THE UNINVITED

CAPITOLO TRES

CAPITOLO TRES - RUMOR AND MISTRUST

Xyra's POV

NAGPATULOY ang klase ni halos wala akong naintindihan. Ni walang pumalit sa bakanteng puwesto ni Miss Joy. Ang gulo gulo nang isipan ko ngayon.

"Tss" naagaw naman ni Pauline ang atensyon ko. Doon ko napansin na hindi lang ako ang naguguluhan pati rin sila. Ano ba kasi ang nangyari kay Miss Joy? Bakit siya nagpakamatay? Ano bang gusto niyang ipaihatig sa mga binitawan niyang salita? Napabuntong hininga na lamang ako.

" This will be your assignment for tomorrow. Kung gusto niyong basehan ang libro na ito pumunta kayo sa library. Make sure to pass it by tomorrow. Class dismiss" iyon ang huli kong narinig kay Teacher Kwuen.

"Kahit kailan ang hilig ni ma'am mag pa assignment. Nakakainis yang English teacher na yan ah" pagrereklamo ni Jossel.

"Ano ka ba, hayaan mo na" pagsingit pa ni Honey. Oo nga pala free time namin ngayon sa PE. Makapunta na nga lang sa Library.

"Pauline, sama tayo sa library gusto mo?" pagyayaya ko. Kaagad naman siyang sumang ayon kaya kaagad na kaming nagtungo doon. Kahit kailan hindi ko maisip na ganito na kaluma ang library na ito. Kung tutuusin ay may pera naman ang school para ipagawa ito pero nagmistulang isang hunted library tuloy ang itsura nito dahil sa napakaluma na nitong tignan. Halos gabok na iilang parte nang kahoy na pader nito at may iilang parte na rin na natagalan na nang pintura.

*CREEKS

"Putik, nakakakilabot talaga ang hatid non sa akin" panimula pa ni Pauline. Bahagya naman akong tumawa sa sinabi niya. Nang makapasok kami napansin kong nabago na ang estilo sa loob nito. Napakaayos na di tulad dati na may mga libro pang nakakalat sa sahig, kung tutuusin dalawang taon na rin simula nang pumasok kami rito.

"Oy. Nandito rin pala kayo" pagbungad sa amin nila Jossel, Honey at Ana. Kasama na rin nila ang three angels. Aba sino pa ang tatlo lang namang bakla na sina Jessmar, Bengle at Julius.

"Infairness malinis na" pag usisa pa ni Jessmar.

"Oo nga e" aniko. Napansin ko namang panay ang titig ni Julius sa librarian.

"Oy Julia, ano huwag mong sabihin nagkakagusto ka na sa librarian natin" pang-aasar ni Hara. Napangiti naman ako, nandito rin pala sila.

"Gaga! Hindi ah, napansin ko lang na bago pala ang librarian natin ngayon" napunta naman ang atensyon namin sa gawi nang front desk. Oo nga, teka, iba naman ang isang to sa nakita kong hulong kausap ni Miss Joy.

"Teka, si Miss Quarez yon ah" napatingin naman kami kay Ana.

"Kilala mo?" wika ni Jossel.

"Oo, eh kasi siya ang dating adviser nang mistulang class natin dati. Two years ago" nakikinig lang kami sa sinasabi ni Ana habang kumukuha nang libro at nag aayos sa lamesang aming gagamitin.

"Oh, bakit naglibrarian siya?" tanong ni Jessmar.

"Sa pagkakaalam ko, basta basta nalang siyang tumiwalag sa posiyon niya bilang adviser matapos ang graduation mismo nang class S noon" napakunot naman ang noo namin sa nalaman.

"Bakit naman daw?" aniko.

"Yon ang hindi ko na alam. Naikuwento lang din iyon sa akin nang kakilala kong taga class S noon" kaya naman pala.

"Ayos lang ba kayo rito?" kaagad naman kaming napatingin sa nagsalita. Si Miss Quarez.

"Okay naman ho kami" nakangiti naming saad sa kaniya.

"Mabuti naman. Mabuti nga at may gumagamit nang library ngayon" nakangiti pa niyang wika. Napakabait naman ni Miss Quarez, kitang kita at dama na dama mo ang hilig niyang magturo sa mga bata.

"Bongga nga ma'am at kami lang ang tao" napatawa naman kami sa sinabi ni Julius at umaksyon pa siya habang itinaas ang kaniyang dalawang kamay sa ere.

"A-Ang uniporme na yan" kaagad naman kaming napatingin kay Miss Quarez na para bang nakakita nang multo. Kaagad naman umayos si Julius maging kami.

"Ahm, napapabilang ho kami sa Class S" wika ko. Napansin kong bahagya siyang napaatras ng iilang hakbang.

"Miss Quarez?" wika nila Hara.

"W-Wala naman. Continue what you're doing, I'm sorry" nanliit naman ang mga mata ko sa naging reaksyon niya.

"Okay lang po iyon, Miss Quarez" wika ni Charity.

"I'm sorry" huli nitong wika at umalis na. Nagkatinginan naman kami ni Hara. What was that? Weird.

Someone's POV

HINGGIL sa kaalam nang iba. Isang pangyayari ang nagaganap sa likod nang lahat. Isang matabang na sekreto ang siyang nangyayari.

"Kahit kailan ay hindi kumukupas ang iyong ganda" wika nang lalaki na sabik na sabik habang hawak hawak ang dalawang kamay nang talaga. Mariin nitong itinaas ang kamay nang dalaga sa uluhan nito habang nakasandal ito sa pader.

"P-Parang a-awa na po. T-Tama n-na" pagmamakaawa nang dalaga ngunit isang malakas na sampal ang siyang inabot nang dalaga.

"Tss. Iyan tuloy, nasugatan ko pa ang iyong magandang mukha. Tandaan mo, ikaw ang ipinambayad nang magulang mo sa akin para lang makapasok sa eskwelahang ito. Hawak ko ang buhay mo at ang iyong marka. Kaya wala kang karapatang sumagot!" marahas nitong ipinaharap ang dalaga rito at walang pasabing dinilaan ang dugong nagbabadya sa gilid ng labi nang dalaga. Halos napapikit na lamang ito sa kababuyang kaniyang dinaranas.

I will kill him! I will! Hindi pa ito ang oras, mapapatay rin kita! Magbabayad kang hayop ka! Iyon ang mga katagang tumatakbo sa isipan nang dalaga, ni wala siyang magawa.

"P-Pero k-kailangan ko na pong umuwi" angal nang dalaga ngunit mas inilapit nang lalaki ang kaniyang kawatan rito at mariin na sinakal ang dalaga.

"A-Aalis kana? Bakit sinabi ko ba? " halos magpupumiglas ito dahil sa kakulangan nang hangin pero mas lalo pa nito hinigpitan ang pagkakasakal sa dalaga. Lubos na dumadarak ang luha sa pisngi nito at walang pakundangang humihingi nang tulong sa isipan nito.

"Huwag mong kakalimutan. Kapag hindi mo ako sinunod, kakalat ang marumi mong pagkatao. Malalaman ng lahat ang iyong nakaraan at ang iyong tunay na pagkatao" nang marinig nito ang binitawang kataga ay tila nawalan ito nang lakas lumaban at tahimik na humihikbi ang dalaga habang dahan dahan nitong hinuhubad ang bawat saplot sa katawan.

Walang buhay ang kaniyang mga matang bumibitaw nang mga luha habang ramdam nito ang bawat kababuyang ginagawa sa kaniya nang lalaki. Mariin siya nitong hinalikan nang walang pasubalit.

"Ganiyan nga, magpaubaya ka na lamang. Napakaganda mo talagang bata ka. Hinding hindi ako magsasawa sa tulad mo" isang malapad na ngiti ang nakaplastara sa labi nito ay dahan dahang ipinaglakbay ang kamay nito sa masisilang parte nang dalaga.

Mama.

Tulungan niyo ako.