Sunridge Academy: The Vanished Princess

Chapter 3

Chapter 03

Assignment

Isagani's Point of View

Napangisi ako nang makita ang espada na pinagawa ko pa sa pinakamagiting na sundalo sa Aurora. He never disappointed me. Palagi niyang inaangatan ang akala ko. Sa kaniya ako palagi nagpapagawa, because his masterpieces possesses resilience against destruction.

Kasalukuyan akong naririto sa courtyard ng akademya, nag-eensayo.

Hindi ako makakapagpokus kung nandoon lang ako sa dorm, kailangan ko ng kaunting katahimikan. It was really made me for me. Inukit niya pa ang pangalan ko doon. Well, the sound it produces when striking the steel is quite pleasing to the ear.

Everything is made to have a purpose, kahit ang pag-indayog ko. Sinusubukan kong magpokus pero sadyang tumatakbo na naman ang utak ko. Napailing na lang ako. Hindi ko na namalayang magdadapit-hapon na pala.

I promise, I will protect my people.

I should've known, kung sana alam ko lang kung paano gamitin ang kapangyarihan ko.

Naligtas ko sana ang kapatid ko.

I sighed, nagdesisyon akong bumalik na ng dorm dahil maggagabi na rin naman.

Hindi ko na lang pinansin lahat ng nakakasalubong ko, prinsepe ako, malamang, sinong hindi mapapatingin sa angking kaguwapuhan ko?

"GGSS ka," narinig kong sabi ni Sabrina. Nilongon ko ang babae. I patted her head and smiled. She kissed my forehead and left.

I shook my head at pumasok sa kuwarto ko.

"Kuya, what the f**k?!" Narinig kong sigaw ng kapatid ko at kinalabog ang kuwarto ko.

Napangiwi naman ako. What the hell is his problem?!

"Kung magpipaint ka, 'wag sa kuwarto ko. Now I have nothing to wear tomorrow!" sigaw niya at patuloy pa rin sa pagkalambag sa pinto. "Kapag nabuksan ko 'tong pinto mo, I will make sure you won't see me again because you'll die!"

Natatawa ko siyang tiningnan nang pagbuksan ko siya ng pinto. "Bakit ako, ako lang ba ang nagpipaint dito? Why don't you ask—"

Sinipa niya ang tiyan ko. "Ikaw lang ang nagpipaint dito, you dumbass!" Napatawa ako ng malakas. Inangat ko ang dalawang kamay ko to surrender. "Don't come to my room again!" Sigaw niya sa akin. Travis gritted his teeth at ibinato sa akin ang damit niya.

He started chasing me. Siyempre, bilang guwapong Kuya niya, nagpahabol ako hanggang sa makarating kami sa koridor ng akademya. Naririnig ko ang sigawan ng ilang estudyanteng madadaanan namin.

Nilingon ko si Travis. Nakasando lang ito ng puti. Nakikita ang muscles niya. Tsk, baka kapag nakita nila ang muscles ko ay baka mahimatay pa sila. Nagugulat na lamang ang ibang estudyante at sila na ang kusang lumalayo.

"I hate you!" sigaw niya sa akin nang makarating kami ng ground at mahuli niya ako.

Pinagtitinginan na rin kami ng ibang estudyante. "Aren't you ashamed?" Tanong ko sa kaniya. "You're killing your handsome brother?" Tanong ko pa.

Nagtaas siya ng kilay at binalibag ako. f**k, he's strong. "I'm not, you should know your boundaries,"

"I'm sorry na. What do you want?" Tanong ko at natatawang pinalipad ang d**o sa pagmumukha niya. Napaka-OA niya! It was just a paint in his uniform! Anyways, malinis kasi talaga siyang lalaki.

"General Stephen of Arcadia is requesting for the presence of the Royalties to discuss something important in the Office of the Academy. Your response and attendance is appreciated. Thank you for your cooperation. We are waiting for your arrival. This is Antoinette, the second-in-command of the General, good evening." her voice leaving no room for disobedience.

"I'll repeat. General Stephen of Arcadia is requesting for the presence of the Royalties to discuss something important in the Office of the Academy. Your response and attendance is appreciated. Thank you for your cooperation. We are waiting for your arrival. This is Antoinette, the second-in-command of the General."

General Stephen of Arcadia is requesting for the presence of the Royalties to discuss something important in the Office of the Academy. Your response and attendance is appreciated. Thank you for your cooperation. We are waiting for your arrival. This is Antoinette, the second-in-command of the General."

I furrowed. Nagsalubong ang dalawang kilay ko.

Nagbubulungan at nagtitilian ang natitirang estudyante na pakalat-kalat pa rin hanggang ngayon sa koridor ng akademya. Napailing ako, alam kong guwapo ako. Kung noon, tatay namin ang pinagkakaguluhan, ngayon ako naman. Ngumiti ako sa isang babae. Napatili siyang muli.

I sighed, malayo pa lang kami ay nakikita ko na ang pigura nila. Sinalubong kami ni Tristan, nag-apir lang kami. Tiningnan ko si prince Kalister na ngayon ay nakasandal lang sa railing.

"Ikaw na kasi ang kumatok, Theodore!" Si Kirsten at tinutulak si Theodore palapit sa pinto. "Pinag-usapan na natin 'to kanina, punyeta ka!" Dugsong pa nito. I chuckled. "Duwag ka!"

"Eh kung i-kiss kaya kita?! Isa pang sabi mo sa akin na duwag ako, sinasabi ko sa'yo!" Singhal niya sa babae, napakunot naman ang noo nito, napahilamos na lang ako sa pagmumukha, naglandian pa talaga eh, 'tangina, hindi ba nila naririnig na kanina pa sila nag-aannounce.

Nangingining ang kamay nitong idinampi ang kamay sa doorknob ng pinto.

Palibhasa kasi ay marami siyang ginawang kagaguhan noong doon pa lang siya sa Tito niya nakatira, si General Stephan. Napataas ang isang kilay ko nang iluwal ng pinto si... who is this? Nadine? Yes, Nadine.

"Thank you, Nadine! I love you from the deepest edge of my heart!"

Napasinghal ako nang dumaplis sa braso ko ang isang dagger, putangina! Napadaing ako sa sakit. Nilapitan ako kaagad ni Sabrina.

"Are you okay?" Nag-aalalang tanong niya.

"'Yan ang sinasabi ko sa'yo—"

"Wala kang sinabi!" malamig na sabi ko at hindi siya pinansin. Nilapitan ako ni Kirsten at mabilis na ginamot 'yon. "Thank you."

"Excuse me, your graces. I have to go." Sabi ni Nadine kaya napalingon kami sa kaniya. Yumuko ito sa 'min at nagsimulang maglakad palayo.

"Gusto ka yata noon, pare!" Sabi ni Tristan at inakbayan ako. Tinanggal ko ang kamay niya at pumasok na. "Aray ko naman, Sabrina!" Narinig kong sigaw niya kaya nilingon ko sila.

Kinurot siya ng babae na ikinatawa ko ng mahina. I know, she's my woman.

"Bakit napakatagal ninyo?" Tanong sa 'min ng second-in-command ng General. "Kanina pa naghihintay sa inyo ang General."

"Pabayaan mo na, Antoinette. Nandito na sila, baka nakipag-away pa sa babae itong si Theodore. Tama ba ako?" Napa-facepalm na lang kaming lahat.

"Opo! Pagalitan niyo nga po 'yang pesteng pamangkin ninyo, napakasama ng ugali niya! Para siyang hindi lalaki, pagbukas lang ng pinto, hindi pa niya magawa, niratrat pa ako niyan kanina! Pinagbantaan pa po ako—"

"Oh, tama ka na." Tinakpan niya ang bibig ni Kirsten. "Kapag talaga hindi ako nakapagpigil, sinasabi ko sa'yo—"

"'Yan tayo, eh, Theodore." Napapailing na sabi ng General kaya umayos ito ng pagkakatayo. "Umupo na kayo at mag-uusap tayo."

"Wala si HM?" Tinabihan ako ni Sabrina.

Inakbayan ako nito, at bahagyang inamoy ang leeg ko. Siniksik niya ang ulo doon. Naramdaman kong umakyat ang isang kamay niya sa ulo ko at nagsimulang suklayan ang buhok ko.

Nakikiliti ako, pero kung pinaglalaruan niya lang ako. Pakialam ko naman, magpapagamit ako. Gustong-gusto ko ang ganitong position naming dalawa, kahit sa Dorm kapag nilalandi niya ako in a low-key way. I smirked.

"Wala, nilalakad niya yata 'yong HM sa kabilang akademya," sagot ni General na ikinatawa naming lahat.

"Tsk, nakakahiya naman sa responsibilidad niya dito. Doon na siya," singhal ni Rashelle at umupo sa single sofa.

"Nagtatampo ba si Travis sa'yo? Tingnan mo naman, kulang na lang ay isumpa ka niya sa tingin niya sa'yo." Pinisil ko lang ang pisngi nito at hindi siya pinansin. Hindi ko sinagot ang tanong niya at pinabayaan siyang paglaruan ako.

She can do whatever she'd like to me.

"I asked you earlier kung may candies ka, anong sinagot mo?! You said none, mayro'n naman pala!" singhal ni Sullivan kay Rashelle.

Nag-angat ng ulo ang babae at nagtaas ng kilay. "Fetch," walang emosyong sabi nito at ibinato ang candies sa sahig. Sumunod naman ito kaya napatawa kami.

"What do you want to talk about, Sir?" Tanong ni Kalister, nakasandal sa pader. Ayaw niya yatang umupo. "Is it important? It is important."

"Yup, about that..." Sagot ng General. "This is princess Janria." Napakagat ako ng labi.

Napa-ayos ako. "The youngest daughter of the King and Queen of Arcadia; the ruler of this world. There are possibilities na baka magkamukha sila ng Reyna, kaya," naglapag ito ng isang picture na kaagad kong kinuha, kamukha ni Reyna. "It was drawn by the worldwide artist here, prince Isagani. And this if kamukha naman ng inyong Papa."

"Paano kung kamukha ng ate ko?" Tanong ko. Napatawa sila. "Nevermind."

"We don't know how the princess disappeared, there is no trace of anything, kahit dugo." Dugsong ng second-in-command ng General, si Antoinette.

'Saan siya nanggagaling?" tanong ni Anastasia sa Telepathy.

'I don't know,' sabi ni Sullivan.

"We started searching the princess here at Arcadia, we found nothing, we proceeded at Astraea, Nirvana, pero wala kaming natagpuang kahit na anong anino ng isang sanggol."

"Are you sure?" Tanong ko.

"I mean, si princess Janria." Sabi niya. "Princess Janria was never found despite years of searching. Nawalan kami ng pag-asa, siyempre, you won't understand it," dugsong pa nito. "Hindi ko intensyon o gustong makipag-away sa inyo, pero kalahati sa 'min ay iniisip na patay na siya."

I nodded. "The King commanded us to find her as soon as possible, but we continued searching because we knew she would help us to destroy the darkness spread by Octavia. Considering that she was written in the prophecy."

"Saan kayo nanggagaling?" Tanong ko sa kanila.

"We want you to find her as well with us." Nanlaki ang mata ko at hindi nakasagot kaagad.

"What do you mean?" Tanong ni Travis. He glanced with anger and gritted his teeth. "You want us to search for her?!"

"Yes, because I know you are strong enough and you are connected, dahil isang dugo lang naman kayo. At saka isa pa, why don't you enjoy it, sabihin na nating parang assignment lang siya at you have to comeback after days of searching."

"Bakit may deadline, kayo wala?" Tanong ko na ikinatawa niya.

"I trusted in you, everyone, kaya niyo 'yan."

"Ingat po kayo," sabi ni Anastasia.

"I don't like waiting," nilingon ko si Kalister. Nagsalubong ang dalawang kilay ko at naghintay ng kadugtong. "3:00 AM dapat nakagayak na dapat kayo, ah." Dugsong niya. "Diyan na kayo, hindi naman kayo importante," nakakatawa rin itong lalaking 'to, eh.

Napabusangot na lang ako.

"3:00 AM?! Eh, matutulog pa lang ako niyan, Fourth, eh! Napakalupit mo!" Sigaw ni Anastasia at napabusangot. Napatingin siya sa akin at saka kumunot ang noo, ngumisi rin ito kaagad. "Do you think magkakagusto si Fourth kay Janria kapag nagkakilala sila? O magkakagusto si Janria kay Fourth kapag nagkakilala sila?"

"Tumigil ka, baka ibato ko pa siya." Tumawa kang ito.

"Shet ka!" Si Kirsten at itunuro si Rashelle na nananahimik. "O, baka ikaw pa ang magkagusto kay Janria, ang poganda niya doon sa version ng Daddy niya, ikaw!" Sabi naman niya kay Rashelle kaya ito napairap.

"Pakiramdam ko, napakaganda niya!" Sabi ni Sabrina na ikinangisi ko.

You're prettier.

"I think kapag nakilala ko siya, hindi ko na siya pakakawalan, itatali ko talaga siya sa 'kin and we will forever be together! Walang makakapaghiwalay sa 'ming dalawa, kahit ikaw pa si Isagani," Kirsten rolled her eyes to me.

"Nasaan na sila?" Tanong ko nang maka-baba ako ng 'agdan kinabukasan.

"Wala pa, pabayaan mo muna," malamig na sabi ni Kalister. "Where should we start?" Tanong niya sa akin pero hindi siya sa akin nakatingin. 3:00 AM ang usapan, 4:00 AM na, pero wala pa rin sila. I sighed.

"What do you think, Isagani? I think it will be better kung doon tayo maghanap. Sa pinupuntahan ng mga nangangalakal," I furrowed.

"Nangangalakal? What do you mean?" I asked.

"You know what I mean, doon, in the world where 'possible' doesn't exist,"

"Ano?" Umiling ako. "Bakit doon? Eh, impossible namang nahalughog na nila lahat dito," napasinghal ako.

"Walang impossible dito, kung may gusto sila, maraming paraan. Ano? Deal or no deal? You choose. Kapatid mo 'yon. O baka naman natatakot ka lang. Naduduwag ka ba?" Napatawa ako.

"I'm not..."

"You're not, pero ayaw mong magtake ng risk, nakakatawa ka. Napakalakas mong mangbabae, magpunta lang doon, hindi mo pa kaya." Napakagat na lang ako ng labi. Tinapik nito ang kaliwang balikat ko at napailing-iling. "Umayos ka, p're, nasasayang kaguwapuhan natin."

×××××××××××××××××××××××××××××××××××