Touch and Die

Chapter #19

Rhexyl's P.O.V

Here I am again, sneaking like a thief. Why? Tatlong araw na akong hindi pumapasok. Hindi ko feel pumasok kaya sa dorm lang ako nanatili.

I've got bored kaya naisapan kong lumabas sa lungga ko. Panay ang linga ko sa paligid baka mayroong sumulpot, at dak'pin pa ako. Worst, baka makaladkad ulit ako. When I know about the Reperian and their hobby. I became more attentive sa paligid ko though wala pa rin akong pakialam sa kanila.

Na-realize ko rin na, If I die here ng maaga like what my mother want. She will be happy and its not fair.

I am here because of my grandmother. I am alive because of her. Gusto niyang makita ko ang mundo, pero minsan naisip ko. Dapat hinayaan niya na lang akong mamatay. At least sa murang edad, hindi ko pa alam ang sakit.

I will die peacefully. But here I am. Fighting for existence. Grandmother told me, I deserve to be in here. Deserve? Deserve of what? Do I deserve to suffered a lot?

Do I deserve to have a mother who dislike me? Do I deserve to have a clan whom didn't accept my existence?

And, here I am. Inside of school whose killing is their life. But then, I am here for a reason.

Question is, how to survive in this school?

Naputol ang pag-eemote ko ng may narinig akong parang nahulog sa tapat ko. Nagtaka naman ako kung ano 'yon.

Pagtingin ko, nanlaki ang mata ko sa nasa harap ko.

What the!

Nasa harap ko lang naman ay isang patay na tao. Galing yata siya sa taas dahil lagapak siya sa tapat ko. Mulat pa ang kaniyang mga mata, nakatapat pa sa'kin. Bali-bali na ang kaniyang katawan dahil sa impact ng bagsak niya.

Ang dugo niya ay kalat na kalat sa sahig. Napalunok ako.

I tiptoed and run inside the school campus.

Pagpasok ko, some students nakatingin sa labas. I saw them smirk and leave like nothing happened or wala silang nakita.

'Yong gutom ko umatras yata. Patungo akong west para makakain sana kaso nawala na.

Napasimangot tuloy ako. Ang ganda naman ng bungad sa'kin. Kalalabas ko pa lang pero patay na bumagsak pa galing kung saan tapos sa harap ko pa talaga.

Ibinaba ko ang suot kong cap, hiding my face. Mabibilis na hakbang ang ginawa ko makarating lang agad sa cafeteria.

Dito lang sa first floor ako kakain. I heard kasi may cafeteria rin dito.

The school look normal if titingnan mo lang. They have everything kaya siguro maraming gusto rito. But, the students aren't normal. Sa ibang school, books ang dala nila while here any kinds of weapon or small weapon ang hawak nila.

Hindi maganda kapag ikaw ang naging center of the eye.

Nakahinga ako nang maluwag ng makarating agad ako, pero napatigil ako sa naabutan ko.

They were killing each other. Two guys are fighting using their own swords. Pareho silang duguan, yet walang nagpapatalo.

Their moves are both smooth. Kita ang pagiging malinis sa bawat galaw, yet they are both slow.

They are both smiling and smirking. Kumunot ang noo ko. How can they do that while killing each other.

"Weak." Napalingon ako sa boses na narinig ko.

Nanlaki ang mata ko, I saw him holding a guy pero patay na. Nakita kong mayroong dinaanan ng knife ang kaniyang leeg. Hindi pa siya nakuntento, he stab him trice 'till the guy close his eyes.

Napalunok at napaatras ako ng mayroong tumilapon sa glass wall ng cafeteria, naiwan ang kaniyang dugo sa wall.

Tiningnan ko ang iba pang nandito. Naiiling lang sila, balewala sa kanila ang nangyayari.

Marahan akong tumalikod para makaalis na ako sa lugar na 'to. When I turned around, I bump into someone.

Agad akong lumayo, mabilis na yumukod.

"I-I'm s-sorry, hindi ko kayo n-nakita." paghihingi ko ng tawad.

"Tsk! A newbie?" sabi niya.

"Or intruder?" muli niyang sabi.

I'm not shock when she said the intruder. I'm not wearing uniform.

"Its her! The newbie who became rank 1 in female examination result." saad ng kasama niya.

Nanatili akong nakayuko. I hide my face.

That's the issue too. Ano bang mayroon sa ranking na 'yon. Being rank one is big issue.

"So, its you. Ang babaeng tinalo si Zandra." saad niya,

Lahat naman perfect ang exam, ah? So, anong inaangal nila? Sinagot ko lang naman ang mga tanong na nandoon sa test.

"You finally come out." muli niyang sambit.

Muli akong humingi ng tawad at nag-excuse sa kanila. Akala ko makakaalis na ako pero nagulat ako ng hilahin niya damit ko.

"Do you think you can escape from me?" she whispered.

Nagulat ako ng marahas niya akong itinapon sa glass door. Tumama ang mukha ko sa salamin.

Maging ang salamin ko ay nabasag. Hindi pa man ako nakakamove-on sa pagtama ko, muli niya akong hinigit at muling itinapon but this time sa table niya.

Sa lakas ng kaniyang pagtapon nabasag at nasira ang table. Kaagad na dumugo ang mga braso ko dahil sa mga bubog na nahihigaan ko.

"And there is one thing. Ang kapal ng mukha mong lumapit sa mga Venomous Blood." galit niyang sabi.

"V-Venomous Blood? I don't know what are you talking about. Hindi ko sila kilala." sambit ko,

Wala akong idea sa mga sinasabi nila. Malapit na sana akong makabangon pero sinipa na naman niya ako.

Mariin akong napadaing ng tumama ang braso ko sa matulis na bagay.

What's with them?

"Maang-maangan ka pa!" galit niyang sigaw.

"You eat with them, and you dare come with my KING!" muli niyang sambit.

King?

"I really d-don't know who is that King of yours." sambit ko,

Hinila niya ang buhok ko kaya napasabay ako.

"Wala kang karapatan na lumapit sa kaniya!" saad niya,

"L-let my hair go." pagmamakaawa ko.

Malakas niya akong sinampal. Nalasahan ko kaagad ang dugo mula sa labi ko.

"Your just a newbie, and you easily get inside in higher section? Your just a filthy, dirty, b***h and a weak girl." mariin niyang sambit.

I let her do what she want. Anong laban ko sa kanya? Malakas akong napasalampak sa sahig. Pinunasan ko ang dugong patuloy na umaagos mula sa bibig ko.

Napatitig ako sa dugong nasa kamay ko. Mula sa dugo patungo sa babaeng nasa harap ko.

One of the fool that I encounter.

Nanlaki ang mata kong lumabas siya ng double blade swords. Handa na siyang ihampas ito sa'kin.

"Do it. You'll know where you belong." sambit ng napakalamig na boses.

I have a hint of who is he. Nahinto siya at napalingon dito.

"S-Sylvester?" takot niyang saad.

I ignored them. Marahan at pilit akong tumayo. Good thing hindi niya naisipang balian ako ng buto sa binti.

"Rhexyl!" Rinig kong tawag ni Yhoquin.

Napalingon ako sa kaniya. He is with the rest of his friends.

Napansin ko ang mabilis na pag-alis ng mga ibang studyante. 'Yong iba natahimik animo'y takot na takot.

Lalapit sana sa'kin si Yhoquin pero umiling ako.

"I'm fine." mahina kong sabi.

"W-Why are you here, King?" tanong ng babaeng kaharap ko kanina.

Napa-tsk ako dahil kanina para siyang tigre kong umatake tapos ngayon para namang maamo pa sa tupa.

Nagulat ako ng lumapit sa'kin si walking angel este si impakto.

He checked me, touch my bruises na siyang ikinakunot ng noo ko.

What is he doing? Bakit ba nakaka-encounter ako ng mga werdo na guy?

First, the police officer. Next, the black in a suit. 'Yong mga nagsundo sa'min and now, this guy.

The weird feeling I felt is the same. 'Yong epekto sa'kin ay pare-pareho lang.

TheKnightQueen