Touch and Die

Chapter #33

Thirdperson's P.O.V

The day has come. Ang araw na pinakahihintay ng mga newbie ng Der Mord. Everyone is ready and well prepared, except Rhexyl. She never trained herself. All she did was sleep and attend the class.

"Rhexyl, what are you still doing here?" Yhoquin asked to Rhexyl.

"Bakit? You want to kick me out?" mahinahon at balewalang sagot ni Rhexyl.

"I mean, dapat naghahanda ka na for your test." paliwanag ni Yhoquin.

"Test? I'm sorry to tell, mahirap lang ako para magkaroon ng handa. At saka, nakahanda na ang kabaong ko maging ang paglilibingan ko. No need to worry." bagot na saad ni Rhexyl.

Tinitigan ni Yhoquin si Rhexyl. Hindi niya mapigilang hindi mag-alala para kay Rhexyl. Ga'non pa man, excited siyang mapanood ang test ng mga ito.

Maging ang bawat studyante ng Der Mord ay naghihintay rin ng mga mangyayari sa loob ng Death Dark Forest. Sila'y naghihintay hindi dahil gusto nila kun'di naghihintay sila na makita kung paano mamamatay at magkapira-piraso ang mga baguhan.

Rhexyl's P.O.V

"Calling for the attention of all student transferees. Please proceed to the Dean's office." Napaayos ako ng upo ng marinig ko ang calling for transferees.

"Ms. Salvez, go!" sambit ni Professor Veronica.

Tahimik akong tumayo at lumabas ng classroom. I am sure magsisimula ng maglitis si gurang este dean.

Pagpasok ko sa dean office. Nandito na sila. Sumandal ako sa isang cabinet.

"Shall we start?" dean asked.

They nod as an answer.

He cleared his throat, "Your test will be on later, at 7 in the evening. You must already be prepared. You must show us if you are worth it to be here. Show your real ability and skills." seryosong wika ni dean.

"We gave you all enough time to be stronger and ready. That is why I don't accept your reason for not being ready." may diin na saad niya.

Lihim kong pinagmasdan ang bawat kasama kong transferees. Mababatid mo ang laki ng pinagbago nila mula ng dumating kami rito. They look more firm and serious.

"Weak!" nakangiwi kong bulong sa sarili.

Pero mukha yatang narinig nila ang sinabi ko. Tumalim ang kanilang tingin.

"Bakit?" maang-maangan kong sabi.

"Speak to yourself, b***h! I'm going to kill you once we meet inside the test." banta sa'kin ni Crelly.

"Sana nga magkita tayo. But I guess it is not yet the right time for us to meet there." makahulugan kong wika.

Umalis ako sa pagkasandal at tumayo nang maayos.

"Hindi pa ba tayo tapos?" bored kong tanong.

I sigh,

"I'm going to die anyway. Why am I bothering myself to be in here? and listen to your nonsense talk." walang gana kong saad.

Tumalikod na ako.

"Let me out first. See 'yah!" Binuksan ko ang pinto saka lumabas ng walang hinihintay na permiso mula kay tanda.

Sumasakit ang tainga ko sa kanila.

"Stop right there." Nahinto ako sa paglalakad.

Lilingon sana ako to see who's that bastard is pero hindi na ako nakagalaw when someone encircled his arms around me.

"Don't move." he whispered softly.

Automatic namang sumunod ang katawan ko.

"What do you want?" tanong ko sa kaniya.

Pilit kong nilalaban ang weird kong feeling everytime I am close with him. His touch makes me shiver. His voice makes me soften.

"Relax, I won't hurt you." mahinahon niyang saad.

I heard his soft chuckled.

"Explore your dorm, baby. Everything you need is there." He kissed my head before letting me go.

Napalunok ako ng paulit-ulit. Nang magawa ko ng makagalaw agad akong humarap sa likuran ko pero ang tangi ko na lang nakita ay ang likod niyang papasok sa dean office.

Darn it!

Damn you Sylvester!

Inis akong tumalikod at umalis.

Breeze P.O.V

Malungkot kong tiningnan ang picture ng taong pinakamamahal ko. Nandito dapat siya kasama ko. Dapat sinamahan ko siya. Kung sinamahan at nakipag-ayos agad ako sa kaniya hindi hahantong sa ganito. Hindi sana siya magpapakamatay.

Napadako ang tingin ko sa isang papel na may tattooed na drawing.

"If you find the person who has this tattoo, you'll know what really happened to your beloved."

That person—who the hell is she?

"Hey! Buddy, let's go." Nagising bigla ako sa malalim kong pag-iisip.

"Yeah, I'm coming." Itinago ko ang papel sa ilalim ng drawer. Inayos ko rin sa pagkalagay ng picture frame niya.

Tumayo na ako. Itinago ko ang baril sa baywang ko.

Ngayong gabi gaganapin ang test for newbies. Ngayon makikita kung magaling at kung nababagay ba sa ganitong lugar ang mga baguhan.

Excited ang lahat na masaksihan kung paano sila gugutay-gutayin nang paunti-unti.

Death Dark Forest is not an ordinary forest. Nakakabit sa pangalan nito ang kamatayan. Everyone is scared to be in that place.

Dahil sa lahat ng pumasok dito ay hindi na nakalalabas pa. Walang sino sa mga baguhang pumasok sa gubat na iyon ang nakapasa.

Masuwerte pa kaming galing sa angkan na kilala ay mabilis na nakapapasok pero hindi rin kami nakapasok dito ng basta lang.

Ang mga tinapon at kusang pumasok rito as commoner from the outside ay dadaan sa test sa loob ng Death Dark Forest.

I'm worried about Rhexyl. Yes, she is my cousin but lahat ng mayroon kami ay pinutol sa kaniya. Tanging nakikita ko lamang siya sa malayo pero ang masakit. Hindi niya ako nakikita as her cousin which I deserve.

I am her only cousin pero wala akong nagawa for her.

Nahinto ako sa paglalakad when I spotted someone familiar. Nakatalikod siya, marahan akong lumakad papalapit sa kaniya.

"Tita Rhena?" pagtawag ko ng pansin sa babaeng nilapitan ko.

Nagulat ako ng humarap siya sa'kin. Napaatras ako sa pagkabigla.

"What is it?" malamig na wika niya.

I look at her. She really look like Tita Rhena but hell hindi siya si Tita.

Her eyes are colder than the ice. Ang tingin niyang nakapanindig balahibo.

"W-who are y-you? Why yo---" puno ng pagtataka kong saad.

She smirked.

"Es bueno verte de nuevo, primo." ani niya bago ako lagpasan.

Means: "Nice to meet you again, Cousin."

Rhexyl's P.O.V

"Calling for the attention of all student transferees. Please proceed to the Dean's office." Napaayos ako ng upo ng marinig ko ang calling for transferees.

"Ms. Salvez, go!" sambit ni Professor Veronica.

Tahimik akong tumayo at lumabas ng classroom. I am sure magsisimula ng maglitis si gurang este dean.

Pagpasok ko sa dean office. Nandito na sila. Sumandal ako sa isang cabinet.

"Shall we start?" dean asked.

They nod as an answer.

He cleared his throat, "Your test will be on later, at 7 in the evening. You must already be prepared. You must show us if you are worth it to be here. Show your real ability and skills." seryosong wika ni dean.

"We gave you all enough time to be stronger and ready. That is why I don't accept your reason for not being ready." may diin na saad niya.

Lihim kong pinagmasdan ang bawat kasama kong transferees. Mababatid mo ang laki ng pinagbago nila mula ng dumating kami rito. They look more firm and serious.

"Weak!" nakangiwi kong bulong sa sarili.

Pero mukha yatang narinig nila ang sinabi ko. Tumalim ang kanilang tingin.

"Bakit?" maang-maangan kong sabi.

"Speak to yourself, b***h! I'm going to kill you once we meet inside the test." banta sa'kin ni Crelly.

"Sana nga magkita tayo. But I guess it is not yet the right time for us to meet there." makahulugan kong wika.

Umalis ako sa pagkasandal at tumayo nang maayos.

"Hindi pa ba tayo tapos?" bored kong tanong.

I sigh,

"I'm going to die anyway. Why am I bothering myself to be in here? and listen to your nonsense talk." walang gana kong saad.

Tumalikod na ako.

"Let me out first. See 'yah!" Binuksan ko ang pinto saka lumabas ng walang hinihintay na permiso mula kay tanda.

Sumasakit ang tainga ko sa kanila.

"Stop right there." Nahinto ako sa paglalakad.

Lilingon sana ako to see who's that bastard is pero hindi na ako nakagalaw when someone encircled his arms around me.

"Don't move." he whispered softly.

Automatic namang sumunod ang katawan ko.

"What do you want?" tanong ko sa kaniya.

Pilit kong nilalaban ang weird kong feeling everytime I am close with him. His touch makes me shiver. His voice makes me soften.

"Relax, I won't hurt you." mahinahon niyang saad.

I heard his soft chuckled.

"Explore your dorm, baby. Everything you need is there." He kissed my head before letting me go.

Napalunok ako ng paulit-ulit. Nang magawa ko ng makagalaw agad akong humarap sa likuran ko pero ang tangi ko na lang nakita ay ang likod niyang papasok sa dean office.

Darn it!

Damn you Sylvester!

Inis akong tumalikod at umalis.

TheKnightQueen