Habang nakahiga sa kama, tahimik na nakatingin si Dina sa kisamr, sa isip niya ay napakaingay—punô ng alaala, tanong, at kirot na pilit niyang inuunawa. Paulit-ulit na bumabalik sa kanya ang mga nangyari sa araw na iyon, parang sirang plaka na ayaw tumigil.
Tanggap niyang tawagin siyang baluga. Masakit man pakinggan, pero sa loob-loob niya, totoo naman. Maitim talaga ang kulay ng kanyang balat—kulay na minana niya mula sa kanyang ina. Hindi niya iyon ikinahihiya noon, ngunit sa paglipas ng panahon at sa paulit-ulit na panlalait ng mga tao sa paligid niya, unti-unting nabuo sa kanya ang pakiramdam na parang mali ang maging siya.
Magkambal sila ni Annilou. Sabay silang isinilang, sabay lumaki, ngunit magkaibang-magkaiba ang turing ng mundo sa kanila. Si Annilou ay may kutis na kayumanggi—h
