Chapter 21
1650 Words
NAKATANAW ako sa mga batang naglalaro sa baba. How I miss my Mom and Lira. Lira is my oldest sister. Siya ang kasundo bukod sa dalawa ko pang kapatid na babae. Nag iisa lang kasi akong lalake kaya nasa akin lahat ang responsibilidad.
"Aiden," hindi ko na kailangan pang lingunin kung sino ang tumawag sa pangalan ko dahil inaasahan ko na ito ngayong araw.
"Any news?" I asked.
"Something just came up." Parang hindi ito mapakali kaya napatingin ako dito.
"Is it about Mom?" Bigla akong kinabahan sa isasagot niya.
Umiling ito, "No."
"Lira?"
"Still no." Nakahinga ako nang maluwag.
"Then spill it."
May inilabas muna itong envelope mula sa bag nito bago iniabot sa akin. Hindi ko pa nabubuksan ay nagsalita na siya.
"Your father knows where you are." Tila namutla ako sa sinabi nito. "He already found you last week."
Kung last week pa niya ako nahanap. Bakit hindi niya pa ako pinapasundo?
"Last week?" Tumango ito. "Bakit wala pang mga asungot ang sumusundo sa akin?"
Natawa si Keanne sa sinabi ko.
"You're right. At 'yon din ang ipinagtataka ko."
Nagtataka rin talaga ako. If he knows where I am. I'm sure, he'll do everything to make me go home. Pero bakit hindi pa ito kumikilos?
"Knowing my father? What is his plans?"
"I don't know, Aiden. Open that envelope." Utos nito sa akin na agad kong sinunod.
My jaw drop as I see my self in the picture.
"f**k!" Nqpamura nalang ako habang iniisa isa ko pa ang ilang mga litrato. How could he do this to me. Alam niya na kung nasaan ako. Will I run away again ?
Hindi ko alam ang tumatakbo sa isip ng Dad ko. Yes, he's smart and know to handle everything. Pero bakit ngayon?
Naguguluhang napatingin ulit ako kay Keanne looking for answers. But he just shrugged.
"I know what you're thinking right now, Aiden. But I don't know either. Even me, I was shocked when he ask me to give this to you. At first, I denied and tell him I don't know where you are. But - - - you know your father." Mapait akong napatingin dito. "And also, he knows---that you talked to nanay this past few days. He even give me a picture with us---drinking at a bar."
"So, he knew all along..." napahinga ako nang malalim at itinuloy kong tignan ang mga litrato. "But he's not doing anything?"
Hindi ko na narinig pa ang sinagot ni Keanne nang makita ko ang huling larawan. Nabitawan ko lahat ng litrato maliban sa hawak ko.
It's me and Pamela on the picture.
"Don't he dare..." May galit na namumuo sa akong dibdib habang umiiling. I know Dad is planning something and I can't let this happen. "Not with her. Hindi ako makakapayag."
"Who knows, Aiden. Maybe, he change his mind or your fiancee changes his mind too." I greeted my teeth in anger.
"Cut that fiancee thing, Stephen, because I am not going to marry her. I won't let it happen." Seryoso kong sabi dito at inisa-isa kong pinulot ang mga litratong nabitaqan ko at ibinalik ito sa envelope.
"How could he do this to me! Lahat sinunod ko! Lahat lahat! But this one? It's unacceptable! He can't force me to marry a woman that I don't even love." Nanggagalaiti talaga ako sa galit. Knowing my father - - - he would do everything to make me come back and marry that girl.
" You have to talk to him, Aiden." Natawa ako sa sinabi nito.
"Me talk to him?" Tinuro ko pa ang sarili ko bago umiling.
"You have to." seryoso nitong sabi.
"Para saan pa? Mag aaway lang kami kung nagkataon."
"Still---kailangan mo siyang kausapin. Naiipit si Nanay sa nangyayari dito. He wants to use Nanay para mapauwi ka pero hindi pumayag si Nanay sa gusto ng Dad mo." Nakita ko ang pag aalala sa mukha nito. Dahil na rin ai Nanay Jackie na ang usapan. "We should talk inside."
Napatingin ako sa tinitignan nito at naintindihan ko kung bakit ito nag aalala. Damn! How dis this happen.
"f**k this life!" Galit na galit kong sigaw at nauna ng pumasok sa loob. Ngayon lang ako maririnig ni Keanne na magalit nang ganito. I've been a good son for almost my life. Wala akong hindi sinang ayunan sa mga gusto mangyari ni Dad sa buhay ko. He controlled me eversince.
But now, I had a chance to disobey him.
Napaisip nalang ako kung bakit hindi ko man lang napansin ang mga nakamasid sa akin? Dapat pala naging mas maingat pa ako. Paano na ngayon? Alam kong may binabalak ito kaya dapat ay paghandaan ko.
Pagpasok namin sa loob ay nag usap pa kami tungkol sa mga naiwan kong mga business at lahat ng details na nakuha nito kay Dad. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko nang marinig ko ang mga sinabi ni Dad sa kanya.
Nasa kalagitnaan kami ng aming pag uusap nang malakas na tumunog ang cellphone niya. Nang ilabas nito iyon mula sa kanyang bulsa ay alanganin pa itong napatingin sa akin bago niya sinagot ang tawag. Hindi ito nagsalita pero nakikita kong nakikinig siya sa kausap at panaka-nakang sumasagot at tumatango.
Napakunot ang noo ko nang i-abot nito ang cellphone sa akin. Napakunot bigla ang aking noo habang nakatingin ako sa inaabot nitong cellphone.
"He wants to talk to you."
"Who?" Nagmamaang-maangan kong tanong dito kahit alam ko naman sa sarili ko kung sino ang tinutukoy nito. Sa base palang ng pagsagot nito ay alam ko na. Ang Dad ko lang ang kausap nito kapag oo, hindi at tango ang isinasagot nito.
"Your father," isinenyas nito sa akin na kunin ang cellphone niya pero umiling ako.
"Ayoko siyang makausap. Tell him that." I mean it. Mas pinili kong ayusin ang mga ibinigay nitong mga papeles at isa isang pinirmahan. This is more important than talking to him.
"He wants to negotiate with you." Natawa ako sa sinabi niya. He's insane.
"Nagpapatawa ba siya? Negotiate with me? Damn!" Is he f*****g kidding me? Kahit makipagnegotiate siya sa akin. I won't obey him from now on. Simula nang talikuran ko siya sa bahay ay ipinangako kong hinding hindi ko na susundin ang mga utos nito na labag sa kalooban ko.
"Kahit ngayon lang daw, pakinggan mo siya. Nahihirapan na din ang Dad mo sa sitwasyon, Aiden. Alam naman natin na ganito talaga ang mangyayari sa iyo. Pumayag ka na noon sa kasunduang 'yan, Aiden at mahirap nang kumawala."
Walang salitang kinuha ko ang cellphone sa kamay nito at itinapat ito sa aking tenga.
" Son... " Hindi ako sumagot sa pagtawag nito sa akin. Nanatili lang akong nakikinig. "I know you're angry with me about this. But, son---you already agree about this five years ago. This is a agreement with you and her father. Try to rmemeber that son."
Napaisip ako sa sinabi nito. Five years ago? Pumayag ako? Bakit parang wala akong maalala?
"Are you kidding Dad? How would I agree with that bullshit?" Sa wakas ay nagawa kong magsalita.
"Watch your language, Aiden. I'm not kidding because you agree with this. Do you not remember when you tell your Tito Nicholas that you would marry her daughter in the near future? You promised that to him."
"What? I did that?" Pikit mata kong inaalala sa isip ko ang sinasabi nito pero wala talaga akong maalala.
"I will give you time to think, Son. I'm not that bad father as you think. I love all of you and I just wanted the best for you and your sisters. But, this is not a joke, Aiden. I didn't plan this---you did it. Just call me when you have your decission."
"You're gonna wait for my decission, Dad? Really?" Parang hindi ako makapaniwala sa naririnig ko dito.
"Yes, son." Tila pagod ang boses nito sa kabilang linya. Nakonsensiya naman ako. Kung tama ang sinasabi nito na pumayag ako at ako ang nagplano nito. Then wala silang kasalanan at ako dapat ang sisishin.
Napabuntong hininga na lang ako sa nangyayari bago nagsalita.
"Okay, I'll think about it, Dad. But not now. I need more time to remember and think."
"Take you time, son. We'll be waiting for you. And also, your Mom really misses you so much and so do I. I'm sorry son."
"And---one more thing, Dad."
Naalala ko kasi ang mga nakabantay sa aking asungot niya.
"I won't run away this time. Just give me time to think. And please, Dad---take those men back to Italy. You don't need them this time. I will call you when I decided." Kailangan kong maalala kung totoo ang mga nalaman ko kula kay Dad. That will help me decide.
"Okay, no problem son. I trust you from the very start. You know that." Napatango nalang ako sa sinabi nito dahil totoo naman.
Parang nabunutan ako ng tinik nang makausap ko si Dad. Sana pala noon ko pa ginawa at hindi nagtatago nang ganito. I didn't even use any of my credit cards and my Atm's because I am afraid that he will know where I am.
Nagkamali ako, kahit pala hindi ko gamitin ay matutunton niya pa din ako. He has many connections at bakit pa ako magtataka.
Atleast now, gumaan ang pakiramdam ko na maaayos ko din ang gusot na pinapasok ko.
Hindi nagtapos ang usapan namin. Nakausap ko pa ang Mom at mga kapatid ko but Lira isn't there. Nang hinanap ko siya ay somewhere around the globe lang ang sagot ni Mom at Dad.
Napapailing nalang ako sa ugali ni Lira. She do whatever she wants at walang nakakapigil sa kanya. Dahil na rin siguro pera niya ang ginagamit niya sa pagtotour sa ibat ibang lugar. She loves traveling gaya ko kaya magkasundong magkasundo kami.
Nang matapos ang usapan ay nakangiti kong ibinalik ang cellpgone kay Stephen at itinuloy ang pagpipirma ng mga papeles.
- Writer
