CHAPTER 14
1307 Words
Eli's POV
"Maghanda at suotin ang mga damit na inihanda diyan sa harapan ninyo, kailangan matuto kayong gumamit ng armas o sariling pisikal na lakas para handa kayo sa kahit anong mangyaring digmaan," utos ni Prof. Agustin.
"Bakit kailangan ng armas o na'ng pisikal na kalakasan kung may kapangyarihan naman po na maaaring gamitin," pagtatanong ni Reign.
"Dahil hindi sa lahat ng pagkakataon ay magagamit niyo ang inyong kapangyarihan lalo na kung may mahika ang lugar or tao na inyong kinakalaban," sagot ni Prof, Agustin.
Dali-dali kaming pumaroon sa harapan kung nasaan ang mga gamit gaya na'ng fence, kutsilyo, arnis at iba pa.
"Bawat hanay ay may katapat na kalaban na tuturuan kayo kung paano gumamit at magexecute ng mga bagay or depensa, maghanda," sabi ni Prof. Agustin.
Tumapat na ako sa hanay kung saan ako nadistino.
"Gayahin niyo ako, isa,"
"Isa,"
"Dalawa,"
"Dalawa,"
"Tatlo,"
"Tatlo,"
"Apat,"
"Araaaaaaaaayyy," sigaw ko.
Natamaan ko kasi ang sarili ko na'ng arnis.
"AYOS! HUWAG LALAMPA-LAMPA!" sigaw ni Prof. Agustin.
"Sorry po," sabi ko.
"Okay ka lang te?" pagtatanong ni Reign.
"Oo, okay lang,"
"Hawakan mo maigi gaya nito para hindi siya dumulas at mahulog tapos focus ka sa bigat at tindi ng pwersa mo kung ihahampas mo," sabi ni Xander habang tinuturo kung paano ko dapat hawakan ito.
Tumango lang ako.
"Ulit!"
"Isa,"
"Isa,"
"Dalawa,"
"Dalawa,"
"Tatlo,"
"Tatlo,"
"Apat,"
"Apat,"
Nakukuha ko na siya.
"Kaya na?" pagtatanong ni Xander.
"Oo, salamat," sabi ko.
"Bibigyan ko kayo na'ng 20 minutes para mag-ensayo bago ko kayo isalang," sabi ni Prof. Agustin.
20 minutes lang????
"Po, 20 minutes po, medyo maikli po ata iyon," sabi ni Reign.
"Kayo ang mga soul crowns, likas na magagaling kaya kaya niyo iyan, seryosohin niyo at huwag balewalain, babalik ako at pagbalik ko magsisimula na ang pagsalang sa inyo, ISA-ISA," madiin niyang sabi.
Napapikit ako sa kaba.
"Shesssh," sabi ko sa sarili ko.
"Guys, since soul crowns tayo, what if tulungan tayo para matapos natin and maensayo natin ito na'ng maayos? Tayo ang magtatanggol sa Aether kaya dapat magtulungan tayo," gulat ako sa sinabi ni Xander.
"Tama guys, kailangan ngayon pa lang mabuild na natin 'yong comfortability at trust sa isa't isa," sabi ni Reign.
"Magbati na tayo guys," sabi ni Xander sabay lahad ng kanyang palad parang nakikipag 123 let's go.
"Go lang, kung para sa kinabukasan ng Aether," sabi ni Reign at lumapit na rin siya para ipatong ang kaniyang palad sa palad ni Xander.
"May choice pa ba ako?" nagtaray na sabi ni Ken.
"Gago no way," sabi ni Gwen.
"No way! I don't want to jive with ugly and weak people specially that tomboy!" sabi ni Otep sabay turo kay Gwen.
"Gago ka ba? Bakit mo ako tinuturo ha?" pagtatanong ni Gwen habang papalapit kay Otep at aktong naghahamon ng sapakan.
"Tomboy!" sabi ni Otep.
"f**k YOU TANGINA MO HALIKA DITO PAPATAYIN KITA!" sigaw ni Gwen habang tumakbo at sumakay kay Otep at nakahawak sa ulo nito.
Tumakbo kami para awatin.
"f**k you tomboy!" sigaw ni Otep.
"Tangina mo rin!" sabi ni Gwen habang kami'y todo awat.
No'ng napaghiwalay na namin sila ay nagsalita si Reign.
"CAN YOU PLEASE SET ASIDE YOUR CHILDISH f*****g ATTITUDES? LIKE WE'RE NOT PUSHING YOU TO BE OKAY DAHIL SA WALA LANG! WE'RE DOING THIS FOR AETHER! FOR ENTIRE QUERENCIA! FOR OUR FUTURE! TANGINA NIYO!" sigaw ni Reign.
"Can we please set aside everything? Ako muna, Sorry sa mga nagawa ko before sa inyo, it was so dumb, assshole and s**t acts. I'm so sorry for the pranks and everything. I'm sorry deeply sorry sayo, Eli," sincere na sabi ni Xander.
Nakatingin lang ako sa mga mata niya.
"Sorry din kung nagkaaway-away tayo, sorry guys," sabi ni Reign.
"Sorry din sa lahat-lahat," sabi ko habang isa-isa ko silang tinitignan sa mga mata nila.
"Oh well, I don't feel sorry for--- fuckkkk why did you do that Xander?!!" iritang sabi ni Ken matapos siyang bigwasan ni Xander.
"Please, for the future of Aether," sabi ni Reign.
"Sorry na nga e! sa mga nagawa ko and nagawa namin na pinlano ni Xander at sumabay lang ako kasi masaya, pero sorry pa rin," sabi ni Ken.
Nakatingin lang kami kay Gwen at Otep na nag-iinit ang mga tinginan at pakiramdam ko'y pinapatay na nila ang isa't-isa sa isip nila.
"Please? Utang na loob, tama na muna iyan, pwede?" sabi ni Reign.
"Ge, tara, train na muna," sabi ni Gwen sabay patong ng palad sa amin.
"Whatever," sabi ni Otep sabay patong ng palad sa ibabaw ng mga palad namin.
"YOWWWWWWWN!" sabi ni Ken.
"Ano gagawin?" pagtatanong ko.
"Gayahin niyo ko ah, 1, 2, 3, cutie AETHER BOOM," demostrate ni Reign.
"Baduy ampota!" ganito kasi, tabi, 1, 2, 3 AHU! AHU!" sabi ni Ken.
"POTANGINA KAYO HAHAAHAHAH, mas baduy, ganito kasi, HINDI PAPATALO MAMA MO KALBO! GO SOUL CROWNS!" sigaw ni Xander.
"HAHAHAAHAHAHHA,"
"HAHAAHAHAHAHAHAH,"
Napangisi na si Otep.
Pati si Gwen.
"TANGINAMO AHHAHAHAAHAHA,"
"HOYYY GAGO KAYOOOOO! SERYOSO YOON!" sigaw ni Xander.
"HAHAHAAHAHAH," tawa ko.
"At sinong nagsabi na magharutan kayo?" pagtatanong ni Prof. Agustin.
"Hoy gagu, dali," sabi ni Reign.
Bumalik kami na'ng mabilisan sa mga ginagawa namin.
"Talagang maghaharutan pa kayo ah?" pamumuna ni Prof. Agustin.
"Sorry po," sabi ko.
"BALIK SA ENSAYO!" sigaw ni Prof. Agustin.
Sakit naman sa tenga na'ng boses niya.
"ANO?" sabi ni Prof. Agustin.
"Sorry po, wala po," sabi ko.
hindi ako pwede mag-isip.
Bumalik na lang ako sa pag-eensayo.
Natapos ang buong araw na puro physical, weapons or strength ang inaaral ko at natututuhan ko samantalang sila, gets na nila paano palalabasin ang kanilang kapangyarihan.
Kanina, gumagawa pa na'ng fountain ng tubig na malinis at malamig si Reign para makainom kami.
Ang galing niya, marami pa siyang ginagawa maliban sa water, thunder etc. Baka siya talaga ang soul crown?
Baka hindi ako.
Baka nagkakamali lang sila.
Sobrang hirap naman kasi e.
Hindi ko magawang makapagtanong dahil ang init-init ng dugo sa akin no'ng professor na si Agustin.
Shocks, masyado na ba bastos bibig ko?
Nakahiga lang ako sa upuan sa gilid. Walang tao sa paligid dahil nagsibilihan sila na'ng mga pagkain.
Ayoko kumain.
Maya-maya'y nakakita ako na'ng paru-paro na kulay bahag-hari.
Wow.
Kung nasa ordinaryong mundo ako, ang tawag diyan sa paru-paro na iyan ay kamag-anak na namatay.
May namatay na ba akong kamag-anak?
Wala pa naman...
Maya-maya ay nag-sink in sa utak at puso ko ang takot at pangamba.
Sana buhay pa ang aking mga magulang.
Marami pa akong itatanong sa kanila.
Gusto ko pa sila mayakap.
Gusto ko pa magkaroon ng buhay na dito sa Aether pero sila ang kasama ko.
Sana huwag naman tama ang nasa isip ko.
Pinagmamasdan ko lang ang paru-paro na padapo-dapo sa kung saang corner ng silid.
Ang angas, may paru-parong nakapasok sa room na ito.
Maya-maya'y may nagsalita mula sa aking paligid.
"Elianna, maghanda ka, tibayan ang loob mo," sabi na'ng tinig na ito.
"Huh? Sino ka?" sambit ko sa hangin.
Wala na akong narinig na tinig.
Maya-maya'y lumabas na na'ng room ang paru-paro.
Sino kaya iyon?
Ayyy ayoko mag-isip ng mga pambatang mahika na ang paru-paro ang nagsalita non tapos ako kunwari ang kinakausap tapos hahalikan ko siya para maging tao.
Ayyy palaka pala iyon sa mga kwentong pambata.
HAHAHAHHAHAHAH.
Natawa ako sa sarili ko.
Ito ata epekto na'ng pagod.
"So tapos ka na magpahayahay diyan Elianna?" pagtatanong ni-----
"Prof. Agustin," sabi ko sabay tayo mula sa pagkakahiga.
Nahihilo ako tae.
"Sana maging karapat-dapat ka naman sa posisyon na mayroon ka dahil napakaraming tao ang umaasa sa pagbabalik mo dito sa Aether. Huwag mong sayangin ang mga taon na inilagi namin para pangalagaan at protektahan ang Aether sa mahabang panahon habang inaantay ka pa namin na itakdang ibalik ng kapalaran sa mundong ito," sabi ni Prof. Agustin.
Yumuko lang ako.
Umalis lang siya agad sa harapan ko matapos niya ako pagdilatan ng mata.
ACCCCCCCCCCCCCCCCCCCCCKKKKKKKKKK!
Kaya ko ito.
- Writer
