STELLA POV
Nakakapang gigil ang matandan babae na ito. Sinabihan ko na siya kanina na wag niyang tatangkain na sumunod. At sinabihan ko rin ang mga chismosa sa lugar namin subalit hindi rin sila sumunod. Oh baka wala din silang pakialam nito!
Hinawakan ko sa braso si Jonas at naglakad kami papunta kay tita Belen.
"Tang ina!" pagmumura ko, ang hirap nang magtiis na hindi magsalita ng ganito sa isang taong sinabihan kong wag nang magpapakita pa. "Ilang beses ko po bang dapat sabihin na wag kayong pupunta?"
"Ate Stella, wag niyo po siyang murahin, tita niyo po siya!"
"Wala akong pakialam kahit na tita ko pa siya! Ang sama ng ugal ng baabeng ito at walang katumbas yung mga pagpapasakit niya sa buhay ko!" pag sigaw ko sa harapan ni tita Belen.
Dinaan niya ako sa pag iyak at lumuhod pa s
