“Kahit hindi mo sabihin, napapansin ko ’yon, sis. Alam kong may pagtingin ka kay Mark,” ulit ni Dina habang bahagyang napangiti. Hindi iyon pilit na ngiti—bagkus ay isang ngiting puno ng pag-unawa, parang matagal na niyang hinihintay ang sandaling ito. Matagal na rin niyang napapansin ang mga maliliit na kilos ni Annilou: ang pag-iwas ng tingin kapag nababanggit si Mark, ang biglang pananahimik, at ang kakaibang ningning sa mga mata nito.
“Buti nga at sa wakas ay nasabi mo na rin,” dagdag pa niya habang marahang hinahawakan ang kamay ng kanyang kambal, wari’y nagbibigay ng lakas ng loob.
Huminga nang malalim si Annilou, tila kinakalma ang mabilis na t***k ng kanyang puso. “Nahihiya naman ako na sabihin sa’yo ’yon, sis,” mahina niyang pahayag. Yumuko siya sandali, hindi magawang salubungi
