Chapter 26
Ralix POV
Pabalik-balik akong palakad-lakad sa buong sala. Madaling araw na. Tahimik na ang buong paligid pero ako ito— ‘di malaman ang gagawin. Ang isip ko kung saan-saan na napupunta.
Tumayo ako sa harapan ng pintuan ng kwarto niya. Tahimik na at walang ingay na maririnig sa loob. Matagal akong tumitig sa kulay puting flywood na ito. Nasa loob ng pintong ito ang puso ko. Gusto ko siyang titigan, gusto ko siyang makausap kahit na sa walang kwentang mga bagay-bagay. Ngayon pa lang napa-paranoid na ako sa mga posibilidad na pwedeng mangyari. Pwedeng maganda o pangit din ang kakalabasan. Pwedeng madahas at madugo pero sa huli alam kong tama itong gagawin ko.
Mula nang mag-usap kami noong nakaraang gabi napaisip ako. Gusto ko maging totoo sa kanya. Gusto kong patunayan na kaya
