Pagsapit ng umaga ay ipinag-uutos ng prinsipe ang pagpapakalag sa kadenang nakatali sa paa ni Pyrus. Tanda iyon ng kalayaan niya. Sa umagang iyon ay hahayaan siya ng prinsipe na lumabas sa palasyong pinagkulungan nito.
Ngunit, hindi kinuha ni Pyrus ang pagkakataon upang lumaya. Nanatili siya sa piitan ng kanyang silid. Paninindigan niya ang kanyang pagpapasya. Nagnanais man siya ng husto ng kanyang inaasam na kalayaan ngunit hindi siya makakapayag na mawalan siya ng karapatan sa anak niya. Siya ang ama nito. Ang isiping hindi siya kilalaning ama ng sariling anak ay masakit sa kanyang dibdib. Bagamat mahirap, ngunit hahanap siya ng pagkakataon para tumakas kasama ang anak niya. Ilalayo niya ang bata. Aalis siya sa palasyo ngunit dadalhin niya ang anak. Maghihintay lamang siya ng kaunting
