ANTHEA'S POV
Napabalikwas ako mula sa pagkakahiga.
Malalim na ang gabi—mag-aala-una na ng madaling araw. Malakas ang ulan sa labas, halos dumadagundong sa bubong ng villa. Saglit akong napatitig sa kisame, pero agad ko ring naramdaman ang matinding sakit sa katawan—lalo na sa likod at sa batok.
Napangiwi ako. Napakabigat ng pakiramdam ko.
Hawak ang ulo ko, dahan-dahan akong bumangon. Dito tumama kanina—sa headboard. Ramdam ko pa rin ang kirot, parang may pasa.
Wala si Exiel.
Tumingin ako sa paligid ng kwarto.
Tahimik.
Malamig. Walang bakas ng presensya niya. Hinawakan ko ang balikat ko, pilit pinapawi ang panginginig sa katawan.
Tumayo ako. Paika-ika akong naglakad papunta sa banyo. Bago pa ako pumasok, kinuha ko muna mula sa bulsa ng palda ko ang bagay na inabot sa akin ni Brando
