SA GITNA NG KATAHIMIKAN

Episode 11: Ang Pagsuko ng Isang Anghel

SA GITNA NG KATAHIMIKAN

WARNING: SPG 18+ . Contains S****L, Explicit S*****L Word, Word Curses that not Suitable below 18 years of ages.

"Warning: This chapter contains explicit scenes. Read at your own risk."

ELIZ (POV)

Tumunog na ang huling kampana. Uwian na. Pero sa loob ng library, parang huminto ang oras. Kaming dalawa na lang ni Jacob ang naiwan sa dulo ng mahabang mesa. Rinig na rinig ko ang sarili kong paghinga, pati yung kaluskos ng mga dahon ng narra sa labas. Nagkatinginan kami—isang sulyap na hindi ko kayang bawiin, punong-puno ng kaba at pagnanasang matagal na naming kinikimkim.

Ilang linggo na kaming ganito. Nakaw na tingin sa hallway, pasimpleng sulyap sa cafeteria. Isang laro na kaming dalawa lang ang nakakaalam. Si Jacob—ang Criminology student na gabi-gabing nagpupuyat sa 888 Club. Ang tikas ng kanyang mga balikat ay bakas ng pagkayod niya, isang reyalidad na malayo sa inosenteng mundo ko. At ako—yung honor student na akala ng lahat ay libro lang ang mundo, pero ang totoo, siya lang ang gusto kong basahin.

Iba ang init ng hangin ngayon. Ramdam ko ang tensyon, parang isang kuwerdas na malapit nang maputol. Imbes na lumabas, lumapit si Jacob sa mesa ko. Bawat hakbang niya, ramdam ko ang panginginig ng aking dibdib.

"Uuwi ka na?" tanong niya. Ang lalim ng boses niya, paos at tila may pinipigil.

Tumango lang ako, pero hindi ako makagalaw. Nakatitig lang ako sa mga kamay niya sa mesa—malalaki, magaspang ang palad dahil sa trabaho, at may mga ugat na lalong lumilitaw. Gusto kong maramdaman ang init ng mga palad na iyon sa aking balat.

"Baka... gusto mong magkape muna?" tanong niya uli. Pero alam naming dalawa na hindi kape ang kailangan namin.

Nang tumayo ako, parang may kung anong pwersa na humila sa amin palabas. Hindi kami nag-uusap habang binabagtas ang East Wing. Ang ingay ng sapatos ko sa tiles ay tila isang countdown. Huminto kami sa tapat ng isang lumang classroom. Kulay berde na kumupas na yung pinto. Hinawakan ni Jacob yung knob, tapos tumingin siya sa akin. Tumango ako. Handa na ako.

Pumasok kami at ni-lock niya yung pinto. Ang tunog ng pagkaka-lock ay tila hudyat na kaming dalawa na lang ang natitira sa mundo. Madilim sa loob, amoy lumang papel at chalk, pero sa gitna ng silid, ang tanging nararamdaman ko ay ang nag-aapoy na presensya ni Jacob.

"Eliz..." bulong niya.

"Jacob..." sagot ko, halos mawalan na ng boses.

Doon ay nawala na ang lahat ng pag-aalinlangan. Ang unang halik ay dahan-dahan, parang nagpapakiramdaman, hanggang sa naging mas malalim. Isinandal niya ako sa dingding. Malamig yung semento sa likod ko pero ang init ng katawan ni Jacob sa harapan ko ay sapat na para magliyab ako. Dahan-dahan niyang itinaas ang aking palda. Hinaplos niya ang aking hita—sobrang lambot, sobrang sarap. Nanginginig ang buong katawan ko.

Inangat niya ako at iniupo sa ibabaw ng mesa ng guro. Itinaas niya ang aking mga binti at isinampay sa kanyang mga balikat. Doon ko siya nakita—nakatingin sa akin nang may pagsamba. Bumaba ang kanyang mukha, at naramdaman ko ang kanyang dila sa aking pinakasensitibong bahagi. Nilalaro niya ang bawat sulok. Napahawak ako sa kanyang buhok, ibinabaon ang aking mga daliri.

"Jacob... please..." pagmamakaawa ko.

Mabilis niyang hinubad ang kanyang suot. Doon ko nasilayan ang kanyang matikas na pangangatawan. At ang kanyang p*********i, 6.5 inches, matigas at handa nang angkinin ako.

"Kaya mo 'to, mahal," bulong niya bago muling humalik sa akin.

Dahan-dahan niyang inilapat ang ulo ng kanyang p*********i sa akin. Ramdam ko ang laki at ang init. Pero habang unti-unti itong pumapasok, may kakaibang hapdi akong naramdaman.

"Ah! Jacob... sandali..." napakapit ako nang mahigpit sa kanyang balikat. "Masakit... Jacob, masakit."

Huminto siya. Ramdam ko ang panginginig ng kanyang mga braso habang pilit niyang tinitiis ang sariling sarap para sa akin. Hinaplos niya ang aking mukha, pinunasan ang munting luha sa aking mata.

"Dahan-dahan lang, Eliz. Nandito ako," bulong niya. "Hihinto ako kung gusto mo."

"Huwag... ituloy mo," sabi ko, kahit may takot. Gusto kong maging kaniya.

Sa isang malalim na tulak, naramdaman ko ang isang matinding kurot sa loob ko—ang huling pader ng aking p********e na tuluyan nang nawasak. Napakagat-labi ako, pigil ang pag-ungol ng sakit. Ramdam ko ang bahagyang lagkit ng dugo na lumalabas mula sa akin, isang tanda na sa kanya ko ibinigay ang lahat.

"Shh... ayos lang, mahal. Wala na 'yung sakit," bulong ni Jacob habang pinupunasan ang aking noo.

Nanatili siyang nakabaon sa loob ko ng ilang sandali, hinahayaan ang katawan ko na masanay sa laki niya. At totoo nga, ang dating hapdi ay unti-unting napalitan ng isang kakaibang pakiramdam. Isang uri ng init na nagmumula sa kailaliman ko.

Nagsimulang gumalaw si Jacob. Dahan-dahan muna. Bawat pasok niya, ramdam ko ang bawat ugat, ang bawat t***k ng kanyang p*********i sa loob ko. Ang dating kirot, naging kiliti. Ang kiliti, naging matinding sarap.

"Ah... Jacob... ganito pala 'yun..." ungal ko.

Habang tumatagal, bumibilis ang ritmo ni Jacob. Ang bawat tulak niya ay tila tumatama sa isang bahagi ng aking pagkatao na noon ko lang natuklasan. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Napapayakap ako sa kanya, ibinabaon ang aking mga kuko sa kanyang likod habang sinasabayan ko ang bawat galaw niya.

"Jacob! Please... bilisan mo pa!" hiling ko, habang ang buong katawan ko ay nanginginig na sa tindi ng sensasyon.

Yung amoy ng pawis niya, yung tunog ng balat naming nagtatagpo, yung mahigpit na pagkakahawak niya sa hita ko—lahat 'yun, nagpabaliw sa akin. Wala na ang inosenteng Eliz. Ang tanging natira ay ang babaeng sumusuko sa pag-ibig at pagnanasa.

"Ang sarap mo, Eliz... ang sikip mo," ungal ni Jacob, kitang-kita ang tensyon sa kanyang leeg.

"Jacob! I'm... I'm close!" sigaw ko.

Ramdam ko ang paghigpit ng aking buong pagkatao sa kanya. Isang serye ng mga pintig na nagpapasabog ng sarap sa bawat bahagi ng aking katawan. Sa huling malalim na tulak ni Jacob, sabay kaming nilunod ng sarap. Naramdaman ko ang init ng kanyang putok sa kailaliman ko, kasabay ng aking sariling pagsabog.

Matagal kaming hindi gumalaw, parehong hingal at pawisan. Hinalikan niya ako nang malumanay, punong-puno ng pagmamahal. Tumingin ako sa baba at nakita ang mantsa ng dugo sa ibabaw ng mesa—ang ebidensya ng aking pagsuko.

"Mahal kita," sabi niya, seryoso ang tingin sa akin.

"Mahal din kita, Jacob. Ngayon, buo na ako dahil sa'yo," sagot ko habang nakasandal sa kanyang dibdib.

Sa loob ng lumang silid na iyon, iniwan ko ang aking pagkabata, at niyakap ang isang bagong mundo kasama ang lalaking pinili kong mahalin nang buo.