Chapter Nineteen
2551 Words
Prince's POV:
WTF?! She left early again?! This is already the third day.
Why do I even care? She must've been seeing that guy again.
Yeah! Go to your Prince Charming! THE HELL I CARE!
"Young master..." Issay was about to say something.
"I'm not hungry. Tell lolo we left early and didn't have time for breakfast."
Manang Fely suddenly approached me.
"Hijo, nag away na naman ba kayo ng asawa mo?"
I took my bag that was on the chair before facing manang.
"It was just a misunderstanding, manang." I smiled at her to show reassurance. But I can still see a worried look on her face.
"Hjo, kahit hindi mo sabihin sa akin, alam kong nag-away kayo. Nung isang araw ko pa napapansin yun. At simula pa nung isang araw, gabi ka na din umuuwi. Hindi ka din kumakain ng agahan, ni hindi namin alam kung kumakain ka ba sa school n'yo. Aba, baka ikaw naman ang magkasakit niyan, young master."
I suddenly felt sorry for them.
Sila na ang mga taong kinalakihan ko dito sa bahay simula nung namatay sina mommy at daddy.
Well, I can't do anything about it. I'm really not hungry.
"Sorry, Manang. Pero, wala po talaga akong gana. Pasensya na po." Umalis na ako at tinawag si Manong Jules.
~***~
Sa school..
"Prince."
I snapped back to reality when I heard someone calling me.
"Y-yeah?"
"Are you okay, bro? You've been sweating a lot."
He's right.
Kanina pa talaga akong pinagpapawisan nung nasa kotse pa lang ako. Ang akala ko kasi pinagpapawisan na ako dahil sira ang aircon sa kotse. Sabi naman ni Manong Jules, okay naman daw ang aircon.
"I'm fine. Let's just have lunch."
Yujin just shrugged.
"Okay." Ian answered.
The two continued on talking as we head to the school cafeteria. I just didn't listen.
But when we are already at our usual spot, I accidentally glanced at where Era and her friend were. And f**k it! She's with him AGAIN! Now I lost my appetite.
I stood up.
"Prince?" I heard Ian calling me.
"On second thought, I just lost my appetite. I'm leaving."
I didn't let Yujin or Ian speak and just left.
AISH! What a pain!
Ellie's POV:
Ang corny ng joke ni Primitivo. Hindi ako sa joke natatawa. Sa kakornihan niya. Wahahahahahaha!
Sa Canteen...
Mahaba ang pila. Sina Ate Tin at Yvo na lang pumila para umorder ng pagkain at sinabi nilang mag hanap na lang daw ako ng mauupuan namin. Sa pagahahanap ko ng mauupuan, nakita ko sina Ian at Yujin...
"O, Ellie." bati sa akin ni Ian. Kinindatan naman ako ni Yujin..
Nangingilabot ako sayo. Itigil mo yan please lang!
"Sinong nanalo kahapon?"
"Group 1. Ang galing masyado ni Prince eh."sagot ni Yujin.
"Speaking of Prince. This is the third time he skipped lunch, isn't it?" tumingin si Ian kay Yujin. Nagkibit balikat naman si Yujin bilang sagot.
Ano?
Anong ibig sabihin nilang "the third time he skipped lunch"?
"He said he just lost his appetite. Kaya habang umoorder ka kanina, umalis na siya. Hindi ko nga alam kung saan na yun pumunta. Ni hindi nga siya nagtext."
"Uh, anong ibig n'yong sabihin na third time siyang nag skip ng lunch?"Hindi ko napigilang magtanong
"Actually, nung isang araw pang ganyan si Prince. Wala daw siyang gana."
Walang gana?
Teka... Nag-aalalala nanaman ako?!
Hoy, Ellie Rush Alonso! Tumigil tigil ka nga ha? Asawa mo lang siya sa papel. Kaya wala kayong pakialam sa isa't isa.
ARGH!!!!
"Uh, sige. Maghahanap lang ako ng mauupuan namin nina ate Tin." Hinila ako ni Yujin at pina-upo sa kabilang table nila.
"Here. Dito kayo umupo." Nakangiti siya sa akin
Hindi na ako nagprotesta. Puno kasi ang canteen ngayon. Wala na rin akong mahahanap na ibang mauupuan.
"Meimei!" Lumapit na sina ate Tin at Yvo sa akin. Napansin ko namang nagtatakang nakatingin si ate Tin kina Ian.
"Hi." Kumaway sina Ian kay ate Tin.
"Hi din" Ngumiti naman ng medyo awkward si ate Tin.
Maya-maya pa, dumating si Prince.
Teka. Akala ko ba walang gana? Hindi siguro nakatiis.
"Bro." tawag ni Yujin sa kanya.
Ay. Badtrip? Makakain na lang lang. Bahala siya sa buhay niya! Ganyan lang ang itsura niya ngayon pero deep inside sobrang happing happy na yan.
Psh! Sa susunod nga maghahanap na din ako ng marerentahan. Para hindi na rin ako dun tumira. At saka siguro isang part-time? Teka, ano nga kayang pwede kong pasukan? Ugh! Ang dami ko tuloy iniisip ngayon. Nakakainis!!!!
"O, Meimei? Bakit hindi ka pa kumakain?"
"H-huh? Ah, oo... Masyado kasi akong nasarapan sa amoy."
"That's your favorite?" napalingon ako kay Yvo nang magtanong siya.
Ang alin ba? Napatingin naman ako sa laman ng plato ko. Ay hala! Adobo pala 'to!
Ay, oo kaya! Kaso may mas masarap na adobo dito. Yung adobo kasi...
Haaaaaaaaayyyyyy, naalala ko na naman si Frog Prince.
"Oo, bakit?" bigla ko lang natanong kay Yvo para mawala yung nasa isip ko.
"Oh, nothing.... Hindi kasi ako kumakain niyan. Kirsten ordered it for you." Napalingon ako kay Prince. Kumakain lang siya ng kanya. Habang yung dalawa niyang kaibigan nagtatawanan habang nagkukwentuhan.
"Oi, Yvo, di ba may game kayo bukas? Galingan mo ha." Pag iiba ko ng topic.
"Of course." Ngumiti siya sa akin. Grabe! Ang cute niya talaga.
Mayamaya pa'y biglang nagkagulo ang mga estudyante. Bigla nila kaming nilapitan.
"Hi"sabi ng mga girls na estudyante yan. Nakapalibot sila sa table namin..
"Uh, hi girls." Sabi yan ni Yvo with matching killer smile pa yan.
"Aren't you the new student here?"-girl 1
"Yes, I am." Napakamot sa batok si Yvo. Ay, pa-shy type lang?
"Kyaaaaahhhhh!!!" Nakakarindi ang kanilang mga sigawan.
Ano ba yan? Hindi ako makakain. Tumayo na ako at umalis ng hindi napapansin nina Yvo at ate Tin.
~***~
Habang naglalakad ako...
~Kruuuuuuuuuuuuuggg~
Leche flan talaga! Gutom pa ako eh! Hindi na nga ako nag-agahan , hindi ko pa natapos ang tanghalian ko. Ahuhuhuhu.
Maya maya pa, may biglang humila ng kamay ko.
"T-teka.. anong-" napalingon ako sa taong may hawak ng kamay ko.
"May pupuntahan tayo." Pinilit kong tagtagin ang kamay ko sa pagkakahawak ni Prince. Pero masyadong malakas ang pagkakahawak niya at hindi niya talaga ako binibitiwan.
"Ano ba Prince?! Naguguluhan ako sayo! Alam ko namang ayaw mo sa akin pero hindi mo kailangang batuhin ako ng bola sa mukha. Pwede mo namang sabihin na umalis ako sa harapan mo. Pinilit ko namang hindi dumikit sa'yo. Pero ANO BANG PROBLEMA MO?!" nagpupumiglas pa rin ako.
"You are."
H-huh?
So problema niya pa rin ako?!
"Ano? Problema mo pa rin ako?"
"I told you not to talk to him didn't I?" Aray!!!! Nasasaktan yung kamay ko. Ang higpit masyado ng pagkakahawak niya.
"Aray! Aray! Teka Prince! Masakit!" nagulat si Prince at nabitiwan ang kamay ko.
"Era.. I'm sorry."
"Sorry?! Alam mo ba kung ano ang salitang sorry?! Pakshit ka kahit kelan Prince! Hindi kita maintindihan. Noon galit na galit ka sa presence ko. Ngayon galit na galit ka kapag kinakausap ko naman si Yvo. Ano ba talaga?!" Napailing na lang ako.
Aalis na sana uli ako nang bigla ulit siyang magsalita..
"Yes, you are an annoyance to me." Napalingon ako sa kanya.
"But I'm still your boss. So just listen to everything I say." Umalis na din siya.
Boss?
Leche siya!
Boss niyang mukha niya!
Prince's POV:
"Ano ba Prince?! Naguguluhan ako sayo! Alam ko namang ayaw mo saken pero hindi mo kailangang batuhin ako ng bola sa mukha. Pwede mo namang sabihin na umalis ako sa harapan mo.... Pinilit ko namang hindi dumikit sa'yo... Pero ANO BANG PROBLEMA MO?!" I won't let go of you Era! I'm telling you.
"You are."
"Ano? Problema mo pa rin ako?"
"I told you not to talk to him didn't I?" Just listen to me Era. I'm begging you.
"Aray! Aray! Teka Prince! Masakit!" Hindi ko na napansin na masyado na palang mahigpit ang hawak ko sa kamay nya. Namumula na kasi ang kamay niya.
"Era.. I'm sorry."
"Sorry?! Alam mo ba kung ano ang salitang sorry?! Pakshit ka kahit kelan Prince! Hindi kita maintindihan. Noon galit na galit ka sa presence ko. Ngayon galit na galit ka kapag kinakausap ko naman si Yvo. Ano ba talaga?!" Napailing siya.
She was about to go. Pero tumigil siya bigla nung akong nagsalita ulit.
"Yes, you are an annoyance to me."
Say it Prince!
'You're everything I have left.'
Should I say those things to her? f**k! What's happening to me these days?!
"But I'm still your boss. So just listen to everything I say." In the end, this was all I said before I left.
Ugh! Nakakainis! Why do I get this irritated?
~Kruuggg~
I'm hungry. Mcdo na lang siguro kakainin ko? I texted manong Jules. Nagpabili ako ng tatlong order ng Mcdo chicken. Aish! Why is this happening to me?
Ellie's POV:
Naglalakad ako sa hallway. Katatapos lang ng huling klase ko.
~Kruugggg~
Lalo lang akong nagugutom. Nakakainis!
~I'll be standing right next to you... right next to you.. oh...~
Nag-ring ang phone ko at sinagot ko naman yun.
"Hello?"
[Miss Ellie?]
"O, manong Jules? Napatawag kayo?"
[Nagpabili po si Sir ng Mcdo. Baka gusto niyo po]
~Kruuuuuuuuggggg~
Lalo akong nag-laway sa napakinggan ko. Mcdoooooooo!!!!!! Gutom na TALAGA AKO!!! LUMAPIT KA SAKIN MCDOOOOOOOOOO KOOOOOOOO!!!!
'Hindi pwede. Nakaupo ako sa kotse eh.'
Ay! Sumasagot na yung Mcdo ko! Hala! Naghahallucinate na ako! Super gutom ka na kasi ako..
Leche naman kasi yung mga fangirls na yun. Imbes na yung idol lang nila ang nagugulo ang buhay pati buhay ko nadadamay.
"Nasaan po kayo?"
[Sa parking lot po.]
"Sige po, papunta na po ako."
Ang bait talaga ni.....
Lolo Greg!
Ang galing! Laging saktong hindi pa ako tapos kumain. Makapunta na nga.
Naglakad na ako papunta sa parking lot. Nung makita ko si manong Jules, iniabot niya sa akin ang isang chicken mcdo with rice at yung softdrinks. Tapos umupo kami sa isang bench.
"Manong, pano po nalaman ni Lolo na hindi pa ako kumakain?"
"Ho?" napakamot naman siya sa ulo niya.
"May problema po ba?"
"Wala ho, Miss Ellie. Nagkataon po sigurong mag-lalunch siya kaya ibinili niya na din po kayo." Ngumiti naman siya sa akin ngayon.
Ang weird lang. Kumakain ba si lolo Greg ng fastfood? Aish! Ayoko na mag isip pa! Pati ba naman yun proproblemahin ko pa? Inubos ko na lahat ng pagkain. Syempre except sa buto. Pwede pa naman yun ipakain sa aso.. at hindi naman nakakain ang tao ng buto di ba?
"There you are!"-Margaux
Napatayo ako.
"Ew! Pati ba naman sa mga matatandang driver nakikipag-flirt ka. Napakababaw mo naman."
ANO?!
PUSHEK NA BABAE 'TO AH!!!!
PUNONG PUNO NA AKO!
Boing!
Wahahahaha!! Ibinato ko sa mga aso yung buto ng manok. Di ba kumakain ng buto ang mga aso? Eh andyan na ang mga aso. Secret weapon ko. WAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!! BLEH! MAG-AMOY MANOK KAYO NGAYON! TALAK KASI KAYO NG TALAK!
"What the- EW!"-Margaux
"That's it! You're really gonna get it!"
PAKTAY! Masasabunutan na ako nito for sure!
"Manong.... Mamaya na lang po ulit. Babalik ako dito para sumabay." Pagkatango nya, kumaripas na ako ng takbo.
AH! Dito na lang siguro!
Hingal na hingal akong pumasok sa isang kwarto at tinakloban ko ang bibig ko gamit ang kamay ko. Eeeee!! Nakakatakot kasi kasama pa rin nila yung kapreng bading na yun! Mas nakakatakot yun na manabunot!
Maya maya pa, naramdaman kong may humawak sa likod ko.
"~Ellll....Liieee~"
Napalunok ako.
Mumu? May mumu sa campus?
Lumingon ako sa likod ko at.....
"Aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhh!" napa-upo ako sa sahig at lumayo dun sa lalaki.
"Wag kang lalapit." Hindi ko makita ang mukha nya. Ang dilim kasi ng kwarto.
Papalapit na yung lalaki. Pumikit na lang ako. Nararamdaman ko ang pahinga niya sa may leeg ko.
"E...era... *huff *huff... E.. ra" Iminulat ko ang aking mga mata nang marinig ko ang pagtawag niya.
P-prince?
*Boogsh
Aray!
"Hoy Prince! Ayos ka lang?"
"Ang lamig." Ang lamig? Pinagpapawisan ka, tapos malamig?
Ugh! Ang bigat ng taong 'to!
"Prince! Tumayo ka please lang ang bigat!" Totoo talaga ang bigat.
Itinulak ko siya papunta sa kabilang side.
"*huff *huff* E...ra." Nilapitan ko siya at kinapa ang noo niya.
"Anong nangyari sayo at ang lamig mo sobra tas nilalamig ka din?"
Napakagat ako sa labi ko. Anong gagawin ko sa taong 'to?
"Prince, kaya mo bang tumayo?" Umiling siya habang habol ang kanyang hininga.
"Teka, tatawagin ko si Manong Jules." Nagdial ako ng number ni Manong Jules nang biglang hawakan ni Prince ang kamay ko.
"Don't leave. *huff *huff *huff" O/////O tumango na lang ako. Ocho! Bakit ako nagba-blush! Hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko...
"Oo, wait lang. Tatawagan ko si Manong Jules. Hindi kita bibitiwan." Nag-riring na yung phone sa kabilang linya.
[O, Miss Ellie.]
"Eh, manong. Patulong naman po. Parang may sakit po si Prince eh."
[Ho? Nasan po kayo?]
Eh? Nasan nga ba kami? Tinakloban ko yung phone.
"Uh, Frog Prince? Nasan nga ba tayo? Ang dilim eh."
"P-practice room.. P-princeton Dance Troupe-e. *huff* *huff*"
Ah, okay. Kinausap ko uli si Manong Jules sa kabilang linya at sinabi sa kanya kung paano pumunta sa kinaroroonan namin.
Hawak ko na pa rin yung kamay ni Frog- este Prince lang pala...
"Sorry I *huff* I accidentally*huff* b- bounce the ball on you *huff*"
"Huh?"
"Ma...*huff* *huff*"
Ano daw?
Ma?
Hinahananap niya ba ang mama niya?
"Ma?"
"Ma.. *huff* *huff* Masakit.."humawak siya sa tiyan niya.
HALA!!!!
BILISAN NYO MANONG!!!!
HINDI NA ATA MAGTATAGAL SI FROG PRINCE!
'Medyo OA Ellie? Masama lang ang pakiramdam nung tao, mamatay agad?'
Eh? Ikaw self ha! Hindi naman mamatay. May LBM ata si Frog Prince. May sinabi ba akong mamatay na yata si Prince?
Anyways.
Ayun, dumating na din naman si manong Jules.
"Sir, inatake nanaman kayo?" Inatake? Saan? Sa Puso?
HALA!
"Hala! Manong, dalhin na natin siya sa ospital!!!" Syete! Bakit parang sanay na si manong Jules?
Ako lang ata ang nagpapanic eh.
"No."
Ay! Mas matigas pa ang ulo sa akin? Ganun din ako nung nagkasakit eh.
"It's not that worse anyway." May not worse not worse ka pang nalalaman eh namimilipit ka na nga sa sakit.
"Not worse ka dyan. Tingnan mo nga itsura mo, Prince! Namimilipit ka na sa sakit o."
"Hmph...!" Hala! Masakit ata talaga ang tiyan niya.
"Wui, sa ospital ka na namin dadalhin ha. Masama na yata ang lagay mo."-me
Concern lang ako. Para kasing hindi niya na kaya yung sakit ng tiyan niya.
Sa huli... sa bahay din ang bagsak namin. Napainom na siya ni Dr. Aleje ng gamot.
"Obserbahan nyo na lang muna siya sa ngayon." Paalala ni Dr. Aleje
"Thank you po, Dr. Aleje." Tumngo siya at ngumiti sa akin bago umalis.
Tinitigan ko si Prince. Natutulog na siya.
Sana lagi na lang tulog ang taong 'to. Para walang bumubulabog sa tahimik kong buhay.
"Mom... Dad.... No... Please... Don't take them.." nilapitan ko siya at naupo sa tabi niya.
Dinadampian ko siya ng towel.
"Ssshh.... Hindi nila kukunin ang mommy at daddy mo. At saka nandito kami nina Lolo, manang at mga maids mo para alagaan ka. Don't worry." Hinaplos-haplos ko ang buhok niya at kinapa ang noo niya para tingnan kung nag-iinit siya.
Medyo malamig pa rin tulad ng kanina. Haaaayyy.. Pano ba yan? Ang bilis nawala ng galit ko sayo.
Ewan ko ba kung bakit naawa ako sa'yo.
- Writer
