You're Still The One

YSTO - Chapter THREE

Pangarap kong maging guro. Bata pa lang ako. I don't know why. I'm not that good in explaining. I just want to help the others. Those people who can't go to school.

Time really flies. It's already December 20. 5 days before christmas. Christmas shopping! I love shopping!

"Gumayak na kayo mga anak. Aalis na tayo ng 9:00. Alam niyo naman na madaming tao. Hihintayin na natin magbukas ang mall." Sabi ni Mommy.

7AM pa lang ng umaga. Nakaupo kami lahat sa living room. Si Anastacia at Adelaide ay nakasimangot pareho. Hindi ko ba malaman sa dalawang to. Mga dalaga na ganoon pa umasta. Nakakainis. Binebaby kasi nila Mommy. Kaya isip bata pa.

"Hoy. Kayong dalawa. Ayusin niyo mukha niyo. Nakasimangot na naman kayo." Hinampas ko hita nila. Natawa naman si Travis kasi pinagalitan ko na naman yung dalawa. Umiyak naman si Adelaide.

"Mommyyyyy! Si Ate!" Nagpapadyak siya doon. "Hinampas ako!" Iyak ng iyak. She's only 10 years old. Adopted siya and she knows about that. She's 4 years old noong mapunta siya saamin. Tanggap naman namin siya. Tinuring na namin siyang kapatid.

"Sophia naman. Ikaw pinakamatanda. Ikaw pa nagpapaiyak sa kapatid mo." Napangiti na lang ako. Hindi kasi ako nakikipagtalo.

"Sorry po, Mommy. Mauna na po akong gumayak." Pumanik na ko sa kwarto at naligo na. Napakanta kanta pa ko habang naliligo.

"Ateeeee!! Bilisan mo diyan! PaCR ako. Okupado lahat ng CR eh!" Si Adelaide. "Ateeeee! Ihing ihi na ko!"

Diyos ko tong batang ito. Binuksan ko yung pinto ng banyo. Mabilis siyang pumasok sa banyo at umihi... sa sahig.

"Bwisit ka Adelaide! May inidoro naman sa sahig ka pa umihi! Nakakainis!" Binuhusan ko siya sa inis ko at tuwang tuwa naman siya. Tinuloy ko na at pinaluguan na lang siya.

"Ate. Kailan ka magboboyfriend ulit?" Out of the blue she asked me that question.

"Soon. I'm not yet ready for that. Masakit pa din kasi yung break up namin ni Aaron." Hindi ko namalayan na nasasabunutan ko na pala siya.

"Aray ko ate! Masakit!"

"Ay sorry. Naalala ko kasi panloloko sakin ni Aaron. Basta hindi muna ako magboboyfriend. Kaya ikaw! Wag na wag ka magboboyfriend! Magboyfriend ka kapag successful ka na at nakita mo na talaga yung tamang lalaki para sayo. Okay?" Sermon ko sakaya.

"Oo na ate!" Nakanguso na naman. Feeling cute. Pero cute naman talaga siya.

Grabe ang daming tao! Hinawakan ko mabuti si Adelaide. Habang si Travis hawak si Anastacia. Walain kasi si Anastacia kahit na dalaga na siya. Ewan ko ba sa babeng ito!

"Walang magtuturo ng hindi importante. Walang hihiwalay." Paalala ni Daddy at nagsimula na kaming maglibot. Siksikan ang mga tao. Diyos ko po! Kung sana lang ay isa akong Prinsesa. Ipapasara ko ang mall para lang makapag shopping ako.

Bili dito. Bili doon. Kung anu-ano na nabili nila. Kaninong bulsa nakawawa? Sakin at kay Daddy. Buti na lang talaga at may trabaho ako at nakakuha na ko ng 13th month pay at bonus ko.

It's christmas eve! Nakaugalian na naming mag gift giving every 24 ng gabi. Bumili ako ng gifts para sakanila. I'm not expecting na may matanggap ako from them.

Nagbigayan na kami ng gifts atsaka kami kumain. Ang daming handa. Hanggang bukas na to, sigurado ako. Hahaha. Nagvideo call kami nila Arisha to celebrate our Noche Buena together. Nasa kanya kanya silang province habang kami nandito lang sa bahay namin. Sila Tita kasi ang umuuwi sa bahay.

Nagfacebook ako bago matulog. Nakita kong may message na naman etong si Vren. Bahala ka nga diyan. Sinearch ko na lang Mr. Aguillanes. Gotcha! Hihihi. Alam kong bawal, pero walang masama kung itrtry kong iadd. Inadd ko siya patid na din yung kakambal niya at hindi ako inaccept. Hays. Followers na lang. Hihi. Pinatay ko na wifi ng phone ko at natulog.

Inaccept na ako! Oh my god. Sabay pa sila. Halos malaglag ako sa hagdan sa pagkakakita ko na inaccept ako ni Mr. Franco Aguillanes at Mr. David Aguillanes.

Nagulat ako ng magmessage si Mr. Franco.

Franco Aguillanes: Hi Maria Sophia! Merry Christmas. I hope to see you around. I remember you. Godbless!

Sofie Schaudt: Hi Mr. Aguillanes. Merry Christmas! Godbless you too. ♥

Franco Aguillanes: Are you free today? Coffee? My treat. I'm celebrating the christmas, alone.

Sofie Schaudt: Sure, Mr. Aguillanes.

Franco Aguillanes: That's great then. See you later, at Starbucks near our school. 3PM Sharp.

Mabilis akong nagpunta sa Salon at nagpalinis ng kuko. Nakakahiya naman kung yung cutics ko eh sira sira na. 10AM pa lang naman. Nagpakulay na din ako ng buhok. I want something new. Alam ko naman rules and regulation sa University. Pwede naman daw magpakulay. Wag lang masyadong bright.

12NN na ako natapos sa Salon at umuwi na ko para kumain at maghanap ng isusuot. Binili ko nalang mag dress at heels. Syempre naman, prinsipe ang kikitain ko. Nakapalagayan ko na din naman ng loob si Prince Franco.

2:30 nasa labas na ako ng Starbucks. Hindi naman ako excited. Pero nakakahiya naman kung paghihintayin ko yung may-ari ng school namin na prinsipe pa! Kapal naman ng face mo, Sofie. Hinubad ko shades ko at kinuha phone ko para magselfie.

2:40PM may dumating na napakagarang sasakyan at pumark sa mismong harapan ko. Inuluwa ng kotse na yon si Prince Franco.. Napanganga ako. Literal. Feeling ko nga tumutulo laway ko!

"Hi! Sorry. I'm late." Sabi niya sakin. Nagtatagalog siya. Ewan ko ba naman. English ng english!

"It's okay, Mr. Aguillanes. It's only 2:40PM." I smiled at him.

"You can call me Franco. Let's go inside." He said. Nauna na siyang maglakad at binuksan yung glass door. "Ladies first." Hala! Oh my god. Pumasok na lang ako. Napakagentleman naman niya!

"What's your order?" He asked me while smiling.

"Uhm.. Espresso and Blueberry cheesecake po." I smiled at him. "Ako na po kaya magorder?"

"No. I insist. Ako din naman nag-ask na samahan mo ako." Sabi niya sakin. Ang cute magtagalog! Hahahaha.

Nagkwentuhan lang kami tungkol sa buhay buhay. Napag-alaman ko na pito silang magkakapatid. Dalawa ay kapatid lang niya sa ama.

Inabot kami ng 3 hours sa pagkwekwentuhan. 6PM na din naman. Kailangan ko ng umuwi.

"Mr. Aguillanes. I mean Franco. I have to go. It's already 6PM. Besides my family is already looking for me." Sabi ko ng naaalangan.

"Is that so? Alright. But let me take you home." Sabi niya sakin at tumayo.

"Naku. Wag na po. Magtaxi na lang po ako!" Tumayo na din ako at kinuha yung bag ko. Kinuha niya ito at hinawakan.

"No. I insist again. Tell me the address and I'll take you home." Makulit talaga. Pumayag na ako at sumakay sa kotse niya.

Habang papunta sa bahay namin. Nakakaidlip ako. Nagulat ako ng hawakan niya kamay ko. "Hey. Don't sleep. I think we're lost."

ANO?! Lost?! Anak ng!

"What? No. We're not. That's my house!" Tinuro ko yung bahay na napapagitan ng malalaking bagay. Hindi kalakihan bahay namin. Hininto niya yung kotse sa hindi kalayuan sa bahay namin. Kasi doon nalang ako nagpababa. "Thank you, Franco. I really appreciate this. Nakakahiya naman din at the same time kasi kakakilala lang po natin tapos ganito pa. Sorry po sa abala."

Nakatitig lang sakin. Ilang segundo pa ay nagsalita na siya. "Ako ang nakaabala. No need to say sorry." And then he kissed me. He kissed my lips slowly.. and I kissed him back.

Hinawakan niya ang bewang ko para mapalapit pa sakanya at ang isang kamay niya ay nasa dibdib ko.. Hahalikan na niya ang leeg ko. Omg!

"Ate! Gising na! Magsisimba daw tayo. Nananaginip ka pa diyan. Ngumunguso ka pa!" Pinagsisipa ako ni Travis.

ANO?

PANAGINIP LANG?

PANAGINIP LANG PALA! IHH NAPAKAGAGA MO, MA. SOPHIA!!

Nagpapasag ako sa kama at hinagis kay Travis yung unan ko. "PANAGINIP LANG PALA!! AAAHHHH!! FRANCO AGUILLANES. HUHUHU." Sabi ko habang nagiiyak iyakan.

"Franco Aguillanes? Yung prinsipe na may ari ng school niyo? Napanaginipan mo siya ate?" Sabi ni Travis sakin at pinitik noo ko. "Ambisyosa ka talaga kahit kailan! Nakanguso ka pa diyan. Ano feeling mo? Hahalikan ka ng prinsipe? Baliw ka na yata."

"Heh! Punyeta ka. Lumayas ka sa harap ko! Maliligo na ko." Tumayo ako at nagpapadyak papasok ng banyo. "Panaginip lang pala. Akala ko totoo na."