Pagpasok ni Alejandra sa kwarto, para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Ramdam niya ang panginginig ng buong katawan hindi dahil sa pagod, kundi dahil sa takot at tensyon na matagal na niyang pinipigilan.
Pagkasara ng pinto, mabilis niyang binuksan ang ilaw ng lampshade at ibinagsak ang sarili sa gilid ng kama. Huminga siya ng malalim, pero hindi iyon nakatulong. Mas lalo lang niyang naramdaman ang bigat sa dibdib.
Agad niyang kinuha ang cellphone at, kahit hindi oras, tinawagan niya ng sunod-sunod ang kapatid niyang si Angelo.
Ikatlong ring pa lang, sumagot na ito—paos at halatang bagong gising.
“Ate? Bakit ka tumatawag ng ganito kaaga?” May halong kaba agad ang boses ni Angelo. “Are you okay? May nangyari ba?”
Kasabay ng pagtunog ng tanong ng kapatid, tumulo ang luha ni Alejandr
