EXIEL'S POV
Ang buhay ko sa looban.
Nang humulagpos ang mga bakal na posas mula sa aking mga pulso at pumasok ako sa malamig na rehas ng kulungan, ramdam ko ang bigat ng mga tingin ng mga kasamahan kong nakapiit. Ang bawat hakbang ko’y naglalakad sa pagitan ng mga halang ng takot at pag-aalinlangan.
Ang loob ng bilangguan ay para bang ibang mundo – masikip, mabaho, at puno ng nakakatakot na katahimikan. Ang mga dingding nito ay may bakas ng lumang dugo at galit na itinapon ng mga nakakulong dito.
Sa unang gabi, naramdaman ko agad ang agos ng tensyon. Bawat selda ay may sarili nitong batas, at ang bawat bilanggong nakasalubong mo’y may mga matang nagpapahiwatig ng kanilang sariling mga kwento – madilim, mapait, at puno ng poot. Ang malamig na simoy ng hangin ay tila may dalang bulong n
