The Forbidden Temptation

5: Efara

Ygen can freely walk in and out of our house. He was the trusted son of my parents.

And luckily, my parents were asleep. We sabotage Ate Lala and Heda, our house maids to keep Efas' tipsy mode.

"Pasensiya na." Napahilot si Efa sa kanyang sentido habang inabutan ko siya ng gamot at baso ng tubig.

I sighed. "You are getting weird, you know."

Paglapag niya ng baso sa side divider ng higaan niya'y tumingin siya sa akin, in a sad look, I rolled my eyes.

"You are acting as if..." I looked at her with a ridiculous stare, and then a few seconds later, her tears fell. "I hate you!"

I moue while looking at her silent cry as if someone's dying, is her heart dying too or there's another reason? Of course, Kia, you know the reason.

"I can't." Umiling siya at hinila ako papunta sa kanya para yakapin nang mahigpit. Doon na lumabas ang mga hagulhol niya. "Ang sakit sakit na ng puso ko Kia, ang sakit sakit." I hushed her, trying to restrain my tears.

"You know the word 'fight' Efa? You cry na lang after the fight, not when we haven't started the fight pa nga, you were crying na like someone's going to die." Napapairap ako at natawa sa inaasal niya.

But she cried again. The cranky Efa in her weakest state is heartbreaking. Hinayaan ko siyang umiyak nang umiyak hanggang sa humupa na ang nararamdaman niya.

And I think the colorful things that I have been waiting to blend in greens won’t be coming anytime soon, it’s actually turning into gray and melancholic.

"I really don't know what's happening to her, Ygen. She's changing... I mean, she's not this really mataray and cold pero kanina nga lang niyaya ko siya sa pavilion para mag-practice kami para sa preparation niya sa pageant tinarayan niya ako, kaya nga medyo bored ako ngayon e," pamamahagi ko ng kwento kay Ygen sa telepono.

Nasa pavilion ako.

Tanaw ang kalawakan ng berdeng taniman namin, sa mataas na bahagi nakatayo ang pavilion at pa-slope type ang taniman na kung sa top view, magmumukhang rice terraces ang mga halaman, again, for the second time it looked spiral above view, it looked like green stairs.

Nakalubog ang binti ko sa rectangular pool na nasa harap ng pavilion, napapalibutan din ng mga halaman ang pavilion. Baliktad nga lang kung saan ito nakaharap ay likuran naman ng bungalow namin.

Medyo malayo ang distansiya nito sa bungalow namin, may isang bahay rin na nasa kaliwang bahagi ng bahay namin, bale iyong bungalow ang nasa gitna, itong pavilion ang nasa kanan ng taniman.

Itinayo ang mga ito para mas lalong mabantayan ang taniman, pero sa dumaang panahon naging personal na pavilion ko na ito.

It was a closed pavilion, a pergola, and a pool.

The pergola serves as the seat area where the leather ottoman beige and brown sofa.

And this pavilion won’t be mine soon. Kasama ito sa binili ng mga Kingsman, mayroon lamang akong ilang buwan para magamit ko ito. Nagpaalam na rin ng advance amg mga magulang ko na gagamitin ko ang pavilion sa aking sixteenth birthday.

"Nagdadalaga ang pinsan mo baby, alam mo magpaalam ka na lang kay Tito, sumama ka sa amin, pupunta akong Victorias ngayon."

Ygen's as being an active dude is obviously shooting again.

We were both five years old when we became friends. And he loves playing with toy guns before. At thirteen he was into recreational games in and out the country.

Nang magdisesiete siya'y tumigil sa mga outdoor activities at recreational games ito dahil maagang itinuturo nang paunti-unti ng kanyang pamilya ang negosyo nilang tubuhan sa San Carlos.

The side of being the only son of Marianas-Luzares.

"I can't, may bisita ulit sila e, kaya lang nabobored ako sa usapang negosyo." Ngumuso ako at naglabas ng hangin doon kaya gumalaw ang mga labi ko, narinig ko ang pagtawa niya.

Nagsuggest pa ito na mag video call kami, tinanggihan ko dahil nagsisimula na akong maghubad ng damit ko, skinny dipping alone.

"Baby I wanna see you with your-"

"Oh please Ygen, I'll send a photo na lang kaya, you want nude photo?" biro kong na sinundan ko ng halakhak nang humalakhak din ito.

"You can play very well baby," komento nito. "I wish you were here."

Napairap ang aking mata sa kanyang sinabi. Nabibingi ako kapag dinadala niya ako sa shooting range kahit na may ear muffs ako. If he is not a Luzares he'd probably be taking a different course.

Humaba pa ang usapan namin hanggang sa maisipan kong ibaba muna ang tawag, nakangisi akong nagpose para i-send sa kanya ang picture ko.

"How old are you again?" muntik ko nang mabitawan ang phone ko nang may sumulpot sa gilid ng pavilion at naglakad papunta palapit sa'kin.

"What the heck?" Napahawak ako sa aking dibdib, napakabilis ng pangyayari dahil agad niyang naitapon sakin ang isang brown leather baseball jacket niya at dahil na rin sa reflexes ay sinalo ko iyon kahit ayaw ko.

"What are you doing here?" I don't care if I am wearing a microkini that almost popped my breast out and only covered a small part of my bottom. I'm more concerned about his intrusion.

Hindi niya ako pinansin naglakad siya at kinuha ang ibinato kong denim jacket niya sa sahig malapit pang mahulog sa pool, siya na ang naglagay nito sa akin at isinarado.

"Ano nga sabi ang ginagawa mo rito?" Umatras ako at lumayo sa kanya nang bahagya, sa paggalaw ko na 'yon ay lumihis and denim jacket, pinasadahan niya ng tingin saglit ang katawan ko pero agad niya rin akong tinignan sa naiiritang mukha.

"Do you really wear that when swimming?"

"Yes, hello obvious ba? Suot ko na nga ngayon diba?” Pananaray ko.

“And you are not answering me, why are you here? It's a private place-"

“Well, I didn't know there’s such kind of two-piece,” sabi nito at bahagyang ngumisi pero hindi makikitaan ng tuwa sa magagandang mata niya.

Natigil ako sa susunod kong isasagot sa kanya nang marinig ang boses ni Papa at ni Mr. Kingsman, una kong nakita ay si Pythos.

"Shit." I hissed.

Dahil doon ay tinakbo ko ang rack na may mga roba at isinuot iyon, at wala sa loob kong binitbit ang baseball jacket na inabot niya sa akin.

I'm not embarrassed by him seeing me in my microkini, ang nakakahiya ay ang maabutan ako sa ganoong itsura ng mga bisita ni papa.

Pero... bisita din pala siya.

Napapailing na lang ako nang malaman ko kung bakit nandirito sa pribadong lugar namin ang lalaking ito.

"You know what, I'd like to believe we are destined to be," komento ko, wala lang sakin nang sabihin ko iyon kay Hercules.

Pero kung makatingin siya sa akin ngayon parang dapat na ikahiya ko iyon. "To see each other spontaneously? This is destiny," pag-ulit ko, baka kako di niya narinig.

Hindi siya sumagot bagkus ay parang kung tingnan at balewalain niya ang sinabi ko ay wala iyong kwenta, kaya iniwan niya ako sa kabilang gilid ng portico at dinaluhan ang mag-ama namin na kausap na si Pythos ngayon.

Humalukipkip ako at tinignan sila.

The guy I met several times is Pythos' twin brother Hercules; just as their name suggests, they are fraternal; the only resemblance they have are their eye color and nose.

Hindi ko na kasi pinagkaabalahan tignan ang varsity jacket niya nang ipinahiram niya sakin noon. And speaking of the three jackets- I mean, I have four of his jackets and coats now. Inabot ko kasi kanina sa kaniya iyong binato niyang baseball jacket ayaw niya naman kunin.

Gusto niya pa atang labhan ko kahit hindi naman yon dumikit sa balat ko.

Ang sungit niya sa'kin. Sinundan ko ang bawat galaw ni Hercules.

Kung susumahin mas mabait tignan at kumilos itong si Hercules na kabaliktaran naman ni Pythos, pero mas gusto ko ang huli.

"Bakit nasa Bacolod ka at iyang kambal mo nandito nag-aaral?" Di ko napigilang tanungin si Pythos habang inihahatid namin sila sa sasakyan nila.

"Mas mabait kasi ako kaysa sa kanya," sabi ni Pyhtos nang nakanginisi.

Sa itsura niya mukhang nakabuntis na to ng ilang babae.

I don't want to be judgmental, pero sa gwapong yan siguradong ang babae na ang naghahabol sa kanila, iba lang talaga ang dating ni Hercules.

Hecules is the type of gentle guy that gives off the impression of a tranquil snobbish, the type that'd ignore every girl who chases him, tahimik kasi.

"Bakit nga kayo magkahiwalay, bakit 'yong isa nandito, ikaw nasa Bacolod tapos ang ang isa..." nakalimutan ko na kung nasaan inilagay pero pinaghiwalay silang magkapatid.

"Ayan kasi, ang dami-daming kamalditahang naiisip kaya nakalimutan ang dahilan."

Napailing ito. "Isipin mo na lang, kaya kami pinaghiwalay kasi mas mabait ako sa kanya." Tumatawa si Pythos habang sinasabi iyon.

"Yeah. You are the demon while he's the angel," pagkontra ko sa sinabi niya.

"You like angels then?" tanong nito.

"No, I like Demons, they are hotter," Pinasadahan ko siya ng tingin mula ulo hanggang paa, alam ko ang lumandi, majorship ko 'yon.

"You are a playgirl, how old are you?" Why do they keep asking my age? I rolled my eyes.

"Why? Does it matter? How old are you?" binalik ko ang kanyang tanong. I saw his grin as he crossed his arms.

"I don't like girls, baby girls," sabi nitong may ngiti ang mga mata.

Nawala ang ngisi ko, pareho sila ng kambal niya ng sagot.

Gosh! My vital statistics are a ticket to be called a woman. Well that's what I think.

I bet they noticed it. It's not that I like Pythos; I just find the twins good looking. I share my fair judgments with those who deserve good judgment, and I can tell that the twins are super hot, but the bad boys appear to be hotter for me. Again, I might have found him hot, but I don't totally like him. Duh!

"I'm not assuming that the demon is you, boy. You and your twin don't appear hotter to me." Nginisihan ko siya.

"Napakabata mo pa pero ang galing mong makipaglaro," sabi ng pamilyar na boses sa likuran ko.

Hindi ko namalayan na nasa likuran ko na pala ang kambal nitong si Hercules.

Ngumisi si Pythos sa kambal niya dahil sa sinabi nito, saglit kong tinignan si Hercules.

"I am not even starting the game Hercules." Tumawa ako. "And I don't have plans to play, weren't you used to girls who talked this way?"

Looking at them, I'm sure girls would flock just to get their attention.

"Yes, I'm not used to kids who flirt like pros," sabi ni Hercules, napailing na lang si Pythos sa sagot ng kambal.

I don't want to look insulted. This is how I really talk—well, not with the guys I'm attracted to.

Naging komportable lang akong biruin sila kasi wala naman akong espesyal na nararamdaman sa kanila at totoong hindi ko sila nilalandi, totoong wala akong balak na makipaglandian.

"Kung sa tingin mo paglalandi itong ginagawa ko, para sa'kin ito ang paraan ko sa pakikipagkaibigan." Tinaasan ko siya ng kilay.

"Yeah. Girls had their own ways." Ngumisi si Pythos. "I like you." Nginisihan ko siya sa kanyang sinabi. "We can be friends, you know, since we'll be seeing each other for quite some time now."

Sure, Pythos, see Hercules? We can be friends too, you know." Napairap ako sa kanya.

"Loosen up, stop with the idea that I'm flirting. I don't like older and big guys with 'kano' looks, you should be glad that I'm not the type of girl who easily falls for good looking guys like you two,” dugtong ko sa sinabi ko.

Natawa at napapalakpak pa si Pythos sa mahabang sinabi ko.

"I'm starting to like you more, baby girl," sabi ni Pythos na tinaasan ko ng kilay.

"And me too, Pythos," sabi kong nakangisi at kukunin sana ang kamay niya para makipagkamayan ngunit mabilis ang galaw ni Hercules nang itinulak nito ang dibdib ni Pythos kaya napaatras ito.

"Let's go Pythos; stop flirting with her, you didpshit," sabi nitong may pangangalaiti pa.

Napataas ang aking kilay! Sungit!

Maliit ako pag hinarap silang dalawa pero inabot ko pa rin ang mga balikat nila para tapikin.

"Friends na tayo, okay? At ikaw Hercules, loosen up!" Nilagpasan ko na si silang dalawa para magpaalam din sa ama nilang parang hindi nauubusan ng kwento sa Papa ko.

Tapping Hercules' shoulder is warmer. I can still feel its warmth when my cheeks ask me to put my palm on it.