Nakita ni Dina ang kanyang kambal na si Annilou—nakaupo mag-isa sa balkonahe, yakap ang sarili, at tila may malalim na iniisip habang nakatanaw sa malayo.
Kilala ni Dina ang itsurang iyon. Iyon ang mukha ng kapatid niyang may dinadalang bigat sa puso.
Dahan-dahan niya itong nilapitan.
“Sis, okay ka lang ba?” tanong ni Dina nang makalapit sa kambal. Umupo siya sa bakanteng upuan sa tapat ni Annilou, sinisigurong magkaharap sila.
Tumingin si Annilou sa kanya. Saglit itong natahimik, tila nag-iipon ng lakas ng loob, bago bumuntong-hininga.
“Okay lang ako, sis,” sagot niya sa mahinang tinig. “May iniisip lang.”
Napagmasdan ni Dina ang mukha ng kambal—ang bahagyang pagkunot ng noo, ang mga matang hindi mapakali, at ang pilit na ngiting pilit itinatago ang lungkot.
“Mukhang malalim nga an
