala-ala ko. At ngayong nabangga ulit ako, nanumba
