Nang tuluyan silang makaalis sa nagsisiksikang mga estudyante, bahagyang napahinto si Dina at napasandal sandali sa pader ng hallway. Humahabol pa ang kanyang hininga, ramdam niya ang pagod na hindi lang galing sa paglalakad kundi sa biglang pagkabigla ng sitwasyon.
Hindi niya inaasahan na naroon pala si Mikael—kasama pa si Maui at ang iba nitong barkada—sa mismong dadaanan nila.
Magkahawak pa rin ang kamay nila ni Mark.
Hindi iyon sinasadya noong una. Isa lang dapat iyong paraan para hindi sila maghiwalay sa gitna ng dagsa ng mga estudyante.
Pero nang makalabas na sila sa siksikan, hindi pa rin bumibitaw si Mark.
At mas lalong naging malinaw iyon nang mapansin ni Dina ang isang mabilis ngunit matalim na tingin ni Mikael sa kamay nilang magkadikit.
Isang saglit lang iyon—isang tin
