ANIM
2189 Words
♠Jeorin♠
Sa dalawang contest na sinalihan ko ay si Phergon ang nakakalaban ko sa finale.
And after maannounce kung sino ang winner ay mas nagulat ang lahat dahil pangalan ko ang nabanggit.
Natatawa ako sa tuwing nakikita ang itsura nila kapag naitatama ko ang mga tanong sa Quizz bee and nung debate na, kita ko kung paano sila ngumanga sa akin dahil sa mga sagutan ko.
Nandito kami ni Vribon nakaupo sa Gym court, dito nag simula ang lahat, ang pagiging tanga ko sa isang lalaki.
Mas ngumisi ako nang sina Phergon ulit ang muli naming nakasama.
"Jeorin.." nag aalala ang kaibigan ko dahil lumalapit si Phergon sa pwesto namin at tumayo na ako.
"Wag mong sabihing sasalubungin mo sila,siya?"
Doon siya nag kakamali, nang nagkalapit na kami ni Phergon ay nilagpasan ko lang ito, ang akala niya ay hihintuan ko siya pero hindi.
"May kailangan pa akong gawin Vrib, wala akong oras sa kaniya." Sabi ko na ikinangiti ng kaibigan ko, yumakap ito sa braso ko habang nag lalakad patungo sa dining area.
Sakto lang din dahil makakasalubong ko yung classrep namin.
Wala akong business sa kaniya, pinatid ko siya kaya naman kulang nalang ay lamunin niya ang sahig.
"What the-- itayo mo ako Jeorin--"
"Okay.." tinulungan ko naman siya eh, pero dumalas yung kamay ko. "Opss."
Dahil muli nanaman siyang bumagsak sa sahig ay mas nainis ito."Inaano ba kita Jeorin at--"
"Ako pa talaga ang tinatanong mo?" Ani ko.
Mabilis siyang tumayo at tinangka pa akong sampalin pero inikot ko ang kamay niya na halos mabali na buti na lamang ay nandito ang kaibigan ko at inawat ako.
"Jeorin, huminahon ka." Ani Vrib.
"Wala akong ginagawa sayo--"
Ngumisi ako nang umangal at sabihin iyon ni Classrep. "Wala? After lahat ng mga ginawa mo sa akin? Araw araw mo akong pinalilinis sa classroom na ikaw ang dahilan kung bakit marumi palagi ang room at ilang beses mo rin akong inutusan na linisin ang sandal mo sa tuwing nadudumihan ito, may time nga na gusto mo ang kamay ko lang ang gamitin ko diba?"
Hindi na siya makatingin ng diretso sa mga mata ko dahil sa pinaalala ko lahat ng ginawa niya sa akin.
"Bakit mo kasi--"
"Dahil ayaw ko ng gulo, pero ngayon, kaya ko na kayong sakyan, diba ito naman ang gusto mong mangyari? Ang may kaaway ka? Pwes pag bibigyan kit--- oh... HAHAHAHAH." tumawa muna ako bago ulit mag salita. " Ba't natatakot ka? Hindi naman ako kasing hayop mo para gawin sayo yon, marunong akong makipantay, kung magiging mabait ka sa akin, edi magiging mabait din ako sayo pero pag hindi? Abangan mo ang mangyayari."
"Tinatakot mo ba ako?" Kahit ano talagang gawin ko sa kaniya nag mamatapang pa rin.
"Bakit hindi mo ako subukan? Tsk, sayang lang oras ko... Tara na nga Vrib." Nilayasan ko na ang babaeng yon at nag patuloy na sa pag pasok sa dining area.
"Oorder lang akong foods natin Jeorin ha."
Hinitay kong makaalis si Vribon sa harap ko saka nag hanap ng pwesto.
Wala na palang pwesto pero mukhang may magandang gawin, hindi naman ako gutom kaya iiwan ko na muna si Vrib pero bago yon ay nilapitan ko ang lalaking nang bastos sa akin nung night party na siyang nag pabago sa akin..
Mukhang masaya silang mag totropa sa kwentuhan nila pero mas pasasayahin ko itong lalaking ito.
"Oh bro, siya ba yung babaeng palagi mong ikinekwento sa amin?" Nakatingin sa akin yung tropa niyang kaharap nito kumain at lumingon naman ito agad sa akin.
Ang ganda pa ng ngisi niya.
Umikot siya sa pagkakaupo kaya naman nakaharap siya sa akin, ang masama lang ay sobrang lapit ng dibdib ko sa mukha niya kaya naman umatras ako konti.
Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa pero mas tumagal ang titig niya sa hita ko.
"Sayang at hindi ko natikman yan." He's so horny talaga.
Akala ba niya ako pa rin yung Jeorin na binastos niya.
I smirked at inilapit ko ang mukha ko sa gilid ng mukha niya. "Gusto mo bang ipagpatuloy? Follow me." Hinimas ko siya sa hita niya saka naunang lumabas sa dining area.
Sa likod ako ng hagdan dumiretso dahil doon lamang walang cctv na nakatutok at ang akala ko ay hindi siya susunod pero sumunod siya.
Wala rin gaanong student dito dahil bandang likod na rito eh.
"Bakit dito? Gusto ko sa--"
Napatigil siya sa pagsasalita nang halikan ko siya at hinalikan niya rin ako pabalik.
Una niyang hinawakan ang pwet ko na halos iangat na niya ang palda ko pero nag aalangan ako na baka nga may makakita sa amin.
"Saan mo ba gusto, yung walang makakakita." Bulong ko sa kaniya na mas ikinatuwa niya.
Hindi niya ako sinagot pero hinila niya ako at sa clinic niya ako dinala.
What on Earth...
Buti nalang walang cctv at walang tao, agad niyang nilock yung pinto at itinulak niya ako sa patient bed na malapit sa amin.
Mabilis nitong hinubad ang uniform at nakalooss na rin ang sinturon niya.
He come to me at hinalikan nanaman ako.
Nakakasuka na.
Gusto ko na sana gawin ang gusto kong gawin kanina pa pero pasasayahin ko muna siya.
Hinayaan ko siyang mahubad niya ang saplot ko hanggang sa panty at bra na lamang ang natira sa akin, paulit-ulit niyang pinipisil ang dibdib ko nang sa private part ko na siya hahawak ay pinigilan ko siya agad.
"Tama na, baka may makahuli sa atin." Ani ko pero hindi siya nag patinag.
This is what i planned.
Hindi niya alam na plinano ko na ang lahat, para masiguro ang tagumpay nitong plano ko ay nilagyan ko ng CCTV ang bawat room na meron dito sa school.
Remotable iyon kaya naman sa mga oras na ito ay inon ko na ang recording pero the plan has changed.
Dahil sa naisipan kong pasayahin saglit itong kupal na ito ay hindi na nairecord pa ang simula, dapat ay mag papanggap akong ni-rape pero wala nang maniniwala kung makikita nila sa evidence na hubad agad ako kaya naman pilit kong kinukuha yung selpon ko at ipinunta sa video.
Nag simula na akong umakting, para effective, hindi ko finocus ang video sa amin.
Tama nga ako, dahil sa ginawa kong pag pigil sa kaniya ay sapilitan na niya akong paulit ulit na tinitikman. Yung selpon ginagalaw galaw ko at pilit siyang kinukunan habang lumaban ako at umiiyak until nakita siya sa video na sinuntok ako sa tiyan.
Hindi kasama sa plano ito pero maganda na rin yon.
Since may alam ako sa defense ay napigilan ko na siya, bago pa mangyari yung hindi dapat mangyari. Dahil hindi ko pa napapatay yung video ay nagkunwari akong tumatakas pero pinatay ko na ito nang makarating ako sa pinto.
Hindi ko siya pupuruhan 'no, paano ako paniniwalaan ng police na muntik akong marape kung makita nilang bugbog sarado ang lalaking ito.
Tsk, sa kulungan ka na didiretso shonga.
Sinuot ko na yung palda ko pati na rin yung uniform ko at hindi ko inayos siyempre, aakting pa ako.
Bumilang ako ng tatlo saka pinagpatuloy ang palabas ko, sumigaw ako ng tulong at kunwaring nag bibihis habang lumalabas.
Marami nang students agad ang lumapit at sinilip yung kupal sa loob.
This is what i want.
Nagulat na lamang ako nang may nag patong ng blazer sa akin at kinuha ako mula sa mga students na siyang mga chismoso at chismosa.
"Are you okay?"
Look, kung sino ang taong ito.
It's Phergon.
Since siya na lang naman ang kasama ko ay tumigil na ako sa pag akting, yung blazer niya ay pahagis kong ibinalik sa kaniya at inayos na ang uniform ko.
"Stop acting like you are truly concern to me dahil hindi bagay... Wait,ahhhh! Ang assuming ko naman kung sinabi kong concern sa akin, you're doing this nga pala dahil isa kang PSE. Since nandito ka na rin naman, ito oh ebidensya, ikulong niyo ang kupal na yon, aalis na ako." Aalis na dapat ako nang hawakan niya ako sa braso...
Kakaiba rin, ang bilis niyang panoorin ang video.
"Paano namin siya huhulihin eh hindi naman pang criminal yung kulay ng puso niya, it's not red neither green kaya--"
"Sabihin mo nalang kung ayaw mo, ang dami mong sinasabi!" Babawiin ko na dapat yung selpon ko pero binulsa niya.
"Fine, ipakukulong ko siya pero hindi sa police na connected sa school natin dahil alam kong mangingialam si Xiphea tungkol dito." Masunurin naman pala siya eh.
Nag pakawala lang ako ng malalim na pag hinga at tinalikuran na siya.
Who's next?
ihuhuli ko nalang si Phergon...
Yung magaling kong kaklase na lang na si Jeyn ang isusunod ko.
Ang babaeng araw-araw akong pinahihiya sa classroom at sa buong school, wait me there, my next target.
School muna ang una kong lilinisin bago ang bansa.
}:‑)
----
-------
3 months Ago
I talked to Eilgo and since sa kaniya lang ako comfortable ay sa kaniya nalang din ako mag papatulong sakto dahil prof siya sa school namin.
Para hindi ako malate sa mga lessons namin ay mag papaturo ako sa kaniya, hindi ko alam kung hanggang kailan pa ako ganito dahil natatakot pa talaga ako.
Umaraw nalang hindi pa ako nakakatulog.
Hindi na tama itong nangyayari sa akin, tinawagan ko si mama and thank G. Dahil hindi busy si mom.
Naka 3d dimension virtual sa mama kaya parang nasa harap ko talaga siya, hindi ako nag sayang ng oras at ikinwento ko lahat sa kaniya.
Akala ko magagalit si mama pero pinalakas niya ang loob ko.
"Alam mo anak, kung bakit mas pinili kong mabuhay kayo ng malayo sa amin kaysa ang makasama namin kayo rito sa tinutuluyan namin ng dad niyo sa ilalim ng dagat at dito mag aral .....dahil, gusto kong may kamalayan ako sa paligid niyo, gusto kong matuto kayong mamuhay at tumayo sa sarili niyong nga paa para kung sakaling mawala man kami ng ama niyo ay hindi kayo mahihirapang mag adjust na mamuhay kasama ang mga tao."
Hindi ko makuha ang point ni mama kung bakit ba niya sinasabi yon. "Maaa.."
"Anak, alam ko ang nangyari, at yung gabing iyon? Nakaramdam na ako na may hindi magandang mangyayari sayo kaya pinuntahan agad kita kahit nasa gitna kami ng trabaho. Ang gusto ko lang sabihin, may dahilan ang lahat kung bakit nangyayari ang mga ito sayo, papayag ka nalang ba na mabuhay sa takot? Mabuhay nang hindi inaalam ang mga posibleng dahilan? Paano kung yung pangyayaring iyon ang siyang sign na mag bago ka na, change your self at maging matapang...." May ipinakita si mama na peklat niya sa dibdib.
Bago ko siya marinig sa next niyang sasabihin ay sinara ko muna ang bintana ko para maging malinaw ang quality ni mama.
"Itong peklat na ito ang nag pabago at nag palakas sa akin, muntik na ako mamatay sa trabaho na pinasok ko pero hindi ako nag padala sa trauma ko, sa halip ay mas naging maingat ako para hindi na maulit pa ang nangyari sa akin." Dugtong ni mama sa sinabi niya kanina.
"Ibig niyo po bang sabihin, gawin kong inspiration ang nangyari sa akin at hindi maging dahilan ng trauma ko na siyang ikababagsak ko?" Hindi ko talaga makuha ang point ni mama, pero medyo nauunawaan ko na.
"Hanggat alam mong may kakampi at ligtas ka, lumaban ka, wag mong hahayaan na kainin ka ng kahit anong negative na siyang ikasisira mo. Anak, utak mo lamang ang nag iisip niyang takot mo at puso mo lamang ang ang nag paparamdam sayo na takot ka. Maraming mga tao ang nag aalala sayo at naapektuhan sila, lumabas ka riyan sa kwarto mo at ipakita ang bagong ikaw." Ani mama.
Napapaisip pa rin ako dahil natatakot pa rin ako.
"Ma, tama pa bang ipilit ko ang sarili sa taong hindi--"
"Hindi ka mahal? Sa totoo lang, nakikita kita sa araw araw na ginagawa mo anak, alam mo bang disagree ako sayo dahil nag mumukha kang aso na ewan, ikaw bata ka, hindi kita pinanganak para lang mag habol ha. Bakit hindi mo hayaang dumating nalang iyan sa tamang panahon? Hindi ka nabuhay para mag habol sa isang lalaki, anak, gumising ka nga.... Masama na kung masama, pero, kung hindi ka kayang i-appreciate ng mga tao mas mabuting layuan mo na sila dahil wala naman silang naiaambag sa buhay mo kundi sakit lang sa puso. Nako, hindi ko talaga alam kung saan ka nag mana."
Napapaisip na ako, pilit ko pa naman din na wag mapagod pero totoo nga ang sabi nila, lahat napapagod.
Dahil minsan, ang damdamin ang makakasira sayo.
"Maaaa, antok na po ako, i love you."
"Anak titigan mo ako sa mata, tandaan mo itong sasabihin ko ha dahil maaring may hindi magandang mangyayari... Kita mo naman sa mata ko kung gaano kita kamahal diba?" Nag dadrama nanaman si mama, halos buong buhay ko na yang naririnig eh.
"Opo, ano ba yan ma, matutulog na ako babyeeee! Pasabi po kay papa miss ko na siya i love you always mwuah!" Teka, bigla nalang akong bumagsak sa kama at napapikit na ang mata.
Antok na antok na nga talaga ako.
-blackout-
End Of Flashback
- Writer
