Chapter 25
Ralix POV
“Nang mga panahon na iyon, wala akong alam na gawin kung hindi magtago. Takot na takot ako.” Huminga ako nang malalim. Iniwasan ang mga tingin niya. “Hindi ko kailan man naisip na mangyayari ang lahat ng ito sa akin. Nasira ang buhay ko, nawala ang lahat ng sa akin.” dagdag ko pa.
Tumitig ako sa kawalan habang inaalala ang lahat. Napakuyom ang mga kamao kong nakadantay sa aking hita. Akala ko hindi ko masasabi ang lahat sa kanya nang ‘di ako nanginginig sa takot. Pero hindi, kabaliktaran iyon. Nakaya kong i-kwento ang lahat sa kanya. Ang lahat-lahat. Mula sa nasaksihan ko ng gabing iyon sa burol hanggang sa pagpunta ko dito sa kanilang bayan. Ang mga ilang beses kong bugbog, gutom, muntikang pagkamatay, pag-aalipusta. Lahat- lahat. Nakaya ko. Nakaya kong ipaalam lah
