MALAGONG BULAKLAK NI LIWAYWAY (SSPG)

LIWAYWAY 13

Kinaumagahan, maaliwalas ang langit sa San Sebastian. Ang ugong ng mga bulldozer at excavator ni Jaxon Obligado ay nagsilbing hudyat ng bagong simula sa malawak na lupain ng mga Russo. Nakatayo si Roxie sa gilid, suot ang kanyang puting polo shirt at denim pants, habang si Akiko ay abala sa pag-aayos ng kanilang makeshift office sa site.

Ngunit ang katahimikan ng trabaho ay biglang naputol nang tatlong sasakyan ng pulis at isang puting van mula sa munisipyo ang mabilis na huminto sa b****a ng site, humaharang sa daan ng mga truck.

“Patayin ang mga makina! Ngayon din!” sigaw ng isang lalaking naka-uniporme mula sa Engineering Office, na may kasamang apat na armadong pulis.

Agad na lumapit si Jaxon, bakas ang pagtataka. “Anong problema? Kumpleto kami sa permit. Kausap ko lang si Mayor Atlas kahapon.”

“May bagong direktiba mula sa opisina ni dating Mayor Weston Albarando sa ilalim ng Oversight Committee,” sagot ng opisyal habang iwinawagayway ang isang dokumento. “Ito ay isang Cease and Desist Order. May natanggap kaming pormal na reklamo tungkol sa ‘boundary encroachment’ at paglabag sa ‘environmental zoning’ ng bayang ito.”

Lumapit si Roxie, ang kanyang mukha ay seryoso ngunit nananatiling kalmado. Kinuha niya ang papel at binasa ito nang mabilisan. “Boundary encroachment? Ang lupang ito ay sinukat na ng mga lisensyadong surveyors noong isang linggo lang. At ang zoning clearance ay pinirmahan na ni Mayor Atlas.”

“Ma’am, sumusunod lang kami sa utos,” sagot ng pulis na tila hindi makatingin nang diretso kay Roxie. “Kailangang tumigil ang operasyon hangga’t hindi nareresolba ang isyu sa munisipyo. Kung hindi kayo titigil, mapipilitan kaming kumpiskahin ang mga kagamitan niyo.”

“Nasaan si Atlas?” tanong ni Roxie, ang boses ay matatag.

“Ang Mayor ay kasalukuyang nasa isang emergency executive session sa kapitolyo kasama ang mga konsehal. Hindi siya pwedeng gambalain,” mabilis na sagot ng opisyal.

Napatingin si Roxie kay Akiko, na noon ay hawak na ang kanyang telepono. Alam ni Roxie na sadyang itinaon ito ni Weston sa oras na hindi mahihingian ng saklolo si Atlas. Ito ang unang seryosong sabotahe na inihanda ng mga Albarando.

“Jaxon, patayin muna ang mga makina,” utos ni Roxie.

“Pero Ma’am, masasayang ang araw natin—” pagtutol ni Jaxon.

“Gawin mo ang sinabi ko,” putol ni Roxie, sabay tingin sa mga tauhan ng munisipyo. “Gusto niyo ng laro? Ibibigay ko sa inyo. Pero siguraduhin niyo lang na ang papel na ’yan ay kayang panindigan ng batas, dahil hindi niyo lang ako hinarang... hinamon niyo ang pamilya Russo.”

Habang paalis ang mga pulis, mabilis na pumasok si Roxie sa kanyang sasakyan.

“Akiko, tawagan mo si Ledger sa New York. Sabihin mo sa kanya, kailangan ko ng mga abogado natin na eksperto sa land titles at administrative law. At tawagan mo si Jaxon, sabihin mo huwag niyang iwanan ang site—bantayan niya ang mga makina baka may gumalaw sa dilim,” utos ni Roxie habang seryosong nakatingin sa labas ng bintana.

Alam ni Roxie na hindi lang ito basta usapin ng papel. Ito ay isang deklarasyon ng digmaan mula kay Weston Albarando.

_______

Samantala, sa loob ng Session Hall ng Munisipyo, balot ng tensyon ang paligid. Ang Emergency Executive Session na ipinatawag ng mga konsehal ay hindi tungkol sa badyet o sa bagong proyekto ng bayan—ito ay isang paglilitis sa harap ni Atlas.

"Mayor, kailangan nating pag-usapan ang mabilisang pag-apruba mo sa permit ng mga Russo," simula ni Konsehal Borja, isa sa mga pinaka-matapat na kaalyado ni Weston. "Maraming mga lokal na negosyante ang nagrereklamo. Bakit tila mas pinapaboran mo ang isang dayuhan kaysa sa sarili nating mga taga-San Sebastian?"

"Hindi ko pinapaboran ang sinuman, Konsehal," mahinahong sagot ni Atlas, bagaman bakas ang pagod sa kanyang mukha. "Ang mga Russo ay nagsumite ng kumpletong dokumento. Legal ang bawat hakbang na ginawa ng munisipyo."

"Legal? O personal?" singit naman ni Konsehal Torres, sabay lapag ng isang tabloid sa mesa kung saan makikita ang malabong litrato nina Atlas at Roxie na naghahapunan sa garden restaurant kagabi.

"May mga bali-balita na ang pag-apruba sa permit ay may kapalit na pabor mula sa bilyonaryang ’yan. Mayor, ang reputasyon ng opisinang ito ang nakataya rito." Dagdag pa nitong sabi Kay Atlas.

Huminga nang malalim si Atlas at tumayo nang matuwid. "Ang hapunan na iyon ay labas sa trabaho ko bilang Mayor. At kung mayroon kayong pruweba ng korapsyon, ilabas niyo. Ngunit kung ang layunin ng session na ito ay para lang gipitin ako at pahintuin ang pag-unlad ng bayan dahil sa utos ng isang taong wala na sa pwesto, nagkakamali kayo."

"Huwag kang masyadong kampante, Atlas," babala ni Borja. "Ngayong umaga lang, naglabas ang Oversight Committee ng Cease and Desist Order sa construction site ni Ms. Russo. May mga iregularidad sa zoning na kailangan mong sagutin. Hangga't hindi ito naayos, mananatiling nakatigil ang trabaho roon."

Nanlaki ang mga mata ni Atlas. Ngayon niya lang nalaman ang tungkol sa order. "Anong iregularidad? Ako mismo ang nag-inspeksyon sa zoning clearances!"

"Baka naman masyado kang nadala ng ganda ng kliyente mo kaya hindi mo na nakita ang mga pagkakamali," pang-uuyam ng isang konsehal, na sinundan ng tawanan ng iba.

Hahakbang na sana si Atlas para komprontahin sila nang biglang bumukas ang pinto ng Session Hall. Pumasok ang kanyang sekretaryang si Lina, balisa at may hawak na telepono.

"Mayor, kailangan niyo pong makita ito. Nagkakagulo na sa site, at tumatawag si Ms. Russo," bulong nito.

Tiningnan ni Atlas ang mga konsehal, ang kanyang mga mata ay nagbabaga sa galit. "Hindi pa tayo tapos. Pero tandaan niyo ito... kapag napatunayan kong walang basehan ang order na iyan, sisiguraduhin kong bawat isa sa inyo ay mananagot sa batas."

Mabilis na lumabas si Atlas sa Session Hall, ang bawat hakbang niya ay naging mitsa ng bulungan sa hallway ng munisipyo. Hindi na niya pinansin ang mga pahabol na sigaw nina Konsehal Borja; ang tanging nasa isip niya ay ang mukha ni Roxie at ang kawalang-katarungang ginagawa ng mga Albarando sa ilalim ng kanyang pamumuno.

​Kailangan niyang makarating kay Roxie. Kailangan niyang patunayan na hindi siya ang Mayor na kayang diktahan ng kahit sino—lalo na ng isang pamilyang kumakapit na lamang sa nakaraang kapangyarihan.

​Pagdating niya sa parking lot, agad niyang pinaandar ang kanyang SUV. Ngunit bago pa man siya makalabas ng gate, isang pamilyar na kulay-abong sedan ang humarang sa kanyang daanan. Napapreno nang malakas si Atlas.

​Bumaba si Paula. Magulo ang buhok nito at mugto ang mga mata, ngunit bakas ang mapait na tagumpay sa kanyang ngiti.

​"Saan ang punta mo, Atlas? Sa kanya?" bungad ni Paula habang sumasandal sa hood ng sasakyan ni Atlas. "Huwag ka nang mag-abala. Nakita mo naman siguro ang Cease and Desist order, 'di ba? Kahit ikaw ang Mayor, hindi mo pwedeng baluktutin ang batas para sa babaeng 'yan."

​Binaba ni Atlas ang bintana, ang kanyang mga mata ay malamig pa sa yelo. "Paula, umalis ka sa daan. Hindi ito laro. Ang ginagawa niyo ni Weston ay malinaw na sabotahe sa pag-unlad ng bayang ito."

​"Pag-unlad? O pag-ibig?" tumawa nang histerikal si Paula. "Pinili mo siya, 'di ba? Pinili mo ang dayuhang 'yan kaysa sa amin. Ngayon, panoorin mo kung paano gumuho ang lahat ng pinirmahan mo. Sabi ko sa 'yo, sisiguraduhin kong magsisisi ka."

​"Ang tanging pinagsisisihan ko, Paula, ay ang hinayaan kong manatili ka sa buhay ko nang matagal," matigas na sagot ni Atlas. "Huwag mong subukan ang pasensya ko. Pulis ang magpapaalis sa 'yo riyan kung hindi ka lulubay."

​Hindi natinag si Paula, ngunit mabilis na inikot ni Atlas ang manibela at dumaan sa gilid ng driveway, bahagyang sumadsad sa damuhan para lang malampasan ang harang. Iniwan niyang sumisigaw si Paula sa likuran habang humaharurot siya patungo sa site.

​Pagdating niya sa construction site, nadatnan niya si Roxie na nakatayo sa tabi ng kanyang sasakyan, seryosong nakikipag-usap sa telepono. Kahit sa gitna ng gulo, nanatiling elegante ang tindig nito, ngunit bakas sa kanyang mga mata ang nagbabagang galit.

​"Ms Roxie!" tawag ni Atlas habang bumababa ng sasakyan.

​Lumingon si Roxie. "Mayor. I see you've escaped your emergency session."

​"I'm sorry," hingal na sabi ni Atlas habang lumalapit. "Plano nila ang lahat ng ito. Ginamit nila ang Oversight Committee para lampasan ang awtoridad ko habang naka-lockdown ako sa session."

​Tumingin si Roxie sa mga bulldozer na nakatigil. "Hindi ako sanay na pinaghihintay ang mga tauhan ko, Atlas. My lawyers are already on their way from Manila and I have a call with Ledger. Pero bago sila dumating, gusto kong malaman... hanggang saan ang kaya mong itaya para itama ang ginawa ni Weston?"

​"Lahat," diretsahang sagot ni Atlas. "Hindi lang ito tungkol sa permit mo, Roxie. Tungkol ito sa kung sino talaga ang namumuno sa San Sebastian. At ngayon, ipapakita ko sa kanila na tapos na ang panahon ng mga Albarando."

~ITUTULOY