Touch and Die

Chapter #32

Someone P.O.V

Mabilis ang kamay kong nagtitipa sa laptop. I never thought na ang saya palang mag-explore rito. Pampawala rin ng boring. Habang nag-eexplore ako sa loob ng website ng U.D.M, I saw something.

Tumaas ang gilid ng aking labi.

"Herayah." I murmured.

Wanna know who he is?

Well,

He is a spy, a traitor and outsider. Isang taon na siyang nanatili rito as a student s***h spy, ngayon lang siya na tsugi. Hindi ko akalain na nag-aalaga rin pala sila ng mga traydor. Ang nakakatawa pa dinaan lang siya sa simpleng pagpatay at sa hindi inaasahang pagkakataon.

How poor he is. Wala man lang nakuha mula sa lugar na iniispiyahan niya.

Speaking of, napasok ko na ang buong website ng campus, maging ang link nila. I've known everything about this school. Sa kaboringan ko napasok ko lahat ang dapat hindi pasukin.

But, that's not my concerned. I came here for one person. A person to kill and I'm so happy watching her, closely.

Isinuot ko ang earpiece sa tainga ko.

"Is she okay?" Rinig kong wika mula sa earpiece na suot ko.

"Baka natakot siya sa quiz kanina. Ang tahimik niya at parang wala sa sarili." saad naman ng isa pa.

"She'll be alright. She is always like that." a familiar voice said.

"She only have one week to train herself yet, she's wasting her time for nonsense." malungkot na ani ng nagsalita.

"Bakit kayo nag-aalala? Mamamatay rin naman siya. I understand her. If I were in her position, gagawin ko ang lahat ng bagay na hindi ko pa magagawa sa tanang buhay ko bago ako malagutan ng hininga. Namatay man ako atleast nagawa ko na ang mga gusto ko." mahabang lintanya naman ng isa.

Naiiling ako sa mga sinasabi nila.

"Hindi naman kasi basta basta lang kalaban nila. Lahat ng nasa first in position sa ranking ang makakasagupa nila. She need to learn something for survival." sambit ng duwende este ng isa pa sa kanila.

Nagkalat ako ng hearing devices sa buong Dermord Campus, in and outside. For me to know what is happening sa gilid-gilid.

And poor that girl name Rhexyl. She doesn't know na mainit ang lahat ng mata sa kaniya. Siya ang pinakatarget ng lahat na patayin.

Still, lucky for her to catch the attention of all Strongest members of VBlood.

And speaking of,

First in position? Ranking?

Gumuhit ang isang ngiti sa aking labi. Ramdam ko ang pagkaexcite sa katawan ko.

Interesting!

Maybe I can join and have fun with it without being seen.

I can play.

I've been here for a weeks yet they don't recognize me or caught me. So, maybe it's okay to join sa plano nila sa mga newbie.

Napapataas ako ng kilay sa mga students profile na nababasa ko. They are indeed a professional and expert.

Professional in killing. They came from a good and rich family.

Some of them ay mula sa mayayamang angkan, mafia's family, may mga anak ng businessman, anak ng politiko, anak ng artists.

Some of them are trained from kids to now. May mga nakapatay na sa edad na walo pababa.

Nakita ko ring from all newbie who entered here from different schools ay wala pang nagawang mabuhay ng matagal enshort lahat sila namatay.

Napapangiti na lang ako. Nahinto ako sa pagbabasa ng mayroong mga hangal na lumapit sa'kin.

Another asshole to kill. How blessed I am.

Crelly P.O.V

Binitiwan ko ang babaeng walang buhay. Lantang gulay ko siyang binitiwan pagkatapos ko siyang pahirapan. Bagot ko siyang tinignan.

Tsk! What a weak b***h!

"Your good, you're such a fast learner." Breeze comment while grinning.

I smirk but not enough.

I've been here for two in a half months at wala akong ginawa kundi ang magtraining.

"You can pass the test, easily." ani ni Breeze.

Malamig kong tinitigan ang mga pinatay ko na galing sa mababang floor.

"Still not enough. I need to be more stronger." mariin kong wika.

Kailangan kong mapasahan ang test nila para manatili rito. I need to be here for him, for Sylvester.

Yes, siya na ang aking gusto ngayon. Hindi na ang lalaking kasama ko ngayon.

Pero hindi ko pinagsisihan na pinatay ko ang stepsister ko dahil she deserve it.

Hindi ko akalain na may MAS pa kay Breeze. Honestly, I came here for Breeze but now, I want to stay here for Sylvester.

Na-love at first sight 'ata ako sa kaniya. Sisiguraduhin kong magiging akin siya. But it's f*****g hard to near with him. I'm in the lowest floor and he is in the highest floor.

I need to be more stronger to reach him and be with him, at para ring mapansin niya ako.

"Let's leave this place." Breeze said.

Agad akong sumunod sa kaniya habang nililinis ko ang reaper sword na ginagamit ko. Inalis ko ang dugong dumikit mula sa mga hampas lupang walang mga silbi.

"You only have 6 days to train. Fucos to your goal. Kill everyone who block your way." payo ni Breeze.

"I will and no one will do." malamig kong sambit.

"Good," Breeze said.

Tahimik naming binabaktas ang corridor ng 4th floor. Napadako ang tingin ko sa glass elevator na pataas.

Since nasa 5th floor ako. Tanging first and 10th floor lamang pwedeng pumunta. We are not allowed to go in a higher floors. We are blocked to go there which makes me irritated.

At mas lalong nakakainis dahil ang impaktang si Rhexyl pa ang napadpad doon na mas walang kuwenta.

"b***h!" inis kong sambit.

Paano siya napunta sa lugar na 'yon. Like the f**k! She's nothing but a trash!

"Stop eyeing her." Rinig kong sambit ni Breeze.

Napalingon ako sa kaniya.

"Tsk! As if makakapasa siya. 'ni hindi nga niya kayang pumatay ng lamok. She is an ugly duckling weak bitch." irita kong wika.

"Don't dare hurt her." banta niya sa'kin.

I rolled my eyes.

"So, I'm going to kill her or, mamamatay din naman siya." ani ko,

Sinundan ko si Breeze. Mabilis siya kung maglakad.

"Don't tell me, concern ka sa kaniya?" giit kong wika sa kaniya.

"I'm sure, magiging masaya si Tita Rhena kapag nalaman niyang patay na anak niya." sambit ko,

Alam kong magpinsan silang dalawa. Pero pinagbawalan ang buong angkan nila na magkaroon ng ugnayan sa babaeng 'yon.

"Shut up your mouth, Crelly!" malamig at mariin niyang wika sa'kin.

Matalim siyang nakatingin sa'kin. Lihim akong napangiti dahil kahit gusto niya akong saktan hindi niya magawa. He can't hurt me.

Tumalikod siya at mabilis ang naging pagmartsa. Napangiti ako, nasa 12th floor siya at isa sa mga strongest students here kaya pinili ko siyang Trainor because of that.

Sometimes, I envy him kasi he can go wherever he want.

Patakbo ang naging hakbang ko papalapit sa kaniya pero naka-fucos siya sa hawak niyang papel.

"What is that?" curious kong tanong sa kaniya.

Seryoso ang titig niya rito. Isa itong papel na may something on it.

Nainis ako kaya bigla ko itong hinablot mula sa kamay niya.

Taas kilay ko itong tiningnan. Nahinto ako sa paglalakad at nabato sa kinatatayuan ko. Nanlamig ang buo kong katawan sa larawang nasa papel. Napalunok ako ng maraming beses at namawis ako kahit malamig naman.

"Give it back to me." Hinablot niya rin mula sa kamay ko ang papel.

"W-who give that t-to you?" tanong ko.

Tinaasan niya ako ng kilay.

"I don't know, someone send it to me." simpleng sagot ni Breeze.

Damn it!

"He will kill you!"

Fucking that b***h! How dare she.

"Why? What's wrong? Do you know who have this kind of tattoo?" Breeze asked.

Napahawak ako sa palda ko ng mahigpit.

"No, I don't." matatag kong saad.

Kibit balikat na tumalikod si Breeze. Nagsimula muli siyang maglakad.

"Hurry," Breeze said.

Lihim kong ibinaba ang suot kong maiksing palda. Tinatago ang tattoo na nakatatak sa aking hita. Ang tattoo na nasa papel na sa tingin kong hinahanap ni Breeze.

Hindi niya dapat ito makita.

Hahakbang na sana ako ng magbeep ang cellphone ko. Kinuha ko ito at binuksan ang new message.

From Unknown,

'Why are you hiding your tattooed? Show it to him. Are you afraid? What a coward rat. Hahaha!'

Tumingin-tumingin ako sa paligid pero wala akong nakitang tao sa kinaroroonan ko.

Biglang sumagi muli ang gabing iyon sa'kin. Ramdam ko ang bigat at malamig na presensya niya. Ang nakakapanindig balahibo nitong boses at aura.

Muling nag-beep ang cellphone ko.

~~~~Unknown message~~

Don't be afraid my little rat. I'm just here, watching. Be careful my dear!

Muli akong tumingin sa paligid. Dinelete ko ang message niya at dali-daling umalis sa kinatatayuan ko.

Walang makaka-alam at makakakita sa tattoo o markang meron ako.

Ililibing ko ng buhay ang makakaalam nito and I'll make sure he or she will shut them mouth.

Once na magkita kaming muli ng babaeng iyon. Ako naman ang mag-iiwan ng marka sa kaniya. Markang hindi niya makakalimutan.

TheKnightQueen