Eternity 1: Memoirs

Chapter 8

NAKATUNGANGA si Corazon habang panay ang halo ng straw sa juice na iniinom. Nasa harap niya si Alexa na bumubulong-bulong at kinakausap ang teddy bear na hawak-hawak. Naagaw nito ang atensyon niya kaya tinawag niya ito at pinalipat sa upuang katabi niya. Noong una ay ilag ang bata sa kanya pero dahil sila ang laging magkasama ay naging palagay ang loob nito sa kanya. Sinuklay-suklay niya ang buhok niyo gamit ang mga daliri. Napapangiti ito habang ginagawa niya iyon.

“Nakikiliti po ako,” anito nang tila hindi na makatiis.

Natawa siya sa reaksyon ng mukha nito. Tila may humaplos na mainit na palad sa puso niya. Madalang niyang makita ang pag-ngiti ng bata at nang masilayan iyon ngayon ay may kung anong nabuhay na emosyon sa dibdib. It was a feeling of longing. Alam niyang hindi para kay Cariño iyon dahil ibang klase ng pakiramdam ang bumabalot sa kanya ngayon. It seemed like something was detached from her being and having Alexa beside her filled that void.

“Okay, sige i-stop ko na ang pagkiliti sa ‘yo basta mag-smile ka palagi, ha,” aniya at hinagkan ito sa ulo.

Naging seryoso muli ang ekspresyon ng bata. Tumitig ito sa kanya. “Sabi ni Tita Sabel, pareho raw kayo ni Tito Romeo na may amnesia. Paano po ba mawalan ng ala-ala?”

Hindi niya inaasahan ang tanong nito. Pansamantala siyang napatlang bago nakatugon. Ipinaliwanag niya sa pinakasimpleng paraan na kaya niya kung ano ang nangyari. Naintindihan man nito o hindi ay hindi na muling nagsalita ang bata. Hinayaan na lang niya itong mag-laro mag-isa.

Ibinalik niya ang pansin sa iniinom at saktong pagkaubos niyon ay dumating ang katulong na si Lili. “Ma’am, dumating na po ‘yong doktor ninyo,” abiso nito sa kanya.

“Salamat. Sige, susunod na ako,” aniya.

Pagkatapos mapatingnan muli ang kalagayan kay Doctor Pacifico ay inirekomenda nitong sumailalim siya sa psychotherapy. Ipinaliwanag ng doktor na walang specific medical drugs para sa amnesia. Ang ilang nakararanas daw niyon ay kusang gumagaling pagkalipas ng ilang araw o linggo. Subalit ipinaliwanag rin nito ang rare case na katulad ng kalagayan ni Romeo na hanggang ngayon ay hindi makaalala. Sinabi rin nitong hindi isandaang porsiyentong epektibo ang gagawin niyang therapy pero makakatulong iyon ng malaki sa kanya. Mas maigi na rin iyon para sa kanya kaysa mawalan ng pag-asa na mabawi pa niya ang nakaraang ala-ala.

Ngayong araw nga ang unang session nila ng bagong doktor niya at imbes na siya ang pupunta sa clinic nito ay ito ang bibisita sa kanya ayon na rin sa kagustuhan ni Romeo. Pumayag naman siya dahil alam niyang iyon ang mas makabubuti para sa kanya. Tinungo niya ang bagong doktor at agad naman silang nagsimula nito.

Inabot ng more or less two hours ang session nila ng doktor na nakilala niyang si Doctor San Sebastian. Napakabait nito. Mahusay at malinaw rin nitong naipaliwanag sa kanya kung ano ang mga gagawin nila at mga dapat niyang iwasan para hindi lumala ang kondisyon niya. Natapos ang therapy session na lumaki ang pag-asa niyang mabawi ang nawawalang ala-ala. Inihatid niya ito hanggang sa sasakyan nito at umalis na rin ang butihing doktor nang makapagpaalam sila sa isa’t-isa.

Pumunta siya sa garden ng mansion at naabutan doon ang mag-asawang Emilio at Rosenda. Tatalikod na sana siya upang bumalik na lang sa silid nang matanawan siya ng ama ni Romeo at inimbitahang sumalo sa merienda ng mga ito. Nagpaunlak naman siya sa hiyang tumanggi sa kabaitan ng matandang lalaki.

“Kumusta naman ang therapy mo, hija? Magaling naman ba ang nakuha n’yong doktor?”

“Opo, Tito. Okay naman po. Sana nga po bumalik na lahat ng ala-ala ko,” sagot niya. Base sa pakitungo ng mga ito sa kanya ay mukhang wala pang muwang ang mga ito sa mga sinabi niya kanila Sabel at Romeo. Maigi na rin siguro iyon dahil hindi pa niya kayang ipaliwanag ang lahat at paniguradong maraming magiging tanong ang mga ito sa kanya.

“Do you know how much we spend for your doctor, Corazon?” singit ng esposa nito.

“Huwag mong bilangin ang pera, darling. Ang mahalaga ay gumaling itong si Corazon. Kung hindi man gumaling ang ating anak ay sana si Corazon na lang ang mapagaling ng perang kinukwenta mo,” agad na sawata ng esposo nito.

Mukhang tinabangan naman ang babae at humigop na lamang ng tsaa sa tasa nito. Ngunit pagkaraan lang ng ilang saglit ay naki-butt-in ito sa kuwentuhan nila ng asawa nito. “I almost forgot to tell you, Emilio. Binisita ngayon ni Romeo ang ipinapatayo nating hotel sa Palawan. At kasama niya si Sandra. Baka hindi na sila makauwi ngayon at doon na magpalipas ng gabi.”

“Ganoon ba, sayang at hindi tayo nakasama,” tugon nito sa asawa at muli siyang binalingan. “Sa susunod, hija ay sumama ka roon. Grand opening na ng Hotel Rojo sa Palawan sa susunod na buwan. Tamang-tama iyon para makapag-unwind ka.”

“Sige po, salamat,” sagot niya na pinilit ang paglabas ng excitement sa tinig. Ang mas nangibabaw sa kanya ay panibugho dahil sa ibinalita ng esposa nito na magkasama si Romeo at Sandra. Pumait ang cake sa panlasa niya kahit ubod ng tamis niyon no’ng una niyang tikman.

“Sana makabuo na ang dalawang iyon sa Palawan para magka-apo na tayo.” Patuloy ni Rosenda na tila binalewala lang ang imbitasyon sa kanya ng asawa nito. “At kapag naka-buo na sila ay dapat silang maikasal bago pa manganak si Sandra. Mahirap ng magka-apo ng bastardo.”

“Susme, Rosenda. Ano bang pinagsasabi mo na naman d’yan? Huwang mong madaliin ang mga bata. Magpapamilya ang mga iyon kapag napagkasunduan nilang dalawa. Tiyak na pagpaplanuhan nilang maigi iyon at ipapaalam sa atin.”

“My only point is, Emilio laging magkasama ang dalawang iyon at ano pa ba ang pwede nilang pagkaabalahan? I just don’t want to hear any gossip from mis amigas na mabubuntis at manganganak si Sandra nang hindi kasal.”

“Relax ka lang, darling at dumadami ang kulubot sa mukha mo at puting buhok sa ulo mo. Let’s just wait and see. I trust my son and I know he will not do such thing that may shame our family’s reputation.”

Sumusukong itinaas naman ng esposa nito ang kamay. “Fine, fine,” ani Rosenda at tumutok sa kanya ang mga mata. A smirk formed on her old but sophisticated face. There’s triumph in her.

Nag-iwas siya ng tingin dito. Mukhang sinadya talaga ng matanda na mapunta roon ang topic ng usapan upang pasakitan siya. May nalalaman kaya ito sa naging ugnayan nila ni Romeo noon?

“I’m done, darling. Finish your food and let’s go and watch some movies.” Tumayo na ang matandang babae. Nagpasintabi ang esposo nito sa kanya at sumunod na rin sa umalis na asawa.

Naiwan siyang nag-iisa roon. Lulong sa sariling mga isipin.

KABADO si Corazon sa binabalak na gawin pero buo ang loob niyang isakatuparan iyon. Pinagmasdan niya ang kahubdan sa harap ng salamin. Noon lamang niya unang nasipat nang maigi ang faint scar sa kaliwang braso niya malapit sa dibdib. Una niyang nakapa iyon nang maligo siya pagkalabas ng ospital. May hatid na takot sa kanya ang pilat na iyon. Marahil ay mula iyon sa isang aksidente na maaaring nagbigay sa kanya ng trauma noon. Kung ano man ang dahilan niyon ay hindi pa niya mahahanapan ng sagot.

Ang mahalaga sa ngayon ay magtagumpay siya sa plano niya. Dinampot niya ang negligee sa kama at isinuot iyon. Kulay itim iyon at isa sa naging biruan nila ni Sabel na bilhin nang bumisita sila sa mall. Hakab na hakab sa hubog ng kanyang katawan ang maliit at manipis na negligee katulad ng inaasahan niya. Naaasiwa siyang tingnan ang sarili sa salamin habang suot iyon pero kung iyon ang mga tipo ni Romeo ay handa niyang pagtiisan.

She let out a deep sigh. Desperada na kung desperada ang gusto niyang gawin ngunit wala na siyang ibang maisip na paraan. Hindi niya hahayaang mauwi kay Sandra ang lalaking minamahal. Kung kailangan niyang akitin at paibigin si Romeo ay iyon ang gagawin niya sa gabing iyon.

Nagbalot siya ng roba sa katawan at lumabas na ng silid niya. Patay na ang ibang ilaw sa mansion tanda na tapos nang mag-ayos at mag-imis ang mga katulong at nagpapahinga na ang mga ito sa mga kanya-kanyang kuwarto. Ang mga magulang naman ni Romeo ay maagang natutulog katulad nila Sabel at Alexa kaya sigurado siyang walang ibang makakakita sa kanya.

Tinungo niya ang silid ni Romeo at marahang pinihit ang seradura ng pinto. Naka-lock iyon kaya inilabas niya ang spare key na nilansi niya sa mayordomang si Anette. Nanginginig ang mga kamay nang ipasok niya iyon sa keyhole. Nang magtagumpay ay bumukas ang pinto at nakapasok siya sa silid.

Malamlam na liwanag ang sumalubong sa kanya mula sa nakabukas na lampshade sa bedside table. Nakahiga ang lalaki sa kama at napasinghap siya nang makitang natutulog itong nakahubo’t-hubad. Agad niyang tinakpan ang bibig upang hindi na iyon makagawa pa ng ingay.

Ilang minuto siyang nakatayo lamang sa harap ng natutulog na lalaki at hindi makagalaw. Hinubad niya ang roba at inihagis iyon sa kama. Nang humakbang siya palapit sa lalaki ay nangatog ang katawan niya at nawalan ng panimbang. Bumagsak siya sa mainit na katawan ni Romeo. Gulat na nagising ito at napabangon.

“Corazon? Anong gina---” Pinutol niya ang sasabihin nito sa pamamagitang ng halik.

Katulad noong bigla niya itong halikan ay maalab itong muling tumugon sa mga labi niya. Naupo siya sa kandungan nito nang mas lalong mapag-igihan ang halik. Naglakbay ang init sa mga katawan nila. Naramdaman niya sa bandang pang-upo ang pagtindig ng p*********i nito. Napaungol ito sa pagitan ng mga halik nila nang madunggol at kumiskis iyon sa balat niya. Nagsimula itong pagpawisan sa leeg at dibdib.

Bahagyang naghinang ang mga labi nila nang sumagap sila ng hangin. Sinamantala iyon ng lalaki upang bumulong sa kanyang tainga. “You’re such a lovely tease, Corazon.” Mainit ang hininga nitong dumampi sa kanya na naging dahilan nang pagtatayuan ng mga balahibo niya sa batok. “You know that this isn’t right, yeah? It will make things difficult for the both of us,” dugtong nito.

Siya naman ang bumulong dito bilang pagtugon. “Things are already complicated, Cariño. Let’s help each other to remember what truly happened decade ago. Let’s explore what we might have left behind through our wonderlands. Maybe we would find the answers we’re looking for when we become one.” Pilit niyang pinaakit ang tinig, hindi niya alam kung sapat ba iyon o tama ba ang mga salitang pinakawalan.

Nang hindi siya makarinig nang sagot mula rito ay muli niya itong hinalikan. Hot and wild. She caressed his bare skin, running fire with her fingers until he’s all sweaty and feverish. His manhood was throbbing beneath her but it couldn’t get through as she was still dressed with the sexy negligee. Romeo turned impatient and easily wrecked the tiny piece of cloth with his own hands. They’re now both naked and continued exploring the nudity of one another while their lips were still enjoying all the warm and torrid kisses.

Mula sa kandungan ni Romeo ay marahan siya nitong binuhat at inalalayang makahiga sa kama nito. Her legs were wide open, the entrance to her womanhood was welcoming him. Unti-unting bumaba ang katawan nito sa katawan niya. Sobrang lakas ng t***k ng puso niya. She knew she wasn’t virgin anymore. Dama niya iyon bilang babae at may-ari ng sariling katawan. Subalit ang makasama ang lalaki sa napakainit na tagpo na iyon ay tila bago sa kanya.

Did they make it before? Was he her first? Ang maisip lang na may ibang lalaki siyang nakasiping maliban dito ay nakapagdudulot sa kanya ng ibayong kalungkutan. Because that would mean that their love had failed someway.

Mariing napakapit siya sa sapin ng kama nang umulos ito papasok sa kanya. Napahiyaw siya sa sakit hanggang sa dahan-dahang makasanayan niya ito sa loob niya. Ang hiyaw ay napalitan ng mga ungol. Sunod-sunod ang mga ungol, nakikipag-karera sa pagtaas-baba ng dibdib niya. Nang tila may kumuryente sa gulugod niya ay nakaramdam siya ng walang kasing sarap na ligaya. Lupaypay ang mga katawan nilang nagtabi at nilasap ang natitirang init ng sandali.

ROMEO could comfortably smell Corazon’s floral scent body. Hindi niya pagsasawaan ang amoy nito. At ang pakiramdam ng makinis nitong balat sa tabi niya ay may dalang init na hindi mapuksa-puksa. Hindi siya nakapagtimpi at tinikman ng labi niya ang batok nitong nakaharap sa kanya. What she was doing with his senses was making him hard again. Hindi siya nahiyang iparamdam ang nananabik niyang p*********i.

It actually felt weird somehow since he was with Sandra the other day until later this afternoon and he couldn’t make it stay up. Tinakasan pa nga niya ang babae dahil wala sa mood ang alaga niya. But Corazon managed to put it on mood. It was now ready again, so flaming ready.

His lips took its journey further and deeper. He kissed her back down to her bottom. His hands surveying all the arches and curves and made sure they’ll be familiar with them. She had a body of a goddess. Perfectly molded and sculpted.

When he positioned himself on top of her again, he felt her spasm. She was shivering with delight. Her eagerness was proven by her wetness after his manhood reached the slick opening. Their body polymerized. Then they danced and swayed to the rhythm of burning passion.

She moaned. It was a lovely moan that excited him all the more.

“I want all of you, Corazon,” he whispered.

“You can take all of me,” she answered back.

The rhythm continued. It was vibrant. It was exhilarating.

They groaned loudly when they approached the climax. The explosion was massive and intense. Their body remained ecstatic.

Hindi siya umalis sa ibabaw nito at niyakap ito sa ganoong posisyon. Gumanti naman ito ng yakap at hinayaan siyang manatili roon. Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon ay nadama niyang buo siya ng mga sandaling iyon. Na walang kulang sa pagkatao niya. Na nahanap na niya ang matagal na niyang hinahanap. Sa piling ni Corazon.