Halos hindi pa nakakapaghanda si Blair nang agad siyang salubungin ng ina ni Roman—si
Eleanor—sa isang mainit at mahigpit na yakap.
Nagulat siya. Hindi niya inaasahan na ganoong kainit ang pagtanggap nito. Ang yakap ni
Eleanor, hindi lang basta magiliw. Ito ay may lambing at may tunay na pag-aalala. Para bang
yakap ng isang inang matagal na nawala’y sa nawawala nitong anak.
“Blair, darling,” malambing na sabi ni Eleanor habang bahagyang bumitaw, pero hindi pa rin
binitiwan ang mga kamay ni Blair.
Pinagmasdan siya nito mula ulo hanggang paa, parang tinitiyak kung talagang nasa mabuti na
siyang kalagayan.
“I am so happy to finally see you. Kahit na, medyo hindi ganoon kaganda ang mga nangyari
nitong nakaraan.”
Pagkasabi niyaon, marahan niyang inilagay ang kamay sa likod ni Blair a
