Kahit na saglit lamang ang pananatili ni DJ sa bahay ng kanyang mga magulang, pakiramdam niya ay mabagal ang takbo ng oras. Para bang bawat segundo ay may bigat na dumadagok sa kanyang dibdib, pumipigil sa kanyang paghinga. Ang dating pamilyar at payapang bahay na kinalakhan niya ay tila nag-iba ng anyo sa kanyang paningin—mas tahimik, mas mabigat, at mas puno ng mga tanong na hindi niya kayang bigkasin.
Lalo na nang mapatigil siya sa sala, kaharap ang kanyang ama. Tahimik lamang silang dalawa, magkalayo ngunit magkatapat, at sa pagitan nila ay ang katahimikang mas maingay pa kaysa anumang sigawan. Nakaupo si Don Virgilio sa kanyang paboritong silya, hawak ang tasa ng kape na tila malamig na, habang si DJ ay nakatayo malapit sa bintana, nakatanaw sa labas ngunit malinaw na wala roon ang k
