Chapter. 24
BATID niya ang kaba sa kaniyang dibdib. Because she was worried about what she was planning. To escape Adrian's hellish life. Nangangatal ang mga kamay niyang tinitigan ang cellphone. Hiniram pa niya ito kay Manang Delfin. Isang di-keypad na cellphone na naitabi o, naitago ng matanda sa silid nito. Naupo siya sa likod ng hardin na napapalibutan ng mga bulaklak. Hindi naman siya gaanong makikita dahil sa yabong ng mga dahon nito. Magdadapit hapon na nang maisipan niya ang sinabi ng matanda. Matagal rin niya itong pinag-isipan. At sa gabi lang siya maaaring makatakas o, makalabas ng mansion dahil walang sinong tauhan ng binata ang naglilibot sa ganoong oras ng gabi. Mabuti na lang at tanda pa niya ang numero ng matalik niyang kaibigan. Isa-isa niyang tinipa ang numero at saka niya ini-dial.
- Writer
