Chapter 33 Part-2
Ralix POV
Ang lamig ng tahimik na gabi dahil sa bahagyang pag-ulan ng langit. Nakahiga ako sa sahig na banig ang sapin. Nakapikit ako, nasa taas ng noo ko ang isang braso ko. Nag-iisip. Malayong-malayo ang kasalukuyang katahimikan sa puso’t isip ko. Nagwawala ito. Sari-saring mga alalahanin ang pumapasok ng walang humpay.
“Galit ka ba?” mahinang tanong ni Pia sa tabi ko. Hindi ako umimik sa tanong niya. Niyakap niya ako sa aking tiyan. “Kanina ka pa tahimik. Okay lang ang lahat, h’wag mo na alalahanin ang nangyari kanina.” malambing na aniya. Mula kanina hindi ko siya pinapansin, hindi ko siya kinakausap.
Tsk! Okay lang ang lahat?
Napapalatak ako sa sinabi niya. Sana nga ganoon lang. Alam kong ‘di lang ito ang una at huli. Tinabingi ko ang ulo ko para maiwaksi iyon s
