Chapter 42

804 Words

Magtatanghali na ng matapos sila, naihanda na rin nila ang dadalhin “Maligo ka na, Mahal ako na ang bahala dito” anito sa kanya “Mauna ka na muna, magpapahinga lamang ako nang kaunti dahil na darang ako sa init ng apoy” naka ngiti niyang turan “Kung ganoon ay mauuna na akong maligo sa iyo” anito at nagtuloy na sa palikuran Ilang sandali lang ay lumabas na ito sa kuwarto nang nakabihis na, nang bigla siya napatawa na pinag-taka nito Hindi niya mapigilan ang pagtawa sa itsura nito, hindi niya maintindihan ang fashion sa panahon na iyon, maganda ang pagkakagawa sa barong, kung idadala iyon sa hinaharap ay siguradong mahal itong bibilin pero iba sa panahon na iyon, napa kunot ang nuo nito dahil hindi pa rin niya mapagil ang pagtawa “Bakit katumatawa, pangit ba ang aking itsura?” kunot no

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD