Mataman kong pinagmasdan ang aking silid. Hindi pa man ako nagtatagal na nananatili rito sa Avila, pero aalis na naman ako. Pakiramdam ko ay lagi nalang akong tumatakbo sa mga problema. Aaminin ko, naging panatag ang aking kalooban sa lugar na ito kahit paano. Dito rin sa lugar na ito nakita ko kung paano mamahala ang ama ng aking ina. Humugot ako ng malalim na hininga bago kinuha ang aking bag na naglalaman ng mga kasuotan at mga kagamitan na dadalhin ko patungo sa Lireo. Ang panibagong mundo na magiging tahanan ko. Ang mundong pinagmulan ni Ino. Marami akong mga tanong sa aking isipan. Sa totoo lang, maging ako o kahit sino ay pakiramdam ko walang makakasagot ng mga iyon. May takot, pangamba, at kaba. Hindi lang para sa akin kundi para na rin sa aking mga kaibigan at lalo na para sa lala
