GIORDAN
“Gella!!!”
Gumamit na ako ng lakas para bigwasan ang mga humaharang na tao sa harapan ko. Wala na akong pakialam kung may masaktan pa ako dahil nagdidilim na ang paningin ko habang nakikita kong tulalang tumutungo si Gella papunta sa atrium.
“Gella! Get back here!”
Hinila ko ang braso ni Gella. Napaharap siya sa akin at nadurog ang puso ko sa aking nakita. Nangingilid na ang luha niya sa kanyang nasaksihan. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang sakit na nararamdaman ko. Para akong winawasak sa loob. Dahil ba ito sa awa ko kay Gella? O dahil napupuno ako ng galit sapagkat umiiyak ang taong lubos kong pinapahalagahan?
Binabasa ni Gella ang titig ko sa kanya ngunit wala akong masabi sa mga oras na iyon. Ramdam ko na hinintay niya akong magsalita ngunit binigo ko siya. Kaya na
