Abstract Ka Kasi, Mr. Billionaire (SPG)

Chapter Eleven: Getting to Know Each Other

Chapter Eleven: Getting to Know Each Other

Kheil’s PoV

Early in the morning, I went to Lance’s art gallery. I need to talk to Lexi regarding legal matters. Nang makita ko kasi ang galit sa mata ng kambal ko na si Brix, bumalik lahat ng sakit na iniwan sa amin dahil sa nanay ni Lexi. Since wala na ang nanay ni Lexi, si Lexi na mismo ang aming sisingilin.

~ ~ ~ ~

Pag dating sa art school ni Lance, I was so stunned by a woman na naka-upo at kakaiba ang tingin sa akin. Dahil biglang nag walk out sina Lance at Lexi, what should I do now? The gorgeous woman stayed at yung tingin niya sa akin, as if inviting me to stay with her. Alright, my smile can’t leave my fvcking lips.

Niyaya ko siyang magkape, it’s still early in the morning anyway. Maayos pa ang usapan namin at first hanggang sa kalagitnaan ng pag-uusap namin ay nagka-initan na. I was furious when she accused my Mom of being a murderer. Pero mukhang totoo naman. Kaya natigilan ako. Kasi I remember my Mom before she took her life, it was out of guilt at hindi dahil sa galit niya kay Lucy. Hindi siguro makayanan ng conscience niya na patayin ang nanay ni Lexi. So, bago pa masira ang mood namin ay set aside muna namin ang mga personal issues na kami naman ni Lexi ang involved at hindi siya.

At biglang isang saglit, parang nag lagkit ang tingin namin sa isa’t isa. I invited her sa bahay ni Lexi na inaangkin namin ni Brix.

And yes, may nangyari sa amin. Hindi naman kami lasing, hindi rin napilitan lang. Sadyang nag iinit lang kami sa isa’t isa.

~ ~ ~ ~ ~

Kinabukasan, it was too early in the morning yet, unang pumasok sa isip ko ay si Chevy. Bago pa lang kaming magkakilala but there is something in her na nagbibigay sa akin ng peace. I am my real self whenever I am with her. Iba ang araw na ‘to kumpara sa huling date namin, breakfast date is superb, something that is not happening everyday. Masaya naman ‘yung last, pero may halong “getting to know each other” vibe. Ngayon, parang mas relaxed, more comfortable.

Napangiti ako habang inaayos ang buhok ko sa harap ng salamin, pleased with what I am seeing. Sabi ni Chevy, she likes men na blonde hair, blue eyes, at matangkad, the typical likes of Filipina. Well, I am attracted sa babaeng may dark complexion at black hair.

This is not a fancy date, simple breakfast lang sa cozy resto. Hindi namin kailangan ng luxurious o extravagant. I know that she has it all, the glitz and the glam is already a part of her everyday life, maigi na rin maging outside ng limelight once in a while. I want it to be natural lang ang lahat sa pagitan namin; walang pressure. Kahapon lang naman kami nagkakilala. We were too naive and sxually deprived for so many years so we went wild.

Pagdating ko sa café na napag-usapan namin, nandoon na si Chevy, waiting for me patiently. I’m a bit ashamed kasi nauna pa siya sa akin.

“Kheil! I’m here,” tawag sa akin ni Chevy. Tinaas niya ang kamay niya para makuha ang atensyon ko. She doesn’t have to, dahil siya lang naman ang maganda sa paningin ko.

Ngumiti siya sa akin ng ubod ng tamis, at ‘yung familiar at simpleng ngiti niya ang unang bumungad naalala ko tuloy kung gaano ako na love at first sight on the day I least expected it. Nararamdaman ko na naman ‘yung mabilis na t***k ng puso ko. It must be love. Hindi ko talaga inaasahan. Siguro pinagtagpo talaga kami ng tadhana. Galing pa kami ng ibang bansa pero

"Hey," bati niya habang umupo ako. "Inorder na kita ng favorite mo, sausage silog at orange juice."

"Thanks," sagot ko, sabay ngiti. "Oh, you already knew what I wanted."

“Of course, ganun talaga kapag interested ka sa isang tao,” sabi niya. She’s right. Kagabi pag-uwi ko ay hinanap ko, search ko agad siya sa lahat ng socmed at stalk ko ang page niya. Ang ganda niya, top model. Nakaka-intimidate. Mabuti at narito siya sa Pilipinas kaya hindi siya pinagkakaguluhan.

Ang dami naming pinag-usapan, everything under the sun.‘Yung tipo ng umaga na ayaw mo munang umalis, gusto mo pang patagalin. Pero ang bilis ng oras, bakit ganun?

Pagkatapos ng breakfast, niyaya ako ni Chevy sa isang amusement park. Maaga pa naman kaya malamig-lamig pa naman ang sikat ng araw. Magkatabi kaming naglalakad, minsan magkadikit ang mga braso namin, minsan naman may kaunting distansya, tapos bigla kaming magkakatitigan at tatawa ng sabay.Tapos hahampas hampasin niya ang dibdib ko. She’s so bungisngis. If I remember that word correctly.

"Naalala mo pa ba ‘yung first time na nakita mo ako?" bigla kong tanong, sinira ang katahimikan sa pagitan namin nang nag seryoso kami pareho.

Natawa siya, ‘yung tawa niya na walang arte. "Oh, I’m sorry, ang lakas ng tawa ko. It’s been a while na ganito ako tumawa. Oo naman, kahapon lang yun kaya naalala ko pa. Sobrang kaba mo nun. Para kang nakakita ng angel."

Nainitan ang pisngi ko. "Hindi naman ako ganon ka-nervous! But that's true, I thought I saw an angel… Asian version."

Nahampas na naman niya ako.

"Ang lagkit ng tingin mo, para mo ‘kong kakainin," pang-aasar niya, sabay hampas na naman sa akin. "But I must admit, you’re so handsome."

Napailing ako, pero hindi ko mapigilan ang ngiti ko. "Thank you.."

Nakahanap kami ng bakanteng upuan malapit sa fountain na may angel na design.Dahil masyado pang maaga, wala pa masyadong tao at weekday kasi ngayon. May ilang nagjo-jogging lang at may naglalakad ng doggie nila. Bloody hell, iba ang naalala ko sa doggie.

Sinandal ni Chevy, ang braso niya sa likod ng upuan, ang mga daliri niya bahagyang lumalakad sa aking hita. Tumingin ako sa kanya, ramdam ko ‘yung kakaibang kapayapaan sa loob ko. Hindi ko maipaliwanag, I want to feel this for the rest of my life.

"Ang dami mo na namang iniisip," sabi ni Chevy, nakatingin sa akin na may kalokohan sa mga mata.”Baka nami-miss mo na ang mga babae mo sa States,” sabi niya at umirap.

Natawa ako. "Sana all may ex," biro ko.

Hindi matigil sa pag tawa si Chevy dahil sinabi ko ang sana all sa tono ng isang sikat na p0rn star.

Habang nakaupo kami sa gitna ng tahimik na umaga, alam ko na hindi lang ‘to basta another date. Simula na ‘to ng isang bagay na totoo. Pero naalala ko ang dahilan kung bakit kami naparito ni Brix. Ito ay para pabagsakin si Lexi at kunin ang nararapat para sa amin na kambal. I don’t think that I could pursue Chevy. Isa pa, isa siyang sikat na celebrity, for sure marami akong kaagaw.

Nasa malalim akong pag-iisip nang nagitla si Chevy habang nag scroll sa social media niya. Bigla siyang napa upo ng tuwid. Sabay naming pinanood ang news na nasa screen ng kanyang cellphone.

Interview ito ng isang napaka gwapong lalaki, very prominent at expensive ng looks, CEO of Alas Corp, ang nakalagay na caption sa kanya.

“Mr. Jeremy, first of all, happy birthday. Ano po ang birthday wish ng isang CEO, if ever na meron pa.”

“Ahm, dumating yung first love ko, so I wish to see her and continue our unfinished love story.”

“Oh, pwede po kayong manawagan sa kanya ngayon. I know makakrating ito sa kanya.”

“Chevy, welcome home.”

Halos mabitawan ni Chevy ang phone niya. Siya ba ang Chevy na tinutukoy ng Jeremy na yun?

~~~ITUTULOY~~~