AMARAH's POV
Nagising ako na puro puti ang bumungad sa mga mata ko. Same old story but not the same place you think. Puting kisame. Puting dingding. Halos ata lahat ng sulok sa silid na ito ay nanatiling puti. Tanging ang mga furnitures lang ang may kakaibang kulay dahil abuhin ang mga ito. Ang pamilyar na silid na iyon ang nagpapatunay ng kalayaan ko. Ang nakakatuwa lang ay ganun pa rin ang amoy dito. Wala pa ring nagbago. Kung paano kong iniwan ang mga gamit ay ganon ko pa rin binalikan ang mga ito. Ang lambot ng higaan ay nararamdaman ko.
Nilibot ko ang paningin sa kalakihan ng silid.
Hindi nila binago ang kahit ano sa ayos ng mga gamit dito. Ang scented candles, ang mga litrato, lahat ay naroon pa rin sa ayos nila bago ko nilisan ang bahay na ito.
Naalala ko pa noong araw na umali
