“L-lester?” usal ni Charlyn. Hindi masyadong malinaw ang paningin niya dahil sa tubig sa kanyang mga mata. But when she heared his voice, she was sure it was him.
“What the hell happened to you?” he kneeled down and gently gripped her arms.
“A-ah… H-hindi—” gustuhin man niyang magsalita pero hindi niya magawa. The pain in her body and the trauma that just happened were shocking.
“Come! Stand up!” tinulungan siyang makatayo ni Lester na sinubukan rin niya pero nang na-realize nitong hindi niya kaya ay hindi nagdalawang-isip ang binata na buhatin siya. Nawala na sa isip niya na dapat hindi siya nagpabuhat dahil lalaki siya sa ngayon pero hindi niya talaga kaya. Ang naisip niya lang ay magpasalamat kay Lester, gusto lang muna niyang nasa bisig nito. His arms felt instant safe haven, pwede
