"HINDI mo man lang ba tatanungin kung bakit ako umiiyak kanina?" pagbasag ni Coleen sa katahimikang bumabalot sa pagitan nila ni Trevor.
Tahimik ang gabi na sinabayan pa ng malamig na simoy ng hangin. Tanaw nila ngayon ang nagkikislapang ilaw ng mga buildings, mula sa isang bangin kung saan nila piniling tumigil ng binata.
Marahan niya itong nilingon ngunit halos maningkit ang kaniyang mga mata dahil abala ito sa kinakain na isaw at iba pang street food. Pagkuwa'y muli na niyang itinuon ang atensyon sa magandang tanawin, upang i-distract ang sarili.
"Ang takaw pero hindi naman tumataba. Timawa talaga kahit kailan—"
"Manlalait ka rin lang, sana hinusayan mo na! Pati kinakain ko, pinapansin mo pa e." At saka nito isinubo ang huling piraso ng squid ball habang nakasimangot sa kaniya.
Ini
