Marcus POV
Nandito pa rin ako sa silid ni Amarah at hindi inaalis ang paningin sa kanya. Ang takot na baka umalis sya sa oras na imulat ang kanyang mga mata ay hindi nawawala sa akin. Isang linggo na ang lumipas pero hanggang ngayon ay hindi pa rin sya gumigising. Ni hindi man lang nito iginagalaw ang kanyang daliri.
Malinis na sya kumpara noong unang araw na kinuha ko sya. Lumabas ang maputing kutis nya kaya ganoon na lang nakaaagaw ng pansin ang mga sugat na mayroon sya sa kanyang katawan.
Bawat tingin ko sa maamo nyang mukha ay hindi ko maunawaan kung bakit ganoon ang sinapit nya sa taong mahal nya at nagmamahal sa kanya o mahal nga ba syang talaga? Marahil ibang pagmamahal ang ipinadanas sa kanya ng asawa matapos nitong makapampante na hindi na ito mawawala sa paningin nya.
"Masya
