Touch and Die

Chapter #38

Rhexyl's P.O.V

Sa muli kong paggising, nagising ako ng mag-isa na lang ako, but I know nasa labas ang VBlood members.

Napalingon ako sa pinto ng mayr'on kumatok.

"Ahm, can we see you?" I know it's Yhoquin.

"Go ahead." ani ko,

I'm okay naman kasi. Ayaw na ayaw ko pa namang manatili ng matagal sa hospital.

Bumukas ang pinto, ulo ni Yhoquin ang unang pumasok. Tinaasan ko siya ng kilay. Maya lang ay bigla na lang siyang tuluyang nakapasok. Maluwag na bumukas ang pinto at pumasok na rin ang iba.

"What the! Bakit ka nanunulak." bulyaw ni Yhoquin kay Acer.

"Tsk! Ang tagal mong pumasok kaya tinulungan na kita." sagot ni Acer.

Tiningnan ko sila ng lahat sila natigilan.

"What?" taas kilay kong tanong.

"Y-Your face, your skin and your hair?" gulat na wika ni Acer maging gan'on din sa iba.

"Am I more ugly than before?" taas kilay kong tanong.

"No. You're more stunning." namamanghang komento ni Yhoquin na titig na titig sa akin.

"You are not really ugly?" nakangiwing ani ni Acer.

"Obviously," wika ko sabay kibit-balikat.

Tiningnan ko sila ng seryoso.

"If you'll keep your mouth shut. There will be no problem between us. Tanging kayo lamang ang hinayaang kong makita ang aking tunay na mukha. So you better shut your mouth kung ayaw niyong makasama ang hukay." malamig kong banta sa kanila.

Tumango ang ilan sa kanila. 'Yong iba nandoon na sa tabi tahimik na umupo. Nakita kong naglapag ng prutas si Yhoquin.

"Thanks," wika ko,

Alam kong mayr'on pang itatanong si Yhoquin but he choose not to ask. Sa lahat ng member napansin kong siya ang ususero.

Natahimik na ang buong lugar. Kumuha ako ng grapes, humiga muli ako saka nagpanggap na natutulog.

"Malalagot tayo kay Leader." Rinig kong mahinang saad ni Fhinn.

"Bakit naman?" tanong ni Yhoquin.

"We are not allowed to enter here, yet here we are. We're dead." Briel said.

"Hindi malalaman ni Leader kung hindi ka magsasalita. Ang pangit kayang magbantay sa labas." ganting saad ni Yhoquin.

I secretly rolled my eyes. I'm getting bored again. Lihim akong sumilip sa kanila. Dumako ang tingin ko sa limang nakasagupa ko. Okay naman sila.

Napatingin ako sa grapes na hawak ko. An evil thought came to my mind. Nagpigtas ako ng isa sabay bato kay Yhoquin.

Agad akong nagpanggap na natutulog. Minutes past pero walang nag-nagreact kaya marahan kong minulat ang aking mata saka inulit ang ginawa ko.

"What the fudge, Drewhein!" inis na wika ni Yhoquin.

Lihim akong natawa. Malapit si Drewhein sa hinihigaan ko at sakto namang kumakain siyang grapes.

BINGO! Huli ka balbon.

"What?" innosenteng sagot ni Drewhein habang kumakain pa rin ng grapes.

Tumayo si Yhoquin, kumuha ng orange, binalatan saka 'yong balat tinapon kay Drewhein.

Kunot-noo na tumingin si Drewhein kay Yhoquin.

"What? I'm eating." patay malisyang wika ni Yhoquin.

Gumanti si Drewhein then si Yhoquin gano'n rin si Yhoquin hanggang sa naggantihan na 'yong dalawa at dahil foo, mayr'on na nadamay na iba.

"Huwag niyo nga akong idamay." inis na sabi ni Rhem.

"Hoy! Rhem, ano ba? Inaano kita." ani ni Briel.

"Gumanti lang ako kaya huwag kang feeling." sagot naman ni Rhem.

"At bakit sa'kin?" Briel said.

Tinaasan lang siya ng kilay ni Rhem.

Abah! Taray ni Lolo.

Marahan akong umupo habang pinapanood ang scene.

"The p*tcha! Kung mangbabato ka huwag sa sugat ko." galit na saad ni Lopeh.

"Sorry, sinandya ko bro. Nanahimik ka kasi." pang-aasar na tugon naman ni Briel.

Binato ni Lopeh si Briel pero ang mokong nakailag kaya ayon shoot sa mukha ni Zandrey 'yong balat ng dalandan.

Nagpatay malisya si Lopeh, bumaling sa ibang direksiyon at muling binato si Briel.

Muntik na akong humagalpak ng tawa sa mukha ni Zandrey na 'di mo maipinta.

At ang mokong ang nakita si Phixier na panay ang iwas sa mga balat. Kaya ang ginawa binato niya ito. Bulleye naman si Phixier, inis na bumaling si Phixier sa nagbato pero ang natuunang pansin ay si Kheizar na mayr'ong hawak na unan bilang panangga.

Tyumempo si Phixier until he succeed na matamaan si Kheizar. Di nagtagal nagkalat ang buong balat ng prutas sa loob ng kuwarto.

"Aish!" I hissed ng matamaan ako ng balat ng saging sa mukha.

Wala ring salitang nambato ako. Hanggang sa nahinto kaming lahat.

"Having fun?" ani ng malamig na boses.

Lahat kami marahan na napalingon sa pintuan.

"Paktay na." Rinig kong mahinang saad ni Acer.

Sumulyap ako sa kaniya at ang mokong nagawa pang balatan ang huling saging na nasa kamay niya sabay lantak.

Naramdaman ko ang paglapit ni Sylvester.

"It is her fault/its his fault." sabay-sabay naming tinuro ang isa't isa.

Hindi pala isa't isa kasi ang lahat ng kamay nila sa'kin nakaturo habang ako kay Drewhein napaturo.

Gulat akong napalingon sa kanila sa kamay nilang nakaturo sa'kin at kay Sylvester na mataman na nakatitig sa'kin.

"What? I didn't do anything. I'm innocent." pagtatanggol ko.

"You are too old to play." he said.

"But not too old to be happy." ganting saad ko.

Bumaling si Sylvester kay Drewhein.

"What? I was eating when Yhoquin threw me an orange." Drewhein reason out.

Nanlaki ang mata ni Yhoquin.

"Hindi kita babatuhin kung hindi mo ako binato." Yhoquin said.

"I'm innocent too." Kheizar said.

Gan'on din ang sinabi ng iba. Ako naman talaga ang nagsimula but I'm lucky no one saw it. Kaya I'm safe.

"Cut the crop! Clean up your mess in three minutes." mariing utos ni Sylvester.

"What? Three minutes? Wala bang mas hahaba pa r'yan?" reklamo ni Yhoquin.

"Make it in one minutes." muling saad ni Sylvester na siya namang ikinalaglag ng panga namin.

What the f*ck!

"S-sabi ko nga, maglilinis na." Yhoquin took a gulp and went outside.

"Walangya ka talaga, Yhoquin. Maililibing kita ng buhay!" Narinig kong sabi ni Fhinn habang hinahabol niya si Yhoquin.

Wala pang isang minuto ay nakabalik na kaagad sila. Ang bilis naman. May'ron na silang dalang mga panlinis. Para silang si flash sa kung maglinis. Pero mas okay naman ito kesa sa hatulan kami ng mas worst pa.

"Bilisan mong kumilos, Briel. Mauubos na ang oras natin ilang segundo na lang." narinig kong wika ni Fhinn.

Impyernes, ang bilis nila. Lihim akong napangiti.

I think being here is not bad. I did not expect this to happen, and I did not expect to meet them all.

Am I starting to like this place?

**********

Days passed, nakalabas na ako ng hospital. Tinotoo ni impakto na tatlong araw akong mananatili doon. Sinubukan ko ngang pumuslit kaso natunugan ako ni impakto kaya ayon nakabalik ulit.

At heto ako ngayon tinatahak ang daan patungong office ni gurang.

Napalingon ako sa taong kasabayan kong pumasok sa loob.

"Tsk!" Crelly hissed.

Sabay kaming humarap kay gurang.

"Congrats, my newly and officially enrolled student." tanda said.

"How was it? How do you feel?" he asked.

"I feel great." sagot ni Crelly.

Hindi ako umimik.

"Huwag kayong pakakampante. You still need to protect your lives. Once you die, you are a loser." seryosong wika ni gurang.

I got his point.

"I will not die here." Crelly declaration.

Inilagay ko ang kamay ko sa bulsa ng jacket ko.

"Are you done? Can I go out now?" bored kong sabi.

Tumalikod ako at nagsimulang maglakad paalis.

"Crelly, you can leave now. But you," Tumingin sa akin si gurang. "--- stay here." Dean said.

Nahinto ako sa paglakad. Ano naman kaya ang kailangan ng matandang ito? Lumabas si Crelly at ako nga ang naiwan.

Muli akong humarap kay gurang.

"What do you want?" I asked.

"Tell me, why are you hiding yourself?" he asked.

Nakasuot ako ng hood ngayon kaya hindi niya nakikita ang mukha ko. I'm not wearing my disguised today.

"Am I violating the rules here?" tanong ko.

"O! I killed some of your students secretly." I said.

Ako ang pumatay doon sa tatlong babae sa loob ng dorm nila. Ang kapal ng mukha na hawakan ako, e.

"That is not the issue. As Dean here, I want to make sure the girl in front of me is neither a traitor nor a spy." Dean said seriously.

Tinitigan ako nang maigi ni Dean.

"Okay, para matahimik ang kaluluwa mo. I will show you," I said.

Hinawakan ko ang hood saka ito marahan na inalis.

"Do I look like a traitor?" tanong ko.

Sa ganda kong 'to? mukha ba akong traydor?

"You look like her, but you're more gorgeous than her." ani niya,

Tumalim ang aking tingin sa kaniya.

"Don't mention this to her." mariin kong sabi.

"I won't. I can't believe that behind those weaklings is the evil that is just waiting to attack. How I wish she saw you like this! I somehow feel pity for your mother." mahaba niyang lintanya.

Naging light ang kaniyang aura.

"Don't worry, I did not suspect you of being a traitor. You're too beautiful for that, and someone prove to me that you're not." Dean continued.

Someone?

Tsk!

"You can go. Thanks for trusting me." nakangiting wika niya.

Tumalikod ako sa kaniya at lumabas, muling sinuot ang hood.

Pero nagulat ako ng mayroong nagsaklob sa'kin na tela. I smell something na siyang ikinawala ko ng malay.

TheKnightQueen