Chapter 3
1143 Words
TUWING UUWI ang aking nakakatandang kapatid na lalaki sa aming barong barong tumataas ang aking anxiety, takot ako sa kanya laging kong pinagdasal na sana huwag na lang siya umuwi or di kaya kukunin na lang siya ni lord para wala ng manakit sa akin kasi sa totoo lang hindi ako kaya protektahan ng aking ina dahil may sakit din siya, kalahati ng katawan niya imbalido na, kaya gustuhin man niya na ipaglaban ako sa nakakatandang kapatid ko hindi niya magawa.
Taong 1994 nasa Ikaapat na baitang na ako medyo hindi na ako stress sa pagkakataong ito dahil mabait na aming guro, parang sa kanya ko naramdaman ang kalinga ng isang ina, iniintindi niya ako sa abot ng kanyang makakaya, pero ganun pa rin bihira lang ako pumasok sa klase dahil tumutulong parin ako sa aking mga magulang, papasok lang ako kapag may exam pero sinisiguro ko na makakuha ako mataas na score sa aming periodical exam.
ISANG TAON na mula nang umalis ang aking nakakatandang kapatid na si Flora, wala akong balita sa kanya at labis akong nag alala sa kalagayan niya. Sobra akong nangungulila dahil siya lang ang katuwang ko sa lahat hindi rin kasi ako close sa aking panganay na kapatid dahil bago lang din ito umuwi sa amin dahil pinaampon din siya ng aking mga magulang sa tita namin na walang anak. Hindi rin maganda ang kalagayan niya dun dahil ginawa siyang kalabaw hindi lang sa mga gawaing bahay pati na rin sa pagsasaka. Pati puno ng niyog na matatayog inaakyat niya sa tuwing mag kokopra sila,at pagkatapos papasanin pa niya yan ng ilang oras para ma ibinta sa halagang apat na piso kada kilo.
"Rosa, umuwi na ba si Flora"? Tanong ng titser niya sa akin.
"hindi pa ma'am", sagot ko naman sa kanya, "Baka nag asawa na yon kasi mahigit isang taon na".
"Sayang" , sabi ng titser niya matalino sana iyong ate mo.
TWO YEARS LATER
"TULLLOONGGG!!!!! umiiyak kong sigaw sabay hingi ng saklolo, nag baka-sakali ako na baka may makarinig sa akin.
" Nanaaayy tulungan ninyo po ako" bitawan mo ako hayop ka"! Sabay sipa ko sa aming kapitbahay na may pagnanasa akin.
"kahit ano pa ang gagawin mo walang makakarinig sa sigaw mo",
sabay himas niya dibdib ko. "Nakakalungkot lang kasi itinuring ko pa naman si Ka Sidro na pangalawang ama ko pero hindi ko lubos maisip na pwede pala niya akong molestiyah!n, na may balak pala siya na pitasin ang aking pagka-inosenti.
"Tama na po Ka Sidro maawa po kayo sa akin". Bata pa po ako marami pa namang iba diyan kasing edad niyo po bakit sa akin niyo pa ginawa?
"Nakikiusap po ako sa inyo marami pa akong pangarap huwag ninyo sirain", umiiyak akong sabay pakiusap.
"Sayo ako nasasarapan, trese anyos ka pa lang pero laking bolas na ang mayroon ka, nakakabaliw ang alindog mo Rosa".
Tahimik akong nanalangin na sana mag bago ang isip niya, sana may dumaan na tao para makaalis na ako sa bahay niya.
Maya-maya hinimas niya ang tiyan ko pababa ng puson ko hanggang dumapo sa aking pinakaingngatang bagay,para hindi makapasok ang kanyang daliri pilit ko iniipit sa aking singit kapag may pagkakataon sinisipa ko si Ka Sidro pero sadyang mas malakas siya sa akin, sa mga sandaling iyon ay halimaw na ang paningin ko sa kanya. Pinilit niya akong hinalikan sa labi ko, at umiiwas ako dahil ang baho ng hininga niya, amoy tabako naghalo halo ang amoy niya na hindi ko maindihan.
"Isumbong kita sa tatay", sabi ko sa kanya "
"Sa tingin mo maniwala si tatay mo sayo"? Sagot niya sa akin
"Kayang kaya kita baliktarin at gagawa ako ng kwento tingnan ko lang kong sino paniwalaan sa ating dalawa"?
"parang awa mo na pakawalan mo na ako dahil may sakit si nanay umiiyak na pakiusap ko sa kanya",
"Gusto ko lang naman manghingi ng kaning-lamig sayo dahil wala kaming pambili ng bigas pero binaboy mo ako umiiyak kong sabi sa kanya".
"Iyon nga ehh panay hingi ninyo sa akin hindi kayo marunong mag balat ng buto"! "Iyang tatay mo inuuna pa ang alak at sugal"!
Bigla akong natameme sa inasal niya hindi ko lubos maisip na sa tinagal tagal ng samahan ng nnina Ka Sidro at ng ama ko ay magagawa niya akong laspatangin.
"Ang sakit ng katawan ko", kinabukasan parang nagka lasog lasog iyong dibdib ko sobrang sakit parang inapakan ng kabayo, iyong pakiramdam ko na ang dumi dumi ko na dahil hinawakan ni Ka Sidro, iyong narinig ko lang sa radyo na minolestiya hindi ko lubos akalain mangyayari rin sa akin. At sa best friend pa ng ama ko.
"Kumusta ang pakiramdam mo"? Tanong ni Ka Sidro sa akin isang araw nakita niya akng nagpapastol ng alaga naming mga baka
"Ang kapal ng pagmumukha mo"! Sagot ko.
"Nakuha mo pa akong tanungin sa kabila ng ginagawa mo"?.
"Nasaan ang konsensya mo"?
"Buti iyan lang ang dinanas mo sa akin". Sagot niya para bang gusto niya pa mag pasalamat ako dahil hindi niya ako nagalaw.
"Sana mamatay ka na lang dahil isa kang demonyo"! Dahil sa galit ko iyon ang nasabi ko sa kanya.
Tiningnan lang niya ako ng nakakaloko na para bang biro lang sa kanya ang ginagawa niya.
Nagdaan pa ang mga araw pilit kong nilalabanan ang takot sa aking dibdib at sa tuwing dumaan ako sa bahay niya pauwi sa aming barong barong takot na takot ako. Kapag pupunta siya sa amin na may ibiblinan siya sa akin na alagaan ko ang hayop niya, ay natatakot ako.
"Manang, pwede ba iwanan ko bukas ang kalabaw ko painumin lang ng tubig ni Rosa" nanlaki ang mga mata ko sa naturang asal niya,
"Sabihan mo lang si Rosa, para bago siya pumunta sa paaralan bukas makuha niya ang kalabaw mo". Sabi ng mahinahon ng aking ina. Hindi ko kasi sinabi sa kanila ang nangyari dahil takot ako na baka patayin siya ng ama ko, ang daming agam agam sa puso ko sa mga sandaling ito
"Ang kapal ng mukha mo" pabulong kong sabi sa kanya.
"Ayaw ko alagaan ang mga hayop mo bahala na yan kong mamatay sa init"! Pasigaw kong sabi dahil labag talaga sa loob ko.
"Matuto kang gumalang sa nakakatanda sayo, Rosa" sabi ng tatay ko
"Matutong gumalang?" sagot ko.
"Hindi mo alam kung bakit ako nagkaganito tatay",sabay agos ng luha ko
"Tinuruan ko kayo ng magandang asal at kong paano gumalang" galit na sabi ni tatay.
"Ang respito ibibigay lang yan sa mga taong karapat-dapat" madiin kong sagot sa aking ama.
"Kailan kapa natutong sumagot ng pabalang"?! Tanong ng ama ko.
Kasi sa totoo lang maayos naman talaga sila mag disiplina sa amin sobra pa nga minsan kaya nga lumayas ang nakakatandang kapatid dahil masahol pa sa batas militar ang ginawa niya sa aming dalawa ng kapatid ko maliban sa kapatid kong lalaki at sa panganay namin.
- Writer
